കൂര്മപുരാണമ്

നിരാശീര്നിര്മമോ ഭൂത്വാ മാമേകം ശരണം വ്രജേത്

ആശയും സ്വാർത്ഥതയും വിട്ട്, ഒരുവൻ എന്നിൽ മാത്രം ശരണം പ്രാപിക്കണം.

കര്മണ്യഭിപ്രവൃത്തോ ഽപി നൈവ തേന നിബധ്യതേ

പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നാലും, അവൻ അതിനാൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ശാരീരം കേവലം കര്മ കുര്വന്നാപ്നോതി തത്പദമ്

ശരീരപരമായ പ്രവർത്തികൾ മാത്രം ചെയ്താൽ, ആ സ്ഥിതിയിൽ എത്താൻ കഴിയില്ല.

കുര്വതോ മത്പ്രസാദാര്ഥം കര്മ സംസാരനാശനമ്

എന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ലോകബന്ധനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

മാമുപൈഷ്യതി യോഗീശം ജ്ഞാത്വാ മാം പരമേശ്വരമ്

എന്നെ പരമേശ്വരനെന്നു അറിഞ്ഞ് യോഗി എന്നിലേക്കെത്തുന്നു.

കഥയന്തശ്ച മാം നിത്യം മമ സായുജ്യമാപ്നുയുഃ

എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നവർ എനിക്ക് ഐക്യമായിത്തീരുന്നു.

നാശയാമി തമഃ കൃത്സ്നം ജ്ഞാനദീപേന ഭാസ്വതാ

ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാ അന്ധകാരവും അകറ്റുന്നു.

തേഷാം നിത്യാഭിയുക്താനാം യോഗക്ഷേമം വഹാമ്യഹമ്

എന്നിൽ എപ്പോഴും ഏകാഗ്രരായവരുടെ ക്ഷേമവും യോഗവും ഞാൻ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

തേഷാം തദന്തം വിജ്ഞേയം ദേവതാനുഗതം ഫലമ്

ദേവതകളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടുകൂടിയുള്ള അവരുടെ ഫലം ഒടുവിൽ അവസാനിക്കുമെന്നു മനസ്സിലാക്കണം.

മദ്ഭാവനാസമായുക്താ മുച്യന്തേ തേ ഽപി ഭാവതഃ

എന്നിലേക്കുള്ള ഭക്തിയുള്ളവരും അതിനാൽ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു.

മാമേവ സംശ്രയേദീശം സ യാതി പരമം പദമ്

എന്നെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

യജേച്ചാമരണാല്ലിങ്ഗേ വിരക്തഃ പരമേശ്വരമ്

മരണത്തോളം വിരക്തനായി ലിംഗത്തിൽ പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

ഏകേന ജന്മനാ തേഷാം ദദാമി പരമൈശ്വരമ്

അത്തരം ആളുകൾക്ക് ഞാൻ ഒരു ജന്മത്തിൽ തന്നെ പരമാധികാരം നൽകുന്നു.

ജ്ഞാനാത്മകം സര്വഗതം യോഗിനാം ഹൃദി സംസ്ഥിതമ്

അത് ജ്ഞാനസ്വരൂപവും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചതും യോഗികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുമാണ്.

യത്ര ക്വചന തല്ലിങ്ഗമര്ചയന്തി മഹേശ്വരമ്

മഹേശ്വരന്റെ ലിംഗം എവിടെയായാലും ആരാധിക്കുമ്പോൾ,

രത്നാദൌ ഭാവയിത്വേശമര്ചയേല്ലിങ്ഗമൈശ്വരമ്

രത്നം പോലുള്ള വസ്തുക്കളിൽ ഈശ്വരനെ ഭാവിച്ച്, ഐശ്വര്യലിംഗം ആരാധിക്കണം.

തസ്മാല്ലിങ്ഗേ ഽര്ചയേദീശം യത്ര ക്വചന ശാശ്വതമ്

അതിനാൽ, എവിടെയായാലും ശാശ്വതനായ ഈശ്വരനെ ലിംഗത്തിൽ ആരാധിക്കണം.

കാഷ്ഠാദിഷ്വേവ മൂര്ഖാണാം ഹൃദി ലിങ്ഗന്തുയോഗിനാമ്

അജ്ഞാനികൾക്കു ലിംഗം കട്ടിലിലും മറ്റും കാണപ്പെടുന്നു; യോഗികൾക്കു ഹൃദയത്തിലാണ്.

യാവജ്ജീവം ജപേദ് യുക്തഃ പ്രണവം ബ്രഹ്മണോ വപുഃ

ജീവൻ കഴിയുന്നവരെ, ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായ പ്രണവം ഭക്തിയോടെ ജപിക്കണം.

ഏകാകീ യതചിത്താത്മാ സ യാതി പരമം പദമ്

ഒറ്റയ്ക്കും മനസ്സും ആത്മാവും നിയന്ത്രിച്ചവനും പരമപദം പ്രാപിക്കും.

സോ ഽപീശ്വരപ്രസാദേന യാതി തത് പരമം പദമ്

അവനും ഈശ്വരന്റെ കൃപയാൽ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

ദദാതി തത് പരം ജ്ഞാനം യേന മുച്യേത ബന്ധനാത്

അവൻ അത്യുത്തമമായ ജ്ഞാനം നൽകുന്നു, അതിലൂടെ മനുഷ്യൻ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.

തേനൈവ ജന്മനാ ജ്ഞാനം ലബ്ധ്വാ യാതി ശിവം പദമ്

അത് തന്നെയുള്ള ജന്മത്തിൽ ജ്ഞാനം ലഭിച്ചവൻ ശിവപദം പ്രാപിക്കുന്നു.

സര്വേ തരന്തി സംസാരമീശ്വരാനുഗ്രഹാദ് ദ്വിജാഃ

എല്ലാവരും ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ സാംസാരിക ജീവിതം കടന്ന് പോകുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.

ധര്മം സമാശ്രയേത് തസ്മാന്മുക്തയേ നിയതം ദ്വിജാഃ

അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, മോക്ഷത്തിനായി ഒരിക്കലും ധർമ്മം വിട്ടൊഴിയരുത്.

ധാര്മികായൈവ ദാതവ്യം ഭക്തായ ബ്രഹ്മചാരിണേ

ധാർമ്മികനും ഭക്തനും ബ്രഹ്മചാരിയും ആയവർക്കേ നൽകേണ്ടത്.

വ്യാജഹാര സമാസീനം നാരായണമനാമയമ്

അവൻ ഇരുന്ന് കിടക്കുന്ന നിർമലനായ നാരായണനോട് സംസാരിച്ചു.

ദാതവ്യം ശാന്തചിത്തേഭ്യഃ ശിഷ്യേഭ്യോ ഭവതാ ശിവമ്

ശാന്തമായ മനസ്സുള്ള ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഈ ശിവോപദേശം നീ നൽകണം.

ഹിതായ സര്വഭക്താനാം ദ്വിജാതീനാം ദ്വിജോത്തമാഃ

എല്ലാ ഭക്തരായ ദ്വിജന്മാർക്കും ഉപകാരത്തിനായി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.