കൂര്മപുരാണമ്

യുഞ്ജീത യോഗീ സതതമാത്മാനം മത്പരായണഃ

എന്നിലേക്കു മനസ്സു സമർപ്പിച്ച യോഗി എപ്പോഴും ആത്മാവിനെ യോഗത്തിൽ ഏകീകരിക്കണം.

ഗുരും ചൈവാഥ മാം യോഗീ യുഞ്ജീത സുസമാഹിതഃ

ശ്രദ്ധയോടെ യോഗി ഗുരുവിനോടും എന്നോടും ആത്മാവിനെ ഏകീകരിക്കണം.

നാസികാഗ്രേ സമാം ദൃഷ്ടിമീഷദുന്മീലിതേക്ഷണഃ

നാസികയുടെ അഗ്രത്തിൽ ദൃഷ്ടി ഏകാഗ്രമാക്കി, കണ്ണുകൾ അല്പം തുറന്ന നിലയിൽ,

സ്വാത്മന്യവസ്ഥിതം ദേവം ചിന്തയേത് പരമേശ്വരമ്

സ്വന്തം മനസ്സിനകത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പരമേശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

ധര്മകന്ദസമുദ്ഭൂതം ജ്ഞാനനാലം സുശോഭനമ്

ധർമ്മത്തിന്റെ വേരിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച പ്രകാശമുള്ള ജ്ഞാനതണ്ടിനെ ധ്യാനിക്കണം.

ചിന്തയേത് പരമം കോശം കര്ണികായാം ഹിരണ്മയമ്

പുഷ്പത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തുള്ള പൊന്നിനിറമുള്ള പരമമായ ആന്തരികതയെ ധ്യാനിക്കണം.

ഓങ്കാരവാച്യമവ്യക്തം രശ്മിജാലസമാകുലമ്

ഓം എന്ന Nadaയാൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന, പ്രകാശകിരണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ അവ്യക്തമായതിനെ ധ്യാനിക്കണം.

തസ്മിന് ജ്യോതിഷി വിന്യസ്യസ്വാത്മാനം തദഭേദതഃ

ആ പ്രകാശത്തിൽ, ആത്മാവിനെ അതിനോട് ഒന്നായെന്നു കരുതി സമർപ്പിക്കണം.

തദാത്മാ സര്വഗോ ഭൂത്വാ ന കിഞ്ചിദപി ചിന്തയേത്

അപ്പോൾ, ആത്മാവ് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനായി, ഒന്നും ചിന്തിക്കാതിരിക്കുക.

ചിന്തയിത്വാ തു പൂര്വോക്തം ഹൃദയേ പദ്മമുത്തമമ്

മുന്‍പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ഹൃദയത്തിലെ ഉത്തമപദ്മത്തെ ധ്യാനിച്ചശേഷം,

മധ്യേ വഹ്നിശിഖാകാരം പുരുഷം പഞ്ചവിംശകമ്

അത്‌ക്കുള്ളിൽ, അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെയുള്ള ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ പുരുഷനെ ധ്യാനിക്കണം.

ഓങ്കരബോധിതം തത്ത്വം ശാശ്വതം ശിവമച്യുതമ്

ഓം എന്ന Nadaയാൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട, ശാശ്വതവും മംഗളവും അക്ഷരവുമായ തത്വത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

തദന്തഃ പരമം തത്ത്വമാത്മാധാരം നിരഞ്ജനമ്

അതിനകത്ത്, ആത്മാവിന്റെ ശുദ്ധമായ ആധാരമായ പരമതത്വത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

വിശോധ്യ സര്വതത്ത്വാനി പ്രണവേനാഥവാ പുനഃ

എല്ലാ തത്വങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം, വീണ്ടും ഓം എന്ന Nadaയാലോ മറ്റേതെങ്കിലും വിധിയാലോ,

പ്ലാവയിത്വാത്മനോ ദേഹം തേനൈവ ജ്ഞാനവാരിണാ

അത് തന്നെയുള്ള ജ്ഞാനജലത്തിൽ ആത്മാവിന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ നനയിക്കണം.

ചിന്തയേത് സ്വാത്മനീശാനം പരം ജ്യോതിഃ സ്വരൂപിണമ്

സ്വന്തം മനസ്സിനകത്ത് പരമജ്യോതി സ്വരൂപനായ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

സര്വവേദാന്തസാരോ ഽയമത്യാശ്രമമിതി ശ്രുതിഃ

ഇതാണ് എല്ലാ വേദാന്തങ്ങളുടെയും സാരം; എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളെയും അതിജീവിച്ചിരിക്കുന്നതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

ദ്വിജാതീനാം തു കഥിതം ഭക്താനാം ബ്രഹ്മചാരിണാമ്

ഇത് ദ്വിജന്മാരായ ഭക്തരും ബ്രഹ്മചാരികളും പഠിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സംതോഷഃ സത്യമാസ്തിക്യം വ്രതാങ്ഗാനി വിശേഷതഃ

സന്തോഷവും സത്യവും വിശ്വാസവും, ഇവയാണ് വ്രതങ്ങളുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ.

തസ്മാദാത്മഗുണോപേതോ മദ്വ്രതം വോഢുമര്ഹതി

അതുകൊണ്ട്, ആത്മഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവൻ എന്റെ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്.

ബഹവോ ഽനേന യോഗേന പൂതാ മദ്ഭാവമാഗതാഃ

ഈ യോഗം അനുഷ്ഠിച്ചവരിൽ പലരും ശുദ്ധരായി എന്റെ സ്ഥിതിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നിട്ടുണ്ട്.

ജ്ഞാനയോഗേന മാം തസ്മാദ് യജേത പരമേശ്വരമ്

അതിനാൽ, ജ്ഞാനയോഗം വഴി പരമേശ്വരനായ എന്നെ ആരാധിക്കണം.

ചേതസാ ബോധയുക്തേന പൂജയേന്മാം സദാ ശുചിഃ

ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, ബോധം ചേർന്ന മനസ്സോടെ എന്നെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.

പ്രാപ്നോതി മമ സായുജ്യം ഗുഹ്യമേതന്മയോദിതമ്

അവൻ എന്നോടു ഐക്യമായെത്തുന്നു; ഈ രഹസ്യം ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

നിര്മമോ നിരഹങ്കാരോ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ

സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവും ഇല്ലാത്ത എന്റെ ഭക്തൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

മയ്യര്പിതമനോ ബുദ്ധിര്യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ

മനസ്സും ബുദ്ധിയും എന്നിലേക്കു സമർപ്പിച്ച എന്റെ ഭക്തൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

ഹര്ഷാമര്ഷഭയോദ്വേഗൈര്മുക്തോ യഃ സ ഹി മേ പ്രിയഃ

ഹർഷം, ക്രോധം, ഭയം, ഉത്കണ്ഠ എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചിതനായവൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

സര്വാരമ്ഭപരിത്യാഗീ ഭക്തിമാന് യഃ സ മേ പ്രിയഃ

എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നവൻ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

അനികേതഃ സ്ഥിരമതിര്മദ്ഭക്തോ മാമുപൈഷ്യതി

വീട് ഇല്ലാത്തവനും സ്ഥിരമായ മനസ്സുള്ള എന്റെ ഭക്തനും എന്നെ പ്രാപിക്കും.