കൂര്മപുരാണമ്

സോ ഽപീശ്വരപ്രസാദേന യാതി തത് പരമം പദമ്

അവനും ഈശ്വരന്റെ കൃപയാൽ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

ദദാതി തത് പരം ജ്ഞാനം യേന മുച്യേത ബന്ധനാത്

അവൻ അത്യുത്തമമായ ജ്ഞാനം നൽകുന്നു, അതിലൂടെ മനുഷ്യൻ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.

തേനൈവ ജന്മനാ ജ്ഞാനം ലബ്ധ്വാ യാതി ശിവം പദമ്

അത് തന്നെയുള്ള ജന്മത്തിൽ ജ്ഞാനം ലഭിച്ചവൻ ശിവപദം പ്രാപിക്കുന്നു.

സര്വേ തരന്തി സംസാരമീശ്വരാനുഗ്രഹാദ് ദ്വിജാഃ

എല്ലാവരും ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ സാംസാരിക ജീവിതം കടന്ന് പോകുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.

ധര്മം സമാശ്രയേത് തസ്മാന്മുക്തയേ നിയതം ദ്വിജാഃ

അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, മോക്ഷത്തിനായി ഒരിക്കലും ധർമ്മം വിട്ടൊഴിയരുത്.

ധാര്മികായൈവ ദാതവ്യം ഭക്തായ ബ്രഹ്മചാരിണേ

ധാർമ്മികനും ഭക്തനും ബ്രഹ്മചാരിയും ആയവർക്കേ നൽകേണ്ടത്.

വ്യാജഹാര സമാസീനം നാരായണമനാമയമ്

അവൻ ഇരുന്ന് കിടക്കുന്ന നിർമലനായ നാരായണനോട് സംസാരിച്ചു.

ദാതവ്യം ശാന്തചിത്തേഭ്യഃ ശിഷ്യേഭ്യോ ഭവതാ ശിവമ്

ശാന്തമായ മനസ്സുള്ള ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഈ ശിവോപദേശം നീ നൽകണം.

ഹിതായ സര്വഭക്താനാം ദ്വിജാതീനാം ദ്വിജോത്തമാഃ

എല്ലാ ഭക്തരായ ദ്വിജന്മാർക്കും ഉപകാരത്തിനായി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ഉപദേക്ഷ്യന്തി ഭക്താനാം സര്വേഷാം വചനാന്മമ

എന്റെ വചനപ്രകാരം ഭക്തന്മാരെ എല്ലാവരും ഉപദേശിക്കും.

നാന്തരം യേ പ്രപശ്യന്തി തേഷാം ദേയമിദം പരമ്

അന്തരമൊന്നും കാണാത്തവർക്കാണ് ഈ പരമോപദേശം നൽകേണ്ടത്.

സര്വഭൂതാത്മഭൂതസ്ഥാ ശാന്താ ചാക്ഷരസംജ്ഞിതാ

എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവായി നിലകൊള്ളുന്ന, ശാന്തയും അക്ഷരമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവളാണ്.

ന തേ മാം സംപ്രപശ്യന്തി ജായന്തേ ച പുനഃ പുനഃ

അവർ എന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നില്ല, വീണ്ടും വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിക്കുന്നു.

ഏകീഭാവേന പശ്യന്തി ന തേഷാം പുനരുദ്ഭവഃ

ഏകതയോടെ കാണുന്നവർക്കു വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

മാമേവ സംപ്രപശ്യധ്വം പൂജയധ്വം തഥൈവ ഹി

എന്നെ മാത്രം കാണുവിൻ, അതുപോലെ തന്നെ എന്നെ ആരാധിക്കുവിൻ.

തേ യാന്തി നരകാന് ഘോരാന് നാഹം തേഷുവ്യവസ്ഥിതഃ

അവർ ഭയങ്കരമായ നരകങ്ങളിൽ പോകുന്നു; ഞാൻ അവരിൽ വസിക്കുന്നില്ല.

മോചയാമി ശ്വപാകം വാ ന നാരായണനിന്ദകമ്

നാരായണനെ നിന്ദിക്കുന്നവനെ അല്ലാതെ, ഞാൻ ശ്വപാകനെയും മോചിപ്പിക്കും.

അര്ചനീയോ നമസ്കാര്യോ മത്പ്രീതിജനനായ ഹി

അവനെ ആരാധിക്കേണ്ടതും നമസ്കരിക്കേണ്ടതും ആണ്, അതാണ് എന്റെ പ്രീതിക്ക് കാരണമാകുന്നത്.

അന്തര്ഹിതോ ഽഭവത് തേഷാം സര്വേഷാമേവ പശ്യതാമ്

അവരെല്ലാവരും നോക്കുന്പോഴും, അവൻ അവരിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

ജഗ്രാഹ യോഗിനഃ സര്വാംസ്ത്യക്ത്വാ വൈ പരമം വപുഃ

യോഗികൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് പരമമായ ശരീരം പ്രാപിച്ചു.

സാക്ഷാദേവ മഹേശസ്യ ജ്ഞാനം സംസാരനാശനമ്

അവർക്ക് മഹേശ്വരന്റെ ലോകബന്ധനാശിനിയായ ജ്ഞാനം നേരിട്ട് ലഭിച്ചു.

പ്രവര്തയധ്വം ശിഷ്യേഭ്യോ ധാര്മികേഭ്യോ മുനീശ്വരാഃ

മഹർഷിമാരേ, ഈ ജ്ഞാനം നീതി പുലർത്തുന്ന ശിഷ്യന്മാർക്ക് പഠിപ്പിക്കണം.

വിജ്ഞാനമൈശ്വരം ദേയം ബ്രാഹ്മണായ വിശേഷതഃ

ദൈവികജ്ഞാനം പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം.

നാരായണോ മഹായോഗീ ജഗാമാദര്ശനം സ്വയമ്

മഹായോഗിയായ നാരായണൻ അപ്പോൾ അദൃശ്യനായി.

നാരായണം ച ഭൂതാദിം സ്വാനി സ്ഥാനാനി ഭേജിരേ

നാരായണനോടൊപ്പം ഭൂതങ്ങളും ഘടകങ്ങളും തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.

ദത്തവാനൈശ്വരം ജ്ഞാനം സോ ഽപി സത്യവ്രതായ തു

അവൻ സത്യവ്രതനു ദൈവികജ്ഞാനം നൽകി.

പ്രദദൌ ഗൌതമായാഥ പുലഹോ ഽപി പ്രജാപതിഃ

പുലഹൻ എന്ന പ്രജാപതി ഗൗതമനു അത് നൽകി.

ജൈഗീഷവ്യായ കപിലസ്തഥാ പഞ്ചശിഖായ ച

കപിലൻ ജൈഗീഷവ്യനും പഞ്ചശിഖനും അത് നൽകി.

ലേഭേതത്പരമം ജ്ഞാനം തസ്മാദ് വാല്മീകിരാപ്തവാന്

അവനിൽ നിന്ന് വാൽമീകി ആ പരമജ്ഞാനം നേടി.