കൂര്മപുരാണമ്

നമോ ഹിരണ്യഗര്ഭായ വേധസേ പരമാത്മനേ

ഹിരണ്യഗര്‍ഭനായി, സ്രഷ്ടാവായി, പരമാത്മാവായി ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നാരായണായ ദേവായ ദേവാനാം ഹിതകാരിണേ

നാരായണനായ ദൈവത്തേയും, ദേവന്മാരുടെ ഉപകാരത്തിനായി നിലകൊള്ളുന്നവനേയും ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

സര്വഭൂതാത്മഭൂതായ കൂടസ്ഥായ നമോ നമഃ

എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവായും, മാറ്റമില്ലാത്തവനായി, വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമോ ബുദ്ധായ ശുദ്ധായ നമസ്തേ ജ്ഞാനരൂപിണേ

ബുദ്ധിയുള്ളവനേയും, ശുദ്ധനായവനേയും, ജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപമായവനേയും ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

അനന്തായാപ്രമേയായ കാര്യായ കരണായ ച

അവസാനമില്ലാത്തവനേയും, അളക്കാനാകാത്തവനേയും, കാരണമായവനേയും, ഉപാധിയായവനേയും ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമോ മൂലപ്രകൃതയേ മായാരൂപായ തേ നമഃ

മൂലപ്രകൃതിയായവനേയും, മായാരൂപിയായവനേയും ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമോ യോഗാധിഗമ്യായ നമഃ സകര്ഷണായ തേ

യോഗത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവനേയും, സകര്‍ഷണനായവനേയും ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമഃ സിദ്ധായ പൂജ്യായ ഗുണത്രയവിഭാവിനേ

സിദ്ധനായവനേയും, ആരാധ്യനായവനേയും, ഗുണത്രയത്തെ വേർതിരിക്കുന്നവനേയും ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമോ ഽമൂര്തായ മൂര്തായ മാധവായ നമോ നമഃ

രൂപമില്ലാത്തവനേയും, രൂപമുള്ളവനേയും, മാധവനായവനേയും വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

പാലയൈതജ്ജഗത് സര്വം ത്രാതാ ത്വം ശരണം ഗതി

ഈ ലോകം മുഴുവന്‍ രക്ഷിക്കണമേ; രക്ഷകനും, അഭയവും, ലക്ഷ്യവും നീയാണു.

പ്രസാദമകരോത് തേഷാം വരാഹവപുരീശ്വരഃ

വര്ാഹരൂപമായിരിക്കുന്ന ഈശ്വരന്‍ അവരോടു കൃപ കാണിച്ചു.

മുമോച രൂപം മനസാ ധാരയിത്വാ പ്രിജാപതിഃ

പ്രജാപതി മനസ്സില്‍ ആ രൂപം ചിന്തിച്ചു, പിന്നെ അതു പുറത്തുവിട്ടു.

വിതതത്വാച്ച ദേഹസ്യ ന മഹീ യാതി സംപ്ലവമ്

അവന്റെ ശരീരം അത്ര വിശാലമായതിനാല്‍ ഭൂമി മുങ്ങിയില്ല.

പ്രാക്സര്ഗദഗ്ധാനഖിലാംസ്തതഃ സര്ഗേ ഽദധന്മനഃ

മുന്‍പത്തെ പ്രളയത്തില്‍ എല്ലാം ദഹിച്ച ശേഷം, സൃഷ്ടിക്കായി അവന്‍ മനസ്സു ചിട്ടപ്പെടുത്തി.

അബുദ്ധിപൂര്വകഃ സര്ഗഃ പ്രാദുര്ഭൂതസ്തമോമയഃ

അജ്ഞതയോടുകൂടിയ, ഇരുണ്ടതായ ഒരു സൃഷ്ടി ഉദിച്ചുവന്നു.

അവിദ്യാ പഞ്ചപര്വൈഷാ പ്രാദുര്ഭൂതാ മഹാത്മനഃ

ഈ അജ്ഞാനം, അഞ്ചു ഘട്ടങ്ങളോടുകൂടി, മഹാത്മാവില്‍ നിന്നു ഉദിച്ചു.

