താവത് സര്വം പരിത്യജ്യ പുത്രഃ സ്യാത് തത്പരായണഃ
മകൻ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഇവർക്കായി സമർപ്പിതനാകണം.
സ പുത്രഃ സകലം ധര്മമാപ്നുയാത് തേന കര്മണാ
അങ്ങനെയുള്ള മകൻ ആ പ്രവർത്തിയിലൂടെ എല്ലാ ധർമ്മവും നേടും.
തയോഃ പ്രത്യുപകാരോ ഽപി ന കഥഞ്ചന വിദ്യതേ
അവർക്കു പ്രതിഫലം നൽകാൻ ഒരുവിധത്തിലും കഴിയില്ല.
ന താഭ്യാമനനുജ്ഞാതോ ധര്മമന്യം സമാചരേത്
അവരുടെ അനുമതി ഇല്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും കര്ത്തവ്യം ചെയ്യരുത്.
ധര്മസാരഃ സമുദ്ദിഷ്ടഃ പ്രേത്യാനന്തഫലപ്രദഃ
മരണാനന്തരത്തിൽ അനന്തഫലം നൽകുന്ന ധർമ്മത്തിന്റെ സാരം ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ശിഷ്യോ വിദ്യാഫലം ഭുങ്ക്തേ പ്രേത്യ ചാപദ്യതേ ദിവി
ശിഷ്യൻ വിജ്ഞാനഫലം അനുഭവിക്കുകയും മരണത്തിനു ശേഷം സ്വർഗത്തിൽ എത്തുകയും ചെയ്യും.
തേന ദോഷേണ സ പ്രേത്യ നിരയം ഘോരമൃച്ഛതി
ആ പിഴവുകൊണ്ട് അവൻ മരണത്തിനു ശേഷം ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ വീഴും.
യാതി ദാതരി ലോകേ ഽസ്മിന് ഉപകാരാദ്ധി ഗൌരവമ്
ഈ ലോകത്ത് ദാനത്തിന്റെ ഫലമായി ദാതാവിന് മാന്യം ലഭിക്കുന്നു.
തേഷാമഥാക്ഷയാംല്ലോകാന് പ്രോവാച ഭഗവാന് മനുഃ
അതിനുശേഷം ഭഗവാൻ മനു അവർക്കു അക്ഷയമായ ലോകങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
അസാവഹമിതി ബ്രൂയുഃ പ്രത്യുത്ഥായ യവീയസഃ
ചെറുപ്പക്കാർ ഉയർന്ന് 'ഞാനിവിടെയുണ്ട്' എന്ന് പറയണം.
ഭോഭവത്പൂര്വകം ത്വേനമഭിഭാഷേത ധര്മവിത്
ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ 'ഭോ ഭവത്' എന്ന് ആദരിച്ചു സംസാരിക്കണം.
ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയാദ്യൈശ്ച ശ്രീകാമൈഃ സാദരം സദാ
ബ്രാഹ്മണനും ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ക്ഷത്രിയാദികളും എല്ലായ്പ്പോഴും ആദരവോടെ സംസാരിക്കണം.
ജ്ഞാനകര്മഗുണോപേതാ യദ്യപ്യേതേ ബഹുശ്രുതാഃ
അവർക്കു ജ്ഞാനവും കര്മത്തിലും ഗുണങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കിലും, പല ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പാടവമുള്ളവരായാലും,
സവര്ണേഷു സവര്ണാനാം കാര്യമേവാഭിവാദനമ്
ഒരേ വർഗ്ഗത്തിലുള്ളവർക്ക് തമ്മിൽ അഭിവാദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് തുല്യവർഗ്ഗക്കാരോടാണ്.
പതിരേകോ ഗുരുഃ സ്ത്രീണാം സര്വത്രാഭ്യാഗതോ ഗുരുഃ
സ്ത്രീകൾക്കു ഗുരുവായിരിക്കുന്നത് ഭർത്താവാണ്; എവിടെയും ഭർത്താവ് ഉണ്ടെങ്കിൽ അവൻ തന്നെ ഗുരു.
