കൂര്മപുരാണമ്

തേഷാം ശാന്തിഃ ശാശ്വതീ നേതരേഷാമ്

അവര്‍ക്കു മാത്രം ശാശ്വതമായ ശാന്തിയുണ്ട്, മറ്റുള്ളവര്‍ക്കല്ല.

സര്വവ്യാപീ ച ഭഗവാന് ന തസ്മാദന്യദിഷ്യതേ

ഭഗവാന്‍ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവനെക്കാള്‍ വേറെ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കേണ്ടതില്ല.

ഗോപനീയം വിശേഷേണ യോഗിനാമപി ദുര്ലഭമ്

ഇത് പ്രത്യേകമായി രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം; യോഗിമാര്‍ക്കുപോലും ഇതിനെ നേടുക ദുർലഭമാണ്.

സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ പരം തത്ത്വം പരേ വ്യോമ്നി വ്യവസ്ഥിതമ്

സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്ന പരമതത്ത്വം പരമാകാശത്തില്‍ നിലകൊള്ളുന്നു.

നിര്ഗുണം ശുദ്ധവിജ്ഞാനം തദ് വൈ പശ്യന്തി സൂരയഃ

അത് ഗുണരഹിതവും ശുദ്ധമായ ബോധവുമാണ്; ജ്ഞാനികള്‍ അതിനെ കാണുന്നു.

പശ്യന്തി തത് പരം ബ്രഹ്മ യത്തല്ലിങ്ഗമിതി ശ്രുതിഃ

അവര്‍ ആ പരബ്രഹ്മത്തെ കാണുന്നു; അതാണ് ലക്ഷണമെന്നു ശ്രുതി പറയുന്നു.

നഹി തദ് വിദ്യതേ ജ്ഞാനം യതസ്തജ്ജ്ഞായതേ പരമ്

അതിനെയ്പ്പറ്റി അറിവില്ല, കാരണം അതാണ് എല്ലാം അറിയുന്നവന്‍.

അജ്ഞാനമിതരത് സര്വം യസ്മാന്മായാമയം ജഗത്

മറ്റെല്ലാം അജ്ഞാനമാണ്, കാരണം ലോകം മായയാല്‍ നിറഞ്ഞതാണ്.

മമാത്മാസൌ തദേവേമിതി പ്രാഹുര്വിപശ്ചിതഃ

ജ്ഞാനികള്‍ പറയുന്നു: 'അത് തന്നെയാണ് എന്റെ ആത്മാവ്'.

ആശ്രിതാഃ പരമാം നിഷ്ഠാം ബുദ്ധ്വൈകം തത്ത്വമവ്യയമ്

അവരൊക്കെയും ഒരേ അക്ഷരതത്ത്വം മനസ്സിലാക്കി പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേര്‍ന്നു.

ഭക്ത്യാ മാം സംപ്രപശ്യന്തി വിജ്ഞേയാസ്തേ തദാത്മകാഃ

ഭക്തിയിലൂടെ അവര്‍ എന്നെ സാക്ഷാല്‍ കാണുന്നു; അവര്‍ എന്റെ സ്വരൂപമായവരാണ്.

നിത്യാനന്ദം നിര്വികല്പം സത്യരൂപമിതി സ്ഥിതിഃ

ആ അവസ്ഥ ശാശ്വതാനന്ദവും വ്യത്യാസമില്ലാത്തതും സത്യസ്വരൂപവുമാണ്.

സ്വാത്മന്യവസ്ഥിതാഃ ശാന്താഃ പരേ ഽവ്യക്തേ പരസ്യ തു

സ്വാത്മാവില്‍ നിലകൊണ്ടു, ശാന്തരായി, പരമാവ്യക്തമായ പരമനിലയില്‍ അവര്‍ ഇരിക്കുന്നു.

നിര്വാണം ബ്രഹ്മണാ ചൈക്യം കൈവല്യം കവയോ വിദുഃ

നിർവാണം, ബ്രഹ്മണോടുള്ള ഐക്യം, കൈവല്യം — ഇവയെല്ലാം ഒരേ അത്മാവാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.

സ ഈശ്വരോ മഹാദേവസ്തം വിജ്ഞായ വിമുച്യതേ

അവൻ തന്നെയാണ് ഈശ്വരനും മഹാദേവനും. അവനെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുന്നു.

തന്നിത്യഭാസമചലം സദ്വിഭാതി

അചഞ്ചലമായി എന്നും പ്രകാശിക്കുന്നതും സത്യമായി തെളിയുന്നതുമാണ് അതു.

പശ്യന്തി തത്ത്വമചലം യത് സ ഈശഃ

അചഞ്ചലമായ യഥാർത്ഥതയെ, അതായത് ആ ഈശ്വരനെ, അവർ കാണുന്നു.

ധായായന്തി വേദാര്ഥവിനിശ്ചിതാര്ഥാഃ

വേദാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയവർ അതിൽ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.

വിഭാതി ദേവഃ ശിവ ഏവ കേവലഃ

ദേവന്മാരിൽ ശിവൻ മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്നു.

യുഞ്ജീത യോഗം പ്രയതോ ഹ്യജസ്രമ്

യോഗം നിരന്തരം ശ്രദ്ധയോടെ അഭ്യസിക്കണം.

യേനാത്മാനം പ്രപശ്യന്തി ഭാനുമന്തമിവേശ്വരമ്

ആത്മാവിനെ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഈശ്വരനായി, അവർ അതിലൂടെ കാണുന്നു.

പ്രസന്നം ജായതേ ജ്ഞാനം സാക്ഷാന്നിര്വാണസിദ്ധിദമ്

ശാന്തമായ ജ്ഞാനം ഉദിക്കുന്നു; അതു നേരിട്ട് നിർവാണം നേടാൻ സഹായിക്കുന്നു.

യോഗജ്ഞാനാഭിയുക്തസ്യ പ്രസീദതി മഹേശ്വരഃ

യോഗജ്ഞാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവനോട് മഹേശ്വരൻ ദയയോടെ സമീപിക്കുന്നു.

യേ യുഞ്ജന്തീഹ മദ്യോഗം തേ വിജ്ഞേയാ മഹേശ്വരാഃ

ഇവിടെ എന്റെ യോഗം അഭ്യസിക്കുന്നവരെ മഹേശ്വരന്മാർ എന്ന് അറിയണം.

അപരസ്തു മഹായോഗഃ സര്വയോഗോത്തമോത്തമഃ

ഇതിനു പുറമെ, മറ്റൊരു മഹായോഗം ഉണ്ട്; എല്ലാ യോഗങ്ങളിലും അതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം.

അഭാവയോഗഃ സ പ്രോക്തോ യേനാത്മാനം പ്രപശ്യതി

അത് അഭാവയോഗം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതിലൂടെ ആത്മാവിനെ കാണാം.

മയൈക്യം സ മഹായോഗോ ഭാഷിതഃ പരമേശ്വരഃ

എന്നോടുള്ള ഐക്യമായ മഹായോഗം പരമേശ്വരനാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

സര്വേ തേ ബ്രഹ്മയോഗസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്

ബ്രഹ്മയോഗത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം പോലും ഇവയിൽ ഒന്നും തൊടാൻ കഴിയില്ല.

സര്വേഷാമേവ യോഗാനാം സ യോഗഃ പരമോ മതഃ

എല്ലാ യോഗങ്ങളിലും അതാണ് പരമമായ യോഗം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.