കൂര്മപുരാണമ്

ന മാം പശ്യന്തി പിതരം മായയാ മമ മോഹിതാഃ

എന്റെ മായയിൽ മയങ്ങിയവർ എന്നെ, തങ്ങളുടെ പിതാവിനെ, കാണുന്നില്ല.

താസാം മായാ പരാ യോനിര്മാമേവ പിതരം വിദുഃ

അവർക്കിടയിൽ മായയാണ് പരമമായ യോനി; അവർ എന്നെ മാത്രം പിതാവായി അറിയുന്നു.

സ ധീരഃ സര്വലോകേഷു ന മോഹമധിഗച്ഛതി

അവൻ ധീരൻ, എല്ലായിടത്തും മായയിൽ അകപ്പെടുന്നില്ല.

ഓങ്കാരമൂര്തിര്ഭഗവാനഹം ബ്രഹ്മാ പ്രജാപതിഃ

ഞാൻ ഓംകാരരൂപനായ ഭഗവാൻ, ബ്രഹ്മാവും പ്രജാപതിയും ആകുന്നു.

വിനശ്യത്സ്വവിനശ്യന്തം യഃ പശ്യതി സ പശ്യതി

നശ്വരത്തിൽ അവിനാശിയെ കാണുന്നവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നത്.

ന ഹിനസ്ത്യാത്മനാത്മാനം തതോ യാതി പരാങ്ഗതിമ്

അവൻ സ്വയം തന്നെ ദോഷം ചെയ്യുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

പ്രധാനവിനിയോഗജ്ഞഃ പരം ബ്രഹ്മാധിഗച്ഛതി

പ്രധാനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അറിയുന്നവൻ പരബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കും.

ഷഡാഹുരങ്ഗാനി മഹേശ്വരസ്യ

മഹേശ്വരന്റെ ആറു ഭാഗങ്ങൾ പറയപ്പെടുന്നു.

ബന്ധഃ പ്രോക്തോ വിനിയോഗോ ഽപി തേന

ബന്ധനവും അതിന്റെ ഉപയോഗവും അവൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ന്മഹേശ്വരഃ പുരുഷഃ സത്യരൂപഃ

മഹേശ്വരൻ സത്യരൂപനായ പുരുഷനാണ്.

ബീജം വിശ്വം ദേവ ഏകഃ സ ഏവ

അവനാണ് വിത്തും ഈ സർവ്വലോകവും ഏകദേവനും.

മഹാദേവഃ പ്രോച്യതേ വേദവിദ്ഭിഃ

വേദം അറിയുന്നവർ അവനെ മഹാദേവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.

സ ബുദ്ധിമാന് ബുദ്ധിമതീത്യ തിഷ്ഠതി

അവൻ ബുദ്ധിമാന്മാരെക്കാൾ മുകളിലാണ്, ബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്.

തന്നോ വദ മഹാദേവ വിശ്വരൂപഃ കഥം ഭവാന്

മഹാദേവാ, സർവ്വരൂപനായ ഭഗവാനെ, എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങൾ എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.

മായാനിമിത്തമത്രാസ്തി സാ ചാത്മാനമപാശ്രിതാ

ഇവിടെ കാരണം മായയാണ്; അതു ആത്മാവിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

തന്നിമിത്തഃ പ്രപഞ്ചോ ഽയമവ്യക്താദഭവത് ഖലു

ആ കാരണത്താൽ ഈ ലോകം അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവന്നു.

അഹമേവ പരം ബ്രഹ്മ മത്തോ ഹ്യന്യന്ന വിദ്യതേ

ഞാനേ പരബ്രഹ്മം; എന്നിൽ നിന്ന് വേറെയൊന്നുമില്ല.

ഏകത്വേ ച പൃഥക്ത്വേ ച പ്രോക്തമേതന്നിദര്ശനമ്

ഏകതയും ഭിന്നതയും കാണിക്കുന്ന ഉദാഹരണമാണ് ഇതു.

അകാരണം ദ്വിജാഃ പ്രോക്തോ ന ദോഷോ ഹ്യാത്മനസ്തഥാ

ദ്വിജന്മാരേ, ഇതിന് കാരണമില്ലെന്ന് പറയുന്നു; അതുപോലെ ആത്മാവിന് ദോഷമില്ല.

തസ്മിന് ദിവി സ്ഥിതം നിത്യമവ്യക്തം ഭാതി കേവലമ്

ആ സ്വർഗത്തിൽ അവ്യക്തവും ശാശ്വതവുമായത് ഏകമായി പ്രകാശിക്കുന്നു.

ഏകയാ മമ സായുജ്യമനാദിനിധനം ധ്രുവമ്

എന്നോട് ഏകതയാൽ മാത്രം ആരും അനാദി-അന്തമില്ലാത്ത ശാശ്വതാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

അനാദിമധ്യം തിഷ്ഠന്തം യുജ്യതേ ഽവിദ്യയാ കില

ആദിയും നടുവും ഇല്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നതു അജ്ഞാനത്താൽ ബന്ധപ്പെടുന്നു.

തദക്ഷരം പരം ജ്യോതിസ്തദ് വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്

അക്ഷരവും പരമജ്യോതിസുമാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം.

തദേവ ച ജഗത് കൃത്സ്നം തദ് വിജ്ഞായ വിമുച്യതേ

അത് തന്നെയാണ് ഈ മുഴുവൻ ലോകം; അതറിയുമ്പോൾ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

ആനന്ദം ബ്രഹ്മണോ വിദ്വാന് വിഭേതി ന കുതശ്ചന

ബ്രഹ്മാനന്ദം അറിഞ്ഞ ജ്ഞാനിക്ക് എവിടെയും ഭയം ഇല്ല.

നിത്യാനന്ദീ ഭവതി ബ്രഹ്മഭൂതഃ

ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവന്‍ എപ്പോഴും ആനന്ദത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.

ആത്മാനന്ദീ ഭവതി ബ്രഹ്മഭൂതഃ

ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവന്‍ ആത്മാവില്‍ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു.

യത്ര ഗത്വാ ന നിവര്തേത ഭൂയഃ

അവിടെ എത്തുന്നവന് പിന്നെ തിരികെ വരേണ്ടതില്ല.

വിഭ്രാജമാനം വിമലം വ്യോമ ധാമ

അത് പ്രകാശമുള്ളതും, ശുദ്ധവുമായ, ആകാശത്തെപ്പോലെയുള്ള വാസസ്ഥലമാണ്.