മാന്യസ്ഥാനാനി പഞ്ചാഹുഃ പൂര്വം പൂര്വം ഗുരൂത്തരാത്
മാന്യമായ സ്ഥാനങ്ങൾ അഞ്ചാണെന്ന് പറയുന്നു; ഓരോന്നും മുൻപുള്ളതിനെക്കാൾ ഉന്നതമാണ്.
യത്ര സ്യുഃ സോ ഽത്ര മാനാര്ഹഃ ശൂദ്രോ ഽപി ദശമീം ഗതഃ
അവിടെ അവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവിടെയെവിടെയും അവൻ മാന്യനാണ്—even ഒരു ശൂദ്രൻ പത്താം നിലയിലേക്കെത്തിയാലും.
വൃദ്ധായ ഭാരബുഗ്നായ രോഗിണേ ദുര്ബലായ ച
വയസ്സായവർക്കും ഭാരത്തിൽ കുഴഞ്ഞവർക്കും രോഗികൾക്കും ദുർബലർക്കും,
നിവേദ്യ ഗുരവേ ഽശ്നീയാദ് വാഗ്യതസ്തദനുജ്ഞയാ
ഗുരുവിനെ അറിയിച്ചശേഷം, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ മാത്രമേ ഭക്ഷണം കഴിക്കാവൂ.
ഭവന്മധ്യം തു രാജന്യോ വൈശ്യസ്തു ഭവദുത്തരമ്
സമൂഹത്തിൽ ക്ഷത്രിയൻ നടുവിൽ നിൽക്കണം, വൈശ്യൻ അതിനുമുകളിൽ നിൽക്കണം.
ഭിക്ഷേത ഭിക്ഷാം പ്രഥമം യാ ചൈനം ന വിമാനയേത്
അവനെ അപമാനിക്കാത്തവരിൽ നിന്നാണ് ആദ്യം ഭിക്ഷ ചോദിക്കേണ്ടത്.
ഭൈക്ഷ്യസ്യ ചരണം പ്രോക്തം പതിതാദിഷു വര്ജിതമ്
ഭിക്ഷയെടുപ്പ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ വീണുപോയവരിൽ നിന്നോ അത്തരം ആളുകളിൽ നിന്നോ ഒഴിവാക്കണം.
ബ്രഹ്മചര്യാഹരേദ് ഭൈക്ഷം ഗൃഹേഭ്യഃ പ്രയതോ ഽന്വഹമ്
ബ്രഹ്മചാരി പരിശ്രമത്തോടെയും ശുദ്ധിയോടെയും വീടുകളിൽ നിന്ന് ദിവസേന ഭിക്ഷ ശേഖരിക്കണം.
അലാഭേ ത്വന്യഗേഹാനാം പൂര്വം പൂര്വം വിവര്ജയേത്
ഭിക്ഷ കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ, മുമ്പ് പോയ വീടുകൾ ക്രമത്തിൽ ഒഴിവാക്കണം.
നിയമ്യ പ്രയതോ വാചം ദിശസ്ത്വനവലോകയന്
വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും നോക്കാതെ,
ഭുഞ്ജീത പ്രയതോ നിത്യം വാഗ്യതോ ഽനന്യമാനസഃ
എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, മനസ്സ് മറ്റൊന്നിലേക്കും തിരിയാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.
ഭൈക്ഷ്യേണ വ്രതിനോ വൃത്തിരുപവാസസമാ സ്മൃതാ
വ്രതം പാലിക്കുന്നവരുടെ ഉപജീവനം ഭിക്ഷയിലൂടെ ആണെങ്കിൽ, അതു ഉപവാസത്തോടു തുല്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ ഹൃഷ്യേത് പ്രസീദേച്ച പ്രതിനന്ദേച്ച സര്വശഃ
കാണുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കുകയും, പ്രീതിയോടെ പ്രതികരിക്കുകയും, എല്ലായ്പ്പോഴും അനുകൂലമായി മറുപടി പറയുകയും വേണം.
അപുണ്യം ലോകവിദ്വിഷ്ടം തസ്മാത് തത്പരിവര്ജയേത്
അതിനാൽ, പാപകരവും ലോകം വെറുക്കുന്നതുമായ കാര്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം.
നാദ്യാദുദങ്മുഖോ നിത്യം വിധിരേഷ സനാതനഃ
എപ്പോഴും വടക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; ഇതൊരു ശാശ്വത നിയമമാണ്.