കൂര്മപുരാണമ്

ഏകയാ മമ സായുജ്യമനാദിനിധനം ധ്രുവമ്

എന്നോട് ഏകതയാൽ മാത്രം ആരും അനാദി-അന്തമില്ലാത്ത ശാശ്വതാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

അനാദിമധ്യം തിഷ്ഠന്തം യുജ്യതേ ഽവിദ്യയാ കില

ആദിയും നടുവും ഇല്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നതു അജ്ഞാനത്താൽ ബന്ധപ്പെടുന്നു.

തദക്ഷരം പരം ജ്യോതിസ്തദ് വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്

അക്ഷരവും പരമജ്യോതിസുമാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം.

തദേവ ച ജഗത് കൃത്സ്നം തദ് വിജ്ഞായ വിമുച്യതേ

അത് തന്നെയാണ് ഈ മുഴുവൻ ലോകം; അതറിയുമ്പോൾ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

ആനന്ദം ബ്രഹ്മണോ വിദ്വാന് വിഭേതി ന കുതശ്ചന

ബ്രഹ്മാനന്ദം അറിഞ്ഞ ജ്ഞാനിക്ക് എവിടെയും ഭയം ഇല്ല.

നിത്യാനന്ദീ ഭവതി ബ്രഹ്മഭൂതഃ

ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവന്‍ എപ്പോഴും ആനന്ദത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.

ആത്മാനന്ദീ ഭവതി ബ്രഹ്മഭൂതഃ

ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവന്‍ ആത്മാവില്‍ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു.

യത്ര ഗത്വാ ന നിവര്തേത ഭൂയഃ

അവിടെ എത്തുന്നവന് പിന്നെ തിരികെ വരേണ്ടതില്ല.

വിഭ്രാജമാനം വിമലം വ്യോമ ധാമ

അത് പ്രകാശമുള്ളതും, ശുദ്ധവുമായ, ആകാശത്തെപ്പോലെയുള്ള വാസസ്ഥലമാണ്.

ബ്രഹ്മാനന്ദീ ഭഗവാനീശ ഏഷഃ

ഈശ്വരന്‍ ബ്രഹ്മസ്വരൂപനാണ്, പരമാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവനാണ്.

തേഷാം ശാന്തിഃ ശാശ്വതീ നേതരേഷാമ്

അവര്‍ക്കു മാത്രം ശാശ്വതമായ ശാന്തിയുണ്ട്, മറ്റുള്ളവര്‍ക്കല്ല.

സര്വവ്യാപീ ച ഭഗവാന് ന തസ്മാദന്യദിഷ്യതേ

ഭഗവാന്‍ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവനെക്കാള്‍ വേറെ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കേണ്ടതില്ല.

ഗോപനീയം വിശേഷേണ യോഗിനാമപി ദുര്ലഭമ്

ഇത് പ്രത്യേകമായി രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം; യോഗിമാര്‍ക്കുപോലും ഇതിനെ നേടുക ദുർലഭമാണ്.

സ്വയഞ്ജ്യോതിഃ പരം തത്ത്വം പരേ വ്യോമ്നി വ്യവസ്ഥിതമ്

സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്ന പരമതത്ത്വം പരമാകാശത്തില്‍ നിലകൊള്ളുന്നു.

നിര്ഗുണം ശുദ്ധവിജ്ഞാനം തദ് വൈ പശ്യന്തി സൂരയഃ

അത് ഗുണരഹിതവും ശുദ്ധമായ ബോധവുമാണ്; ജ്ഞാനികള്‍ അതിനെ കാണുന്നു.

പശ്യന്തി തത് പരം ബ്രഹ്മ യത്തല്ലിങ്ഗമിതി ശ്രുതിഃ

അവര്‍ ആ പരബ്രഹ്മത്തെ കാണുന്നു; അതാണ് ലക്ഷണമെന്നു ശ്രുതി പറയുന്നു.

നഹി തദ് വിദ്യതേ ജ്ഞാനം യതസ്തജ്ജ്ഞായതേ പരമ്

അതിനെയ്പ്പറ്റി അറിവില്ല, കാരണം അതാണ് എല്ലാം അറിയുന്നവന്‍.

അജ്ഞാനമിതരത് സര്വം യസ്മാന്മായാമയം ജഗത്

മറ്റെല്ലാം അജ്ഞാനമാണ്, കാരണം ലോകം മായയാല്‍ നിറഞ്ഞതാണ്.

മമാത്മാസൌ തദേവേമിതി പ്രാഹുര്വിപശ്ചിതഃ

ജ്ഞാനികള്‍ പറയുന്നു: 'അത് തന്നെയാണ് എന്റെ ആത്മാവ്'.

ആശ്രിതാഃ പരമാം നിഷ്ഠാം ബുദ്ധ്വൈകം തത്ത്വമവ്യയമ്

അവരൊക്കെയും ഒരേ അക്ഷരതത്ത്വം മനസ്സിലാക്കി പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേര്‍ന്നു.

ഭക്ത്യാ മാം സംപ്രപശ്യന്തി വിജ്ഞേയാസ്തേ തദാത്മകാഃ

ഭക്തിയിലൂടെ അവര്‍ എന്നെ സാക്ഷാല്‍ കാണുന്നു; അവര്‍ എന്റെ സ്വരൂപമായവരാണ്.

നിത്യാനന്ദം നിര്വികല്പം സത്യരൂപമിതി സ്ഥിതിഃ

ആ അവസ്ഥ ശാശ്വതാനന്ദവും വ്യത്യാസമില്ലാത്തതും സത്യസ്വരൂപവുമാണ്.

സ്വാത്മന്യവസ്ഥിതാഃ ശാന്താഃ പരേ ഽവ്യക്തേ പരസ്യ തു

സ്വാത്മാവില്‍ നിലകൊണ്ടു, ശാന്തരായി, പരമാവ്യക്തമായ പരമനിലയില്‍ അവര്‍ ഇരിക്കുന്നു.

നിര്വാണം ബ്രഹ്മണാ ചൈക്യം കൈവല്യം കവയോ വിദുഃ

നിർവാണം, ബ്രഹ്മണോടുള്ള ഐക്യം, കൈവല്യം — ഇവയെല്ലാം ഒരേ അത്മാവാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.

സ ഈശ്വരോ മഹാദേവസ്തം വിജ്ഞായ വിമുച്യതേ

അവൻ തന്നെയാണ് ഈശ്വരനും മഹാദേവനും. അവനെ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുന്നു.

തന്നിത്യഭാസമചലം സദ്വിഭാതി

അചഞ്ചലമായി എന്നും പ്രകാശിക്കുന്നതും സത്യമായി തെളിയുന്നതുമാണ് അതു.

പശ്യന്തി തത്ത്വമചലം യത് സ ഈശഃ

അചഞ്ചലമായ യഥാർത്ഥതയെ, അതായത് ആ ഈശ്വരനെ, അവർ കാണുന്നു.

ധായായന്തി വേദാര്ഥവിനിശ്ചിതാര്ഥാഃ

വേദാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയവർ അതിൽ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.

വിഭാതി ദേവഃ ശിവ ഏവ കേവലഃ

ദേവന്മാരിൽ ശിവൻ മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്നു.