കൂര്മപുരാണമ്

മാമേവ സംശ്രയേദീശം സ യാതി പരമം പദമ്

എന്നെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

യജേച്ചാമരണാല്ലിങ്ഗേ വിരക്തഃ പരമേശ്വരമ്

മരണത്തോളം വിരക്തനായി ലിംഗത്തിൽ പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

ഏകേന ജന്മനാ തേഷാം ദദാമി പരമൈശ്വരമ്

അത്തരം ആളുകൾക്ക് ഞാൻ ഒരു ജന്മത്തിൽ തന്നെ പരമാധികാരം നൽകുന്നു.

ജ്ഞാനാത്മകം സര്വഗതം യോഗിനാം ഹൃദി സംസ്ഥിതമ്

അത് ജ്ഞാനസ്വരൂപവും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചതും യോഗികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുമാണ്.

യത്ര ക്വചന തല്ലിങ്ഗമര്ചയന്തി മഹേശ്വരമ്

മഹേശ്വരന്റെ ലിംഗം എവിടെയായാലും ആരാധിക്കുമ്പോൾ,

രത്നാദൌ ഭാവയിത്വേശമര്ചയേല്ലിങ്ഗമൈശ്വരമ്

രത്നം പോലുള്ള വസ്തുക്കളിൽ ഈശ്വരനെ ഭാവിച്ച്, ഐശ്വര്യലിംഗം ആരാധിക്കണം.

തസ്മാല്ലിങ്ഗേ ഽര്ചയേദീശം യത്ര ക്വചന ശാശ്വതമ്

അതിനാൽ, എവിടെയായാലും ശാശ്വതനായ ഈശ്വരനെ ലിംഗത്തിൽ ആരാധിക്കണം.

കാഷ്ഠാദിഷ്വേവ മൂര്ഖാണാം ഹൃദി ലിങ്ഗന്തുയോഗിനാമ്

അജ്ഞാനികൾക്കു ലിംഗം കട്ടിലിലും മറ്റും കാണപ്പെടുന്നു; യോഗികൾക്കു ഹൃദയത്തിലാണ്.

യാവജ്ജീവം ജപേദ് യുക്തഃ പ്രണവം ബ്രഹ്മണോ വപുഃ

ജീവൻ കഴിയുന്നവരെ, ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായ പ്രണവം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കണം.

ഏകാകീ യതചിത്താത്മാ സ യാതി പരമം പദമ്

ഒറ്റയ്ക്കും മനസ്സും ആത്മാവും നിയന്ത്രിച്ചവനും പരമപദം പ്രാപിക്കും.

സോ ഽപീശ്വരപ്രസാദേന യാതി തത് പരമം പദമ്

അവനും ഈശ്വരന്റെ കൃപയാൽ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

ദദാതി തത് പരം ജ്ഞാനം യേന മുച്യേത ബന്ധനാത്

അവൻ അത്യുത്തമമായ ജ്ഞാനം നൽകുന്നു, അതിലൂടെ മനുഷ്യൻ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.

തേനൈവ ജന്മനാ ജ്ഞാനം ലബ്ധ്വാ യാതി ശിവം പദമ്

അത് തന്നെയുള്ള ജന്മത്തിൽ ജ്ഞാനം ലഭിച്ചവൻ ശിവപദം പ്രാപിക്കുന്നു.

സര്വേ തരന്തി സംസാരമീശ്വരാനുഗ്രഹാദ് ദ്വിജാഃ

എല്ലാവരും ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ സാംസാരിക ജീവിതം കടന്ന് പോകുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.

ധര്മം സമാശ്രയേത് തസ്മാന്മുക്തയേ നിയതം ദ്വിജാഃ

അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, മോക്ഷത്തിനായി ഒരിക്കലും ധർമ്മം വിട്ടൊഴിയരുത്.

ധാര്മികായൈവ ദാതവ്യം ഭക്തായ ബ്രഹ്മചാരിണേ

ധാർമ്മികനും ഭക്തനും ബ്രഹ്മചാരിയും ആയവർക്കേ നൽകേണ്ടത്.

വ്യാജഹാര സമാസീനം നാരായണമനാമയമ്

അവൻ ഇരുന്ന് കിടക്കുന്ന നിർമലനായ നാരായണനോട് സംസാരിച്ചു.

ദാതവ്യം ശാന്തചിത്തേഭ്യഃ ശിഷ്യേഭ്യോ ഭവതാ ശിവമ്

ശാന്തമായ മനസ്സുള്ള ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഈ ശിവോപദേശം നീ നൽകണം.

ഹിതായ സര്വഭക്താനാം ദ്വിജാതീനാം ദ്വിജോത്തമാഃ

എല്ലാ ഭക്തരായ ദ്വിജന്മാർക്കും ഉപകാരത്തിനായി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ഉപദേക്ഷ്യന്തി ഭക്താനാം സര്വേഷാം വചനാന്മമ

എന്റെ വചനപ്രകാരം ഭക്തന്മാരെ എല്ലാവരും ഉപദേശിക്കും.

നാന്തരം യേ പ്രപശ്യന്തി തേഷാം ദേയമിദം പരമ്

അന്തരമൊന്നും കാണാത്തവർക്കാണ് ഈ പരമോപദേശം നൽകേണ്ടത്.

സര്വഭൂതാത്മഭൂതസ്ഥാ ശാന്താ ചാക്ഷരസംജ്ഞിതാ

എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവായി നിലകൊള്ളുന്ന, ശാന്തയും അക്ഷരമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവളാണ്.

ന തേ മാം സംപ്രപശ്യന്തി ജായന്തേ ച പുനഃ പുനഃ

അവർ എന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നില്ല, വീണ്ടും വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിക്കുന്നു.

ഏകീഭാവേന പശ്യന്തി ന തേഷാം പുനരുദ്ഭവഃ

ഏകതയോടെ കാണുന്നവർക്കു വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

മാമേവ സംപ്രപശ്യധ്വം പൂജയധ്വം തഥൈവ ഹി

എന്നെ മാത്രം കാണുവിൻ, അതുപോലെ തന്നെ എന്നെ ആരാധിക്കുവിൻ.

തേ യാന്തി നരകാന് ഘോരാന് നാഹം തേഷുവ്യവസ്ഥിതഃ

അവർ ഭയങ്കരമായ നരകങ്ങളിൽ പോകുന്നു; ഞാൻ അവരിൽ വസിക്കുന്നില്ല.

മോചയാമി ശ്വപാകം വാ ന നാരായണനിന്ദകമ്

നാരായണനെ നിന്ദിക്കുന്നവനെ അല്ലാതെ, ഞാൻ ശ്വപാകനെയും മോചിപ്പിക്കും.

അര്ചനീയോ നമസ്കാര്യോ മത്പ്രീതിജനനായ ഹി

അവനെ ആരാധിക്കേണ്ടതും നമസ്കരിക്കേണ്ടതും ആണ്, അതാണ് എന്റെ പ്രീതിക്ക് കാരണമാകുന്നത്.

അന്തര്ഹിതോ ഽഭവത് തേഷാം സര്വേഷാമേവ പശ്യതാമ്

അവരെല്ലാവരും നോക്കുന്പോഴും, അവൻ അവരിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.