കൂര്മപുരാണമ്

ഭിക്ഷാഹാരോ ഗുരുഹിതോ വീക്ഷമാണോ ഗുരുര്മുഖമ്

ഭിക്ഷയാൽ ജീവിച്ച്, ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ച്, ഗുരുവിന്റെ മുഖം നോക്കി,

ബ്രാഹ്മണാനാം ത്രിവിത് സൂത്രം കൌശം വാ വസ്ത്രമേവ വാ

ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് മൂന്നു നൂലുള്ള യജ്ഞോപവീതം അല്ലെങ്കിൽ വസ്ത്രം ധരിക്കേണ്ടതാണു.

അന്യഥാ യത് കൃതം കര്മ തദ് ഭവത്യയഥാകൃതമ്

ഇതിനകം പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യാതിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ശരിയായി കണക്കാക്കപ്പെടില്ല.

തദേവ പരിധാനീയം ശുക്ലമച്ഛിദ്രമുത്തമമ്

അത് വെളുത്തതും, മായം ഇല്ലാത്തതും, ഉത്തമവുമാകണം.

അഭാവേ ഗവ്യമജിനം രൌരവം വാ വിധീയതേ

അത് ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, പശുവിന്റെ ചർമ്മം അല്ലെങ്കിൽ രുരുമൃഗത്തിന്റെ ചർമ്മം ധരിക്കാം.

ഉപവീതം ഭവേന്നിത്യം നിവീതം കണ്ഠസജ്ജനേ

യജ്ഞോപവീതം എപ്പോഴും ഇടതു ഭുജത്തിന് മുകളിലൂടെ വലതു ഭുജത്തിന് കീഴിലൂടെ ധരിക്കണം. ദുഃഖസമയങ്ങളിൽ മാത്രം കഴുത്തിൽ ചുറ്റി ധരിക്കാം.

പ്രാചീനാവീതമിത്യുക്തം പിത്ര്യേ കര്മണി യോജയേത്

വലതു ഭുജത്തിന് മുകളിലൂടെ ഇടതു ഭുജത്തിന് കീഴിലൂടെ ധരിക്കുന്നത് 'പ്രാചീനാവീതം' എന്നു പറയുന്നു. ഇത് പിതൃകർമ്മങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കണം.

സ്വാധ്യായേ ഭോജനേ നിത്യം ബ്രാഹ്മണാനാം ച സന്നിധൌ

വേദപാഠത്തിനും ഭക്ഷണത്തിനും ബ്രാഹ്മണരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലും എപ്പോഴും ഇടതു ഭുജത്തിന് മുകളിലൂടെ യജ്ഞോപവീതം ധരിക്കണം.

ഉപവീതീ ഭവേന്നിത്യം വിധിരേഷ സനാതനഃ

യജ്ഞോപവീതം എപ്പോഴും വിധിപ്രകാരം ധരിക്കണം. ഇതാണ് ശാശ്വതമായ നിയമം.

മുഞ്ജാഭാവേ കുശേനാഹുര്ഗ്രന്ഥിനൈകേന വാ ത്രിഭിഃ

മുഞ്ച പുല്ല് ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, കുശ പുല്ല് കൊണ്ടോ, ഒരു കുരുക്കോ മൂന്നു കുരുക്കോ ഇട്ട് യജ്ഞോപവീതം നിർമിക്കാമെന്ന് പറയുന്നു.

യജ്ഞാര്ഹവൃക്ഷജം വാഥ സൌമ്യമവ്രണമേവ ച

യജ്ഞത്തിന് യോജ്യമായ വൃക്ഷങ്ങളുടെ തന്തുവോ, മൃദുവും മുറിവില്ലാത്ത വസ്ത്രമോ ഉപയോഗിച്ചും യജ്ഞോപവീതം ഉണ്ടാക്കാം.

കാമാല്ലോഭാദ് ഭയാന്മോഹാത് ത്യക്തേന പതിതോ ഭവേത്

കാമം, ലാഭം, ഭയം, മോഹം എന്നിവ കാരണം യജ്ഞോപവീതം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അത്തരം ആളുകൾ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നു.

സ്നാത്വാ സംതര്പയേദ് ദേവാനൃഷീന് പിതൃഗണാംസ്തഥാ

കുളിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ ദേവന്മാർക്കും ഋഷിമാർക്കും പിതൃഗണങ്ങൾക്കും തൃപ്തി നൽകണം.

