കൂര്മപുരാണമ്

മാഹാത്മ്യം ദേവദേവസ്യ യേനേദം സംപ്രവര്തതേ

ദേവദേവന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം സഞ്ചരിക്കുന്നത്.

ശക്യോ ഹി പുരുഷൈര്ജ്ഞാതുമൃതേ ഭക്തിമനുത്തമാമ്

ഉത്തമമായ ഭക്തിയില്ലാതെ മനുഷ്യർക്ക് ഇതറിയാൻ കഴിയില്ല.

മാം സര്വസാക്ഷിണം ലോകോ ന ജാനാതി മുനീശ്വരാഃ

എല്ലാവിധത്തിനും സാക്ഷിയായ എന്നെ ലോകവും മഹർഷികളും അറിയുന്നില്ല.

സോ ഽഹന്ധാതാ വിധാതാ ച കാലോ ഽഗ്നിര്വിശ്വതോമുഖഃ

അവൻ ആത്മാവും സൃഷ്ടാവും വിധാതാവും കാലവും അഗ്നിയും എല്ലാദിശയിലുമുള്ളവനും ആകുന്നു.

ബ്രഹ്മാ ച മനവഃ ശക്രോ യേ ചാന്യേ പ്രഥിതൌജസഃ

ബ്രഹ്മാവും മനുക്കളും ഇന്ദ്രനും മറ്റും പ്രശസ്തമായ ശക്തിയുള്ളവരും—

യജന്തി വിവിധൈരഗ്നിം ബ്രാഹ്മണാ വൈദികൈര്മഖൈഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാർ വിവിധ വേദിക യാഗങ്ങൾകൊണ്ട് അഗ്നിയെ ആരാധിക്കുന്നു.

ധ്യായന്തി യോഗിനോ ദേവം ഭൂതാധിപതിമീശ്വരമ്

യോഗികൾ ഭവനാഥനായ ഈശ്വരനെ, ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപതിയെ, ധ്യാനിക്കുന്നു.

സര്വദേവതനുര്ഭൂത്വാ സര്വാത്മാ സര്വസംസ്ഥിതഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രൂപമായ്, സർവ്വാത്മാവായി, എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നു.

തേഷാം സന്നിഹിതോ നിത്യം യേ ഭക്ത്യാ മാമുപാസതേ

ഭക്തിയോടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവരുടെ അടുത്ത് ഞാൻ എപ്പോഴും സന്നിഹിതനാണ്.

തേഷാം ദദാമി തത് സ്ഥാനമാനന്ദം പരമം പദമ്

അവർക്കു ഞാൻ ആ സ്ഥാനം നൽകുന്നു—ആനന്ദം, പരമപദം.

ഭക്തിമന്തഃ പ്രമുച്യന്തേ കാലേന മയി സംഗതാഃ

ഭക്തിയുള്ളവരും, എന്നിൽ ഏകീകരിച്ചവരും, കാലത്തിനൊപ്പം മോചിതരാവുന്നു.

ആദാവേതത് പ്രതിജ്ഞാതം ന മേ ഭക്തഃ പ്രണശ്യതി

ആദിയിൽ തന്നെ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചതാണ്: എന്റെ ഭക്തൻ നശിക്കുകയില്ല.

യോ ഹി തം പൂജയേദ് ഭക്ത്യാ സ പൂജയതി മാം സദാ

ആയാൾ ഭക്തിയോടെ അവനെ ആരാധിച്ചാൽ, എന്നെ എന്നും ആരാധിക്കുന്നതാണു.

യോ മേ ദദാതി നിയതഃ സ മേ ഭക്തഃ പ്രിയോ മതഃ

ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി എന്നെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എനിക്ക് പ്രിയമായ ഭക്തനാണ്.

വിധായ ദത്തവാന് വേദാനശേഷാനാത്മനിഃ സൃതാന്

ആത്മാവിൽ നിന്നു ഉദിച്ച എല്ലാ വേദങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചും ദാനവും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ധാര്മികാണാം ച ഗോപ്താഹം നിഹന്താ വേദവിദ്വിഷാമ്

നന്മയുള്ളവരെ ഞാൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു, വേദത്തെ വെറുക്കുന്നവരെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കുന്നു.

സംസാരഹേതുരേവാഹം സര്വസംസാരവര്ജിതഃ

ലോകജീവിതത്തിന് കാരണം ഞാൻ തന്നെയാണ്, എങ്കിലും ആ ലോകബന്ധങ്ങളിൽ ഒന്നും എന്നെ ബാധിക്കില്ല.

മായാവീ മാമീകാ ശക്തിര്മായാ ലോകവിമോഹിനീ

ഭ്രമയുടെ ഉടമ ഞാൻ തന്നെയാണ്; എന്റെ അതുല്യശക്തി മായയാണ്, ലോകങ്ങളെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതും അതാണ്.

നാശയാമി തയാ മായാം യോഗിനാം ഹൃദി സംസ്ഥിതഃ

യോഗിമാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിച്ച്, ആ മായയാൽ ഞാൻ ഭ്രമം നശിപ്പിക്കുന്നു.

ആധാരഭൂതഃ സര്വാസാം നിധാനമമൃതസ്യ ച

എല്ലാവിഷയങ്ങൾക്കും ഞാൻ ആധാരവും, അമൃതത്തിന്റെ നിധിയുമാണ്.

ആസ്ഥായ ബ്രഹ്മാണോ രൂപം മന്മയീ മദധിഷ്ഠിതാ

എന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നുള്ള, എന്നിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവിന്റെ രൂപം ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഭൂത്വാ നാരായണോ ഽനന്തോ ജഗന്നാഥോ ജഗന്മയഃ

നാരായണനായി, അനന്തനായി, ലോകത്തിന്റെ അധിപനായി, ഞാൻ സകലജഗത്തിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

താമസീ മേ സമാഖ്യാതാ കാലാഖ്യാ രുദ്രരൂപിണീ

എന്റെ താമസികശക്തി 'കാല' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അത് രുദ്രന്റെ രൂപമാണ്.

അപരേ ഭക്തിയോഗേന കര്മയോഗേന ചാപരേ

ചിലർ ഭക്തിയോഗത്തിലൂടെ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു, മറ്റുചിലർ കർമ്മയോഗത്തിലൂടെയും.

യോ ഹി ജ്ഞാനേന മാം നിത്യമാരാധയതി നാന്യഥാ

എന്നെ ജ്ഞാനത്തോടെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നവൻ, മറ്റുവഴിയല്ലാതെ,

തേ ഽപി മാം പ്രാപ്നുവന്ത്യേവ നാവര്തന്തേ ച വൈ പുനഃ

അവരും എന്നെ പ്രാപിക്കും; പിന്നെ അവർ വീണ്ടും ജനിക്കുകയില്ല.

മയ്യേവ സംസ്ഥിതം വിശ്വം മയാ സംപ്രേര്യതേ ജഗത്

സകലവിശ്വവും എന്നിൽ മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നു; ലോകം എന്റെ ഇച്ഛയാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

പ്രേരയാമി ജഗത്കൃത്സ്നമേതദ്യോ വേദ സോ ഽമൃതഃ

ഈ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും ഞാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ഇത് അറിയുന്നവൻ അമൃതനാകുന്നു.

കരോതി കാലോ ഭഗവാന് മഹായോഗേശ്വരഃ സ്വയമ്

കാലം തന്നെയാണ് മഹായോഗേശ്വരനായ ഭഗവാൻ സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.