കൂര്മപുരാണമ്

മധ്യേ വഹ്നിശിഖാകാരം പുരുഷം പഞ്ചവിംശകമ്

അത്‌ക്കുള്ളിൽ, അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെയുള്ള ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ പുരുഷനെ ധ്യാനിക്കണം.

ഓങ്കരബോധിതം തത്ത്വം ശാശ്വതം ശിവമച്യുതമ്

ഓം എന്ന Nadaയാൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട, ശാശ്വതവും മംഗളവും അക്ഷരവുമായ തത്വത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

തദന്തഃ പരമം തത്ത്വമാത്മാധാരം നിരഞ്ജനമ്

അതിനകത്ത്, ആത്മാവിന്റെ ശുദ്ധമായ ആധാരമായ പരമതത്വത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

വിശോധ്യ സര്വതത്ത്വാനി പ്രണവേനാഥവാ പുനഃ

എല്ലാ തത്വങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം, വീണ്ടും ഓം എന്ന Nadaയാലോ മറ്റേതെങ്കിലും വിധിയാലോ,

പ്ലാവയിത്വാത്മനോ ദേഹം തേനൈവ ജ്ഞാനവാരിണാ

അത് തന്നെയുള്ള ജ്ഞാനജലത്തിൽ ആത്മാവിന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ നനയിക്കണം.

ചിന്തയേത് സ്വാത്മനീശാനം പരം ജ്യോതിഃ സ്വരൂപിണമ്

സ്വന്തം മനസ്സിനകത്ത് പരമജ്യോതി സ്വരൂപനായ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

സര്വവേദാന്തസാരോ ഽയമത്യാശ്രമമിതി ശ്രുതിഃ

ഇതാണ് എല്ലാ വേദാന്തങ്ങളുടെയും സാരം; എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളെയും അതിജീവിച്ചിരിക്കുന്നതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

ദ്വിജാതീനാം തു കഥിതം ഭക്താനാം ബ്രഹ്മചാരിണാമ്

ഇത് ദ്വിജന്മാരായ ഭക്തരും ബ്രഹ്മചാരികളും പഠിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സംതോഷഃ സത്യമാസ്തിക്യം വ്രതാങ്ഗാനി വിശേഷതഃ

സന്തോഷവും സത്യവും വിശ്വാസവും, ഇവയാണ് വ്രതങ്ങളുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ.

തസ്മാദാത്മഗുണോപേതോ മദ്വ്രതം വോഢുമര്ഹതി

അതുകൊണ്ട്, ആത്മഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവൻ എന്റെ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്.

ബഹവോ ഽനേന യോഗേന പൂതാ മദ്ഭാവമാഗതാഃ

ഈ യോഗം അനുഷ്ഠിച്ചവരിൽ പലരും ശുദ്ധരായി എന്റെ സ്ഥിതിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നിട്ടുണ്ട്.

ജ്ഞാനയോഗേന മാം തസ്മാദ് യജേത പരമേശ്വരമ്

അതിനാൽ, ജ്ഞാനയോഗം വഴി പരമേശ്വരനായ എന്നെ ആരാധിക്കണം.

ചേതസാ ബോധയുക്തേന പൂജയേന്മാം സദാ ശുചിഃ

ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, ബോധം ചേർന്ന മനസ്സോടെ എന്നെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.

പ്രാപ്നോതി മമ സായുജ്യം ഗുഹ്യമേതന്മയോദിതമ്

അവൻ എന്നോടു ഐക്യമായെത്തുന്നു; ഈ രഹസ്യം ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

നിര്മമോ നിരഹങ്കാരോ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ

സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവും ഇല്ലാത്ത എന്റെ ഭക്തൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

മയ്യര്പിതമനോ ബുദ്ധിര്യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ

മനസ്സും ബുദ്ധിയും എന്നിലേക്കു സമർപ്പിച്ച എന്റെ ഭക്തൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

ഹര്ഷാമര്ഷഭയോദ്വേഗൈര്മുക്തോ യഃ സ ഹി മേ പ്രിയഃ

ഹർഷം, ക്രോധം, ഭയം, ഉത്കണ്ഠ എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചിതനായവൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

സര്വാരമ്ഭപരിത്യാഗീ ഭക്തിമാന് യഃ സ മേ പ്രിയഃ

എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നവൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

അനികേതഃ സ്ഥിരമതിര്മദ്ഭക്തോ മാമുപൈഷ്യതി

വീട് ഇല്ലാത്തവനും സ്ഥിരമായ മനസ്സുള്ള എന്റെ ഭക്തനും എന്നെ പ്രാപിക്കും.

മത്പ്രസാദാദവാപ്നോതി ശാശ്വതം പരമം പദമ്

എന്റെ കൃപയാൽ അവൻ ശാശ്വതമായ പരമപദം നേടുന്നു.

നിരാശീര്നിര്മമോ ഭൂത്വാ മാമേകം ശരണം വ്രജേത്

ആശയും സ്വാർത്ഥതയും വിട്ട്, ഒരുവൻ എന്നിൽ മാത്രം ശരണം പ്രാപിക്കണം.

കര്മണ്യഭിപ്രവൃത്തോ ഽപി നൈവ തേന നിബധ്യതേ

പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നാലും, അവൻ അതിനാൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ശാരീരം കേവലം കര്മ കുര്വന്നാപ്നോതി തത്പദമ്

ശരീരപരമായ പ്രവർത്തികൾ മാത്രം ചെയ്താൽ, ആ സ്ഥിതിയിൽ എത്താൻ കഴിയില്ല.

കുര്വതോ മത്പ്രസാദാര്ഥം കര്മ സംസാരനാശനമ്

എന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ലോകബന്ധനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

മാമുപൈഷ്യതി യോഗീശം ജ്ഞാത്വാ മാം പരമേശ്വരമ്

എന്നെ പരമേശ്വരനെന്നു അറിഞ്ഞ് യോഗി എന്നിലേക്കെത്തുന്നു.

കഥയന്തശ്ച മാം നിത്യം മമ സായുജ്യമാപ്നുയുഃ

എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നവർ എനിക്ക് ഐക്യമായിത്തീരുന്നു.

നാശയാമി തമഃ കൃത്സ്നം ജ്ഞാനദീപേന ഭാസ്വതാ

ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാ അന്ധകാരവും അകറ്റുന്നു.

തേഷാം നിത്യാഭിയുക്താനാം യോഗക്ഷേമം വഹാമ്യഹമ്

എന്നിൽ എപ്പോഴും ഏകാഗ്രരായവരുടെ ക്ഷേമവും യോഗവും ഞാൻ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

തേഷാം തദന്തം വിജ്ഞേയം ദേവതാനുഗതം ഫലമ്

ദേവതകളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടുകൂടിയുള്ള അവരുടെ ഫലം ഒടുവിൽ അവസാനിക്കുമെന്നു മനസ്സിലാക്കണം.