കൂര്മപുരാണമ്

മാതൃവദ് വൃത്തിമാതിഷ്ഠേന്മാത് താഭ്യോ ഗരീയസീ

അവരോടു അമ്മയെപ്പോലെ പെരുമാറണം, കാരണം അമ്മ അവരെക്കാൾ ഉന്നതളവിലാണ്.

വേദമധ്യാപയേദ് ധര്മം പുരാണാങ്ഗാനി നിത്യശഃ

വേദവും ധർമ്മവും പുരാണത്തിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും പ്രതിദിനം പഠിപ്പിക്കണം.

ഹരതേ ദുഷ്കൃതം തസ്യ ശിഷ്യസ്യ വസതോ ഗുരുഃ

ആചാര്യനോടൊപ്പം താമസിക്കുന്ന ശിഷ്യന്റെ പാപങ്ങൾ ആചാര്യൻ നീക്കം ചെയ്യുന്നു.

ശക്തോ ഽന്നദോര്ഽഥോ സ്വഃസാധുരധ്യാപ്യാ ദശ ധര്മതഃ

ഭക്ഷണം, സമ്പത്ത്, സ്വർഗ്ഗം എന്നിവ നൽകാൻ കഴിയുന്നവൻ പത്ത് ശിഷ്യന്മാരെ ധർമ്മാനുസൃതമായി പഠിപ്പിക്കണം.

ഏതേഷു ബ്രഹ്മണോ ദാനമന്യത്ര തു യഥോദിതാന്

ഇവയിൽ, ജ്ഞാനദാനം ബ്രാഹ്മണർക്കാണ്; മറ്റുള്ളവർക്ക് മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ നൽകണം.

അധീഷ്വ ഭോ ഇതി ബ്രൂയാദ് വിരാമോ ഽസ്ത്വിതി ചാരമേത്

'പഠിക്കൂ' എന്നും, 'ഇപ്പോൾ വിശ്രമിക്കാം' എന്നും പറഞ്ഞ് അവരെ നയിക്കണം.

പ്രാണായാമൈസ്ത്രിഭിഃ പൂതസ്തത ഓങ്കാരമര്ഹതി

മൂന്നു പ്രാണായാമം ചെയ്തശേഷം ശുദ്ധനായാൽ, ഓം എന്ന അക്ഷരം ഉച്ചരിക്കാൻ അർഹനാകും.

കുര്യാദധ്യയനം നിത്യം സ ബ്രഹ്മാഞ്ജലിപൂര്വതഃ

ദിവസേന ബ്രഹ്മാവിനോടു കയ്യുയർത്തി ആദരത്തോടെ പഠനം ആരംഭിക്കണം.

അധീയീതാപ്യയം നിത്യം ബ്രാഹ്മണ്യാച്ച്യവതേ ഽന്യഥാ

ദിവസേന പഠിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് അകന്നു പോകും.

പ്രീണാതി തര്പയന്ത്യേനം കാമൈസ്തൃപ്താഃ സദൈവ ഹി

സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ് എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടരായി അവർ അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

സാമാന്യധീതേ പ്രീണാതി ഘൃതാഹുതിഭിരന്വഹമ്

സാമാന്യപാരായണത്തിൽ clarified butter നു ഹോമം അർപ്പിച്ച് അവൻ അവരെ ദിവസേന സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ധര്മാങ്ഗാനി പുരാണാനി മാംസൈസ്തര്പയതേ സുരാന്

ധർമ്മത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ഉച്ചരിച്ച്, മാംസം അർപ്പിച്ച് ദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഗായത്രീമപ്യധീയീത ഗത്വാരണ്യം സമാഹിതഃ

ആശയത്തോടെ കാടിലേക്ക് പോയി ഗായത്രീയും ഉച്ചരിക്കണം.

ഗായത്രീം വൈ ജപേന്നിത്യം ജപയജ്ഞഃ പ്രകീര്തിതഃ

ഗായത്രീയെ നിത്യവും ജപിക്കണം; ഇതാണ് ജപയജ്ഞം എന്നു പറയുന്നത്.