സംവൃതസ്തമസാ ചൈവ ബീജകമ്ഭുവനാവൃതഃ

അത് ഇരുണ്ടതാല്‍ പൊതിഞ്ഞിരുന്നതും, വിത്ത് ലോകം കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടതുമായിരിന്നു.

മുക്യാ നഗാ ഇതി പ്രോക്താ മുഖ്യസര്ഗസ്തു സ സ്മൃതഃ

പ്രധാന വൃക്ഷങ്ങൾ എന്നാണിവയെ വിളിക്കുന്നത്; ഇതാണ് പ്രധാന സൃഷ്ടിയെന്നു കരുതപ്പെടുന്നത്.

തസ്യാഭിധ്യായതഃ സര്ഗസ്തിര്യക്സ്ത്രോതോ ഽഭ്യവര്തത

അവന്റെ ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന് തിര്യക് സ്രോതസ്സായ സൃഷ്ടി ഉദിച്ചു.

പശ്വാദയസ്തേ വിഖ്യാതാ ഉത്പഥഗ്രാഹിണോ ദ്വിജാഃ

പശുക്കളും മറ്റുള്ളവരും, തെറ്റായ വഴിയിൽ പോകുന്നവരായി പ്രശസ്തരാണ്, ദ്വിജന്മാരേ.

ഊര്ധ്വസ്ത്രോത ഇതി പ്രോക്തോ ദേവസര്ഗസ്തു സാത്ത്വികഃ

ഊർദ്ധ്വസ്രോതസ്സെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവിക സൃഷ്ടി സാത്വിക സ്വഭാവമുള്ളതാണ്.

പ്രകാശാ ബഹിരന്തശ്ച സ്വഭാവാദ് ദേവസംജ്ഞിതാഃ

സ്വഭാവത്താൽ അകത്തും പുറത്തും പ്രകാശമുള്ളവരെയാണ് ദേവന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

പ്രാദുരാസീത് തദാവ്യക്താദര്വാക്സ്ത്രോതസ്തു സാധകഃ

അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് അർവാക്സ്രോതസ്സായ ഫലപ്രദമായ സൃഷ്ടി അപ്പോൾ ഉദിച്ചു.

ദുഃ ഖോത്കടാഃ സത്ത്വയുതാ മനുഷ്യാഃ പരികീര്തിതാ

കടുത്ത ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്ന, സാത്വിക സ്വഭാവമുള്ള മനുഷ്യരെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

തസ്യാഭിധ്യായതഃ സര്ഗം സര്ഗോ ഭൂതാദികോ ഽഭവത്

അവന്റെ ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന് ഭൂതങ്ങളാൽ ആരംഭിക്കുന്ന സൃഷ്ടി ഉണ്ടായി.

ഇത്യേതേ പഞ്ച കഥിതാഃ സര്ഗാ വൈ ദ്വിജപുങ്ഗവാഃ

ഇങ്ങനെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഈ അഞ്ചു സൃഷ്ടികൾ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

തന്മാത്രാണാം ദ്വിതീയസ്തു ഭൂതസര്ഗോ ഹി സ സ്മൃതഃ

തന്മാത്രകളിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച രണ്ടാമത്തേതാണ് ഭൂതസൃഷ്ടി എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഇത്യേഷ പ്രാകൃതഃ സര്ഗഃ സംഭൂതോ ഽബുദ്ധിപൂര്വകഃ

ഇങ്ങനെ, ബുദ്ധിയില്ലാതെ സ്വാഭാവികമായി ഈ സൃഷ്ടി ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.

തിര്യക്സ്ത്രോതസ്തു യഃ പ്രോക്തസ്തിര്യഗ്യോന്യഃ സ പഞ്ചമഃ

തിര്യക് സ്രോതസ്സെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന, വിവിധ ജാതികളുള്ള സൃഷ്ടിയാണ് അഞ്ചാമത്തെത്.