അഭിവാദനശീലഃ സ്യാന്നിത്യം വൃദ്ധേഷു ധര്മതഃ

മുതിർന്നവരെ എപ്പോഴും ധർമ്മാനുസൃതമായി ആദരപൂർവ്വം അഭിവാദനം ചെയ്യാൻ ശീലമാക്കണം.

ആയുരാരോഗ്യസിദ്ധ്യര്ഥം തന്ദ്രാദിപരിവര്ജിതഃ

ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും നേടാൻ മന്ദതയും ആലസ്യവും ഒഴിവാക്കണം.

അകാരശ്ചാസ്യ നാമ്നോ ഽന്തേ വാച്യഃ പൂര്വാക്ഷരഃ പ്ലുതഃ

പേര് വിളിക്കുമ്പോൾ അവസാനം 'അ' ഉച്ചരിക്കണം. ആദ്യ അക്ഷരം നീട്ടി പറയണം.

നാഭിവാദ്യഃ സ വിദുഷാ യഥാ ശൂദ്രസ്തഥൈവ സഃ

പണ്ഡിതന്മാർ അഭിവാദനം ചെയ്യാത്തവൻ ശൂദ്രനോടു തുല്യനാണ്.

സവ്യേന സവ്യഃ സ്പ്രഷ്ടവ്യോ ദക്ഷിണേന തു ദക്ഷിണഃ

വലതു കൈ വലതിനെ സ്പർശിക്കണം; ഇടതു കൈ ഇടതിനെ സ്പർശിക്കണം.

ആദദീത യതോ ജ്ഞാനം തം പൂര്വമഭിവാദയേത്

ഏതൊരുവനിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം ലഭിച്ചുവോ, ആദ്യം അവനെയാണ് അഭിവാദനം ചെയ്യേണ്ടത്.

ഏവംവിധാനി ചാന്യാനി ന ദൈവാദ്യേഷു കര്മസു

ഇവയിലുപരിയായി മറ്റ് നിയമങ്ങൾ ദൈവാർച്ചനയിലും സമാനകർമങ്ങളിലും ബാധകമല്ല.

വൈശ്യം ക്ഷേമം സമാഗമ്യ ശൂദ്രമാരോഗ്യമേവ തു

വൈശ്യനെ കണ്ടാൽ ക്ഷേമം ആശംസിക്കണം; ശൂദ്രനെ കണ്ടാൽ ആരോഗ്യമാണ് ആശംസിക്കേണ്ടത്.

വര്ണജ്യേഷ്ഠഃ പിതൃവ്യശ്ച പുംസോ ഽത്ര ഗുരവഃ സ്മൃതാഃ

പുരുഷന്മാരിൽ വർണ്ണത്തിൽ മുതിർന്നവനും പിതാവിന്റെ സഹോദരനും ഗുരുക്കന്മാരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ശ്വശ്രൂഃ പിതാമഹീജ്യേഷ്ഠാ ധാത്രീ ച ഗുരവഃ സ്ത്രിയഃ

സ്ത്രികളിൽ ശ്വശ്രുവും പിതാമഹിയുടെ മൂത്തവളും ധാത്രിയും ഗുരുവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

അനുവര്തനമേതേഷാം മനോവാക്കായകര്മഭിഃ

മനസ്സിലും വാക്കിലും ശരീരത്തിലും ഇവരെ പിന്തുടരേണ്ടതാണ്.

നൈതൈരുപവിശേത് സാര്ധം വിവദേന്നാത്മകാരണാത്

സ്വന്തു കാരണത്തിന് ഇവരോടൊപ്പം ഇരിക്കുകയോ വാദിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഉദിതോ ഽപി ഗുണൈരന്യൈര്ഗുരുദ്വേഷീ പതത്യധഃ

മറ്റു ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഗുരുവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവൻ താഴേക്ക് വീഴും.

തേഷാമാദ്യാസ്ത്രയഃ ശ്രേഷ്ഠാസ്തേഷാം മാതാ സുപൂജിതാ

ഇവരിൽ ആദ്യത്തെ മൂന്നു പേർ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠർ; അവരിൽ അമ്മയ്ക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ആദരമുണ്ട്.

ജ്യേഷ്ഠോ ഭ്രാതാ ച ഭര്താ ച പഞ്ചൈതേ ഗുരവഃ സ്മൃതാഃ

മൂത്ത സഹോദരനും ഭർത്താവും ഈ അഞ്ചുപേരും ഗുരുക്കൾ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

പൂജനീയാ വിശേഷേണ പഞ്ചൈതേ ഭൂതിമിച്ഛതാ

ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഈ അഞ്ചുപേരെയും പ്രത്യേകമായി ആദരിക്കണം.