ഏകതശ്ചതുരോ വേദാന് ഗായത്രീം ച തഥൈകതഃ

ഒരു ഭാഗത്ത് നാലു വേദങ്ങളും, മറുവശത്ത് ഗായത്രീ മാത്രം.

തതോ ഽധീയീത സാവിത്രീമേകാഗ്രഃ ശ്രദ്ധയാന്വിതഃ

അതിനു ശേഷം ഏകാഗ്രതയോടും വിശ്വാസത്തോടും കൂടി സാവിത്രി ജപിക്കണം.

മഹാവ്യാഹൃതയസ്തിസ്ത്രഃ സര്വാശുഭനിബര്ഹണാഃ

മൂന്ന് മഹാവ്യാഹൃതികൾ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നു.

സത്ത്വം രജസ്തമസ്തിസ്ത്രഃ ക്രമാദ് വ്യാഹൃതയഃ സ്മൃതാഃ

സത്ത്വം, രജസ്, തമസ് — ഈ മൂന്നു ക്രമത്തിൽ വ്യാഹൃതികൾ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ഏഷ മന്ത്രോ മഹായോഗഃ സാരാത് സാര ഉദാഹൃതഃ

ഈ മന്ത്രം മഹായോഗവും എല്ലാത്തിന്റെയും സാരവും ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

വിജ്ഞായാര്ഥം ബ്രഹ്മചാരീ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി ബ്രഹ്മചാരി പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

ന ഗായത്ര്യാഃ പരം ജപ്യമേതദ് വിജ്ഞായ മുച്യതേ

ഗായത്രീയേക്കാൾ ഉന്നതമായ ജപം ഇല്ല; ഇതിന്റെ അർത്ഥം അറിഞ്ഞാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

ആഷാഢ്യാം പ്രോഷ്ഠപദ്യാം വാ വേദോപാകരണം സ്മൃതമ്

ആഷാഢമാസത്തിലും പ്രോഷ്ഠപദയിലും വേദോപാകരണ ചടങ്ങ് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

അധീയീത ശുചൌ ദേശേ ബ്രഹ്മചാരീ സമാഹിതഃ

ബ്രഹ്മചാരി ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ഏകാഗ്രതയോടെ പഠിക്കണം.

മാഘശുക്ലസ്യ വാ പ്രാപ്തേ പൂര്വാഹ്നേ പ്രഥമേ ഽഹനി

അല്ലെങ്കിൽ മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷം വന്നപ്പോൾ, ആദ്യദിവസം പ്രഭാതത്തിൽ.

വേദാങ്ഗാനി പുരാണാനി കൃഷ്ണപക്ഷേ ച മാനവമ്

വേദങ്ങളുടെ അംഗങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ മനുസ്മൃതി എന്നിവയും.

അധ്യാപനം ച കുര്വാണോ ഹ്യഭ്യസ്യന്നപി യത്നതഃ

പഠിക്കുമ്പോഴും അധ്യാപനം ചെയ്യുകയും പരിശ്രമത്തോടെ അഭ്യസിക്കുകയും വേണം.

ആകാലികമനധ്യായമേതേഷ്വാഹ പ്രജാപതിഃ

ഈ സമയങ്ങളിൽ പഠനം അനുയോജ്യമല്ലെന്ന് പ്രജാപതി പറഞ്ഞു.

തദാ വിദ്യാദനധ്യായമനൃതൌ ചാഭ്രദര്ശനേ

അപ്പോള്‍ തെറ്റായ കാലത്തും മേഘങ്ങള്‍ കാണുമ്പോഴും പഠനം വിലക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഏതാനാകാലികാന് വിദ്യാദനധ്യായാനൃതാവപി

ഇവയെല്ലാം തെറ്റായ സമയങ്ങളാണ്, അപ്പോഴും പഠനം ചെയ്യരുത്.