കൂര്മപുരാണമ്

ആസ്ഥായ ബ്രഹ്മാണോ രൂപം മന്മയീ മദധിഷ്ഠിതാ

എന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നുള്ള, എന്നിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവിന്റെ രൂപം ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഭൂത്വാ നാരായണോ ഽനന്തോ ജഗന്നാഥോ ജഗന്മയഃ

നാരായണനായി, അനന്തനായി, ലോകത്തിന്റെ അധിപനായി, ഞാൻ സകലജഗത്തിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

താമസീ മേ സമാഖ്യാതാ കാലാഖ്യാ രുദ്രരൂപിണീ

എന്റെ താമസികശക്തി 'കാല' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അത് രുദ്രന്റെ രൂപമാണ്.

അപരേ ഭക്തിയോഗേന കര്മയോഗേന ചാപരേ

ചിലർ ഭക്തിയോഗത്തിലൂടെ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു, മറ്റുചിലർ കർമ്മയോഗത്തിലൂടെയും.

യോ ഹി ജ്ഞാനേന മാം നിത്യമാരാധയതി നാന്യഥാ

എന്നെ ജ്ഞാനത്തോടെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നവൻ, മറ്റുവഴിയല്ലാതെ,

തേ ഽപി മാം പ്രാപ്നുവന്ത്യേവ നാവര്തന്തേ ച വൈ പുനഃ

അവരും എന്നെ പ്രാപിക്കും; പിന്നെ അവർ വീണ്ടും ജനിക്കുകയില്ല.

മയ്യേവ സംസ്ഥിതം വിശ്വം മയാ സംപ്രേര്യതേ ജഗത്

സകലവിശ്വവും എന്നിൽ മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നു; ലോകം എന്റെ ഇച്ഛയാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

പ്രേരയാമി ജഗത്കൃത്സ്നമേതദ്യോ വേദ സോ ഽമൃതഃ

ഈ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും ഞാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ഇത് അറിയുന്നവൻ അമൃതനാകുന്നു.

കരോതി കാലോ ഭഗവാന് മഹായോഗേശ്വരഃ സ്വയമ്

കാലം തന്നെയാണ് മഹായോഗേശ്വരനായ ഭഗവാൻ സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

യോഗേശ്വരോ ഽസൌ ഭഗവാന് മഹാദേവോ മഹാന് പ്രഭുഃ

അവൻ യോഗത്തിന്റെ അധിപൻ, മഹാദേവൻ, മഹാപ്രഭുവാണ്.

പ്രോച്യതേ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ മഹാന് ബ്രഹ്മമയോ ഽമലഃ

ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവിനെ മഹാനായും, ബ്രഹ്മസ്വരൂപിയുമായും, നിർമ്മലനുമായും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

സോ ഽവികല്പേന യോഗേന യുജ്യതേ നാത്ര സംശയഃ

അവൻ നിർഭേദമായ യോഗത്തിലൂടെ ഏകീകരിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

നൃത്യാമി യോഗീ സതതം യസ്തദ് വേദ സ വേദവിത്

എന്നിൽ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്ന യോഗിയെ അറിയുന്നവൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ജ്ഞാനിയാകുന്നു.

പ്രസന്നചേതസേ ദേയം ധാര്മികായാഹിതാഗ്നയേ

ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, ധാർമ്മികനും അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്നവനും ആയ ഒരാള്ക്ക് ദാനം നൽകണം.

നനര്ത പരമം ഭാവമൈശ്വരം സംപ്രദര്ശയന്

അവൻ പരമദൈവികമായ അവസ്ഥ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്തു.

നൃത്യമാനം മഹാദേവം വിഷ്ണുനാ ഗഗനേ ഽമലേ

വിഷ്ണു ആകാശത്തിലെ പാവനമായ സ്ഥലത്ത് മഹാദേവനെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു.

തമീശം സര്വഭൂതാനാമാകശേ ദദൃശുഃ കില

എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും അധിപതിയായ ആ ഈശ്വരനെ അവർ ആകാശത്തിൽ കണ്ടു.

നൃത്യമാനഃ സ്വയം വിപ്രൈര്വിശ്വേശഃ ഖലു ദൃശ്യതേ

വിശ്വത്തിന്റെ അധിപതി സ്വയം നൃത്തം ചെയ്യുന്നതായി മഹർഷിമാർ കണ്ടു.

ജഹതി നൃത്യമാനം തം ഭൂതേശം ദദൃശുഃ കില

ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപതി നൃത്തം നിർത്തിയപ്പോൾ, അവർ അവനെ കണ്ടു.

ജ്യോതിര്മയം പ്രപശ്യന്തി സ യോഗീ ദൃശ്യതേ കില

അവർ അവനെ പ്രകാശമായ പ്രകാശമായി കാണുന്നു; ആ യോഗിയെ അവിടെ കാണാം.

തമേവ മോചകം രുദ്രമാകാശേ ദദൃശുഃ പരമ്

മോക്ഷം നൽകുന്ന പരമരുദ്രനെ അവർ ആകാശത്തിൽ കണ്ടു.

സഹസ്രബാഹും ജടിലം ചന്ദ്രാര്ധകൃതശേഖരമ്

ആയിരം കൈകളും, ജടാമുടിയും, അർദ്ധചന്ദ്രം കിരീടമായി ധരിച്ചവനും.

ദണ്ഡപാണിം ത്രയീനേത്രം സൂര്യസോമാഗ്നിലോചനമ്

കൈയിൽ ദണ്ഡം പിടിച്ചും, മൂന്നു കണ്ണുകളും, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും കണ്ണുകളായവനും.

ദംഷ്ട്രാകരാലം ദുര്ധര്ഷം സൂര്യകോടിസമപ്രഭമ്

കുരുതിയുള്ള പല്ലുകളും, ഭയങ്കരനും, കോടി സൂര്യന്മാരെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ളവനും.

നൃത്യന്തം ദദൃശുര്ദേവം വിശ്വകര്മാണമീശ്വരമ്

അവർ സർവ്വസൃഷ്ടികർത്താവായ ദൈവത്തെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതായി കണ്ടു.

പശൂനാം പതിമീശാനം ജ്യോതിഷാം ജ്യോതിരവ്യയമ്

മൃഗങ്ങളുടെ അധിപതിയും, ഈശ്വരനും, പ്രകാശങ്ങളിൽ അതുല്യമായ പ്രകാശവുമാണ്.

കാലാത്മാനം കാലകാലം ദേവദേവം മഹേശ്വരമ്

കാലത്തിന്റെ സ്വരൂപവും, കാലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ദേവതകളുടെ ദൈവവും, മഹാദേവനും.

ജ്ഞാനവൈരാഗ്യനിലയം ജ്ഞാനയോഗം സനാതനമ്

ജ്ഞാനത്തിലും വൈരാഗ്യത്തിലും അധിഷ്ഠിതനായവനും, ശാശ്വതമായ ജ്ഞാനയോഗവുമാണ്.

മഹേന്ദ്രോപേന്ദ്രനമിതം മഹര്ഷിഗണവന്ദിതമ്

ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും നമസ്കരിക്കുന്നവനും, മഹർഷിമാർ വന്ദിക്കുന്നവനും.