കൂര്മപുരാണമ്

പ്രത്യയോ ഹ്യര്ഥമാത്രേണ യോഗസാധനമുത്തമമ്

ഒരു വസ്തുവിൽ മാത്രം മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് യോഗത്തിനുള്ള ഏറ്റവും ഉത്തമ മാർഗമാണ്.

ധ്യാനം ദ്വാദശകം യാവത് സമാധിരഭിധീയതേ

പന്ത്രണ്ടു ചക്രം വരെ ധ്യാനമാണ് സമാധി എന്നു പറയുന്നു.

സാധനാനാം ച സര്വേഷാമേതത്സാധനമുത്തമമ്

എല്ലാ അഭ്യാസങ്ങളിൽ ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മാർഗം.

സമാസീതാത്മനഃ പദ്മമേതദാസനമുത്തമമ്

അവകാശത്തോടെ ഇരുന്ന്, പദ്മാസനം ആത്മാവിന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഇരിപ്പാണ്.

ആസീതാര്ധാസനമിദം യോഗസാധനമുത്തമമ്

ഈ അർദ്ധാസനം യോഗ അഭ്യാസത്തിന് ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.

സമാസീതാത്മനഃ പ്രോക്തമാസനം സ്വസ്തികം പരമ്

അവകാശത്തോടെ ഇരുന്ന്, സ്വസ്തികാസനം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് പറയുന്നു.

അഗ്ന്യഭ്യാസേ ജലേ വാപി ശുഷ്കപര്ണചയേ തഥാ

അഗ്നിക്കരികിലും ജലത്തിൽ പോലും, ഉണങ്ങിയ ഇലയിടത്തും അഭ്യാസം ചെയ്യുമ്പോൾ—

സശബ്ദേ സഭയേ വാപി ചൈത്യവല്മീകസംചയേ

ശബ്ദം കൂടിയിടങ്ങളിലും ഭയമുള്ളിടങ്ങളിലും, ചൈത്യങ്ങളോ പുഴുക്കുഴികളോ കൂമ്പാരമായി കെട്ടിയിടങ്ങളിലും, ആരും അഭ്യാസം ചെയ്യരുത്.

നാചരേദ് ദേഹബാധേ വാ ദൌര്മനസ്യാദിസംഭവേ

ശരീരവേദനയോ മനസ്സിൽ വിഷമതയോ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ അഭ്യാസം ചെയ്യരുത്.

നദ്യാസ്തീരേ പുണ്യദേശേ ദേവതായതനേ തഥാ

നദീതീരത്തോ, പുണ്യഭൂമിയിലോ, ദേവാലയത്തോ പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ,

യുഞ്ജീത യോഗീ സതതമാത്മാനം മത്പരായണഃ

എന്നിലേക്കു മനസ്സു സമർപ്പിച്ച യോഗി എപ്പോഴും ആത്മാവിനെ യോഗത്തിൽ ഏകീകരിക്കണം.

ഗുരും ചൈവാഥ മാം യോഗീ യുഞ്ജീത സുസമാഹിതഃ

ശ്രദ്ധയോടെ യോഗി ഗുരുവിനോടും എന്നോടും ആത്മാവിനെ ഏകീകരിക്കണം.

നാസികാഗ്രേ സമാം ദൃഷ്ടിമീഷദുന്മീലിതേക്ഷണഃ

നാസികയുടെ അഗ്രത്തിൽ ദൃഷ്ടി ഏകാഗ്രമാക്കി, കണ്ണുകൾ അല്പം തുറന്ന നിലയിൽ,

സ്വാത്മന്യവസ്ഥിതം ദേവം ചിന്തയേത് പരമേശ്വരമ്

സ്വന്തം മനസ്സിനകത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പരമേശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

ധര്മകന്ദസമുദ്ഭൂതം ജ്ഞാനനാലം സുശോഭനമ്

ധർമ്മത്തിന്റെ വേരിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച പ്രകാശമുള്ള ജ്ഞാനതണ്ടിനെ ധ്യാനിക്കണം.

ചിന്തയേത് പരമം കോശം കര്ണികായാം ഹിരണ്മയമ്

പുഷ്പത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തുള്ള പൊന്നിനിറമുള്ള പരമമായ ആന്തരികതയെ ധ്യാനിക്കണം.

ഓങ്കാരവാച്യമവ്യക്തം രശ്മിജാലസമാകുലമ്

ഓം എന്ന Nadaയാൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന, പ്രകാശകിരണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ അവ്യക്തമായതിനെ ധ്യാനിക്കണം.

തസ്മിന് ജ്യോതിഷി വിന്യസ്യസ്വാത്മാനം തദഭേദതഃ

ആ പ്രകാശത്തിൽ, ആത്മാവിനെ അതിനോട് ഒന്നായെന്നു കരുതി സമർപ്പിക്കണം.

തദാത്മാ സര്വഗോ ഭൂത്വാ ന കിഞ്ചിദപി ചിന്തയേത്

അപ്പോൾ, ആത്മാവ് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനായി, ഒന്നും ചിന്തിക്കാതിരിക്കുക.

ചിന്തയിത്വാ തു പൂര്വോക്തം ഹൃദയേ പദ്മമുത്തമമ്

മുന്‍പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ഹൃദയത്തിലെ ഉത്തമപദ്മത്തെ ധ്യാനിച്ചശേഷം,

മധ്യേ വഹ്നിശിഖാകാരം പുരുഷം പഞ്ചവിംശകമ്

അത്‌ക്കുള്ളിൽ, അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെയുള്ള ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ പുരുഷനെ ധ്യാനിക്കണം.

ഓങ്കരബോധിതം തത്ത്വം ശാശ്വതം ശിവമച്യുതമ്

ഓം എന്ന Nadaയാൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട, ശാശ്വതവും മംഗളവും അക്ഷരവുമായ തത്വത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

തദന്തഃ പരമം തത്ത്വമാത്മാധാരം നിരഞ്ജനമ്

അതിനകത്ത്, ആത്മാവിന്റെ ശുദ്ധമായ ആധാരമായ പരമതത്വത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

വിശോധ്യ സര്വതത്ത്വാനി പ്രണവേനാഥവാ പുനഃ

എല്ലാ തത്വങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷം, വീണ്ടും ഓം എന്ന Nadaയാലോ മറ്റേതെങ്കിലും വിധിയാലോ,

പ്ലാവയിത്വാത്മനോ ദേഹം തേനൈവ ജ്ഞാനവാരിണാ

അത് തന്നെയുള്ള ജ്ഞാനജലത്തിൽ ആത്മാവിന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ നനയിക്കണം.

ചിന്തയേത് സ്വാത്മനീശാനം പരം ജ്യോതിഃ സ്വരൂപിണമ്

സ്വന്തം മനസ്സിനകത്ത് പരമജ്യോതി സ്വരൂപനായ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

സര്വവേദാന്തസാരോ ഽയമത്യാശ്രമമിതി ശ്രുതിഃ

ഇതാണ് എല്ലാ വേദാന്തങ്ങളുടെയും സാരം; എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളെയും അതിജീവിച്ചിരിക്കുന്നതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

ദ്വിജാതീനാം തു കഥിതം ഭക്താനാം ബ്രഹ്മചാരിണാമ്

ഇത് ദ്വിജന്മാരായ ഭക്തരും ബ്രഹ്മചാരികളും പഠിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സംതോഷഃ സത്യമാസ്തിക്യം വ്രതാങ്ഗാനി വിശേഷതഃ

സന്തോഷവും സത്യവും വിശ്വാസവും, ഇവയാണ് വ്രതങ്ങളുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ.