കൂര്മപുരാണമ്

ഉപാസിതവ്യോ മന്തവ്യഃ ശ്രോതവ്യശ്ച മുമുക്ഷുഭിഃ

മുക്തിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവനെ ആരാധിക്കണം, ചിന്തിക്കണം, കേൾക്കണം.

യോഗിനോ ഽവ്യവധാനേന തദാ സംപദ്യതേ സ്വയമ്

യോഗികൾക്ക് തടസ്സമില്ലാതെ, അപ്പോൾ അവൻ നേരിട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്നു.

സര്വഭൂതേഷു ചാത്മാനം ബ്രഹ്മ സംപദ്യതേ തദാ

അപ്പോൾ, എല്ലാ ജീവികളിലും ഉള്ള ആത്മാവ് ബ്രഹ്മമാകുന്നു.

ഏകീഭൂതഃ പരേണാസൌ തദാ ഭവതി കേവലഃ

പരമാത്മാവുമായി ഐക്യമായപ്പോൾ, അവൻ ഏകത്വത്തിലും ശുദ്ധിയിലും നിലകൊള്ളുന്നു.

തദാസാവമൃതീഭൂതഃ ക്ഷേമം ഗച്ഛതി പണ്ഡിതഃ

അപ്പോൾ, അമൃതസ്വരൂപനായ പണ്ഡിതൻ ശാന്തിയിലേക്കെത്തുന്നു.

തത ഏവ ച വിസ്താരം ബ്രഹ്മ സംപദ്യതേ തദാ

അത് കൊണ്ടുതന്നെ, അപ്പോൾ ബ്രഹ്മം വ്യാപിക്കുന്നു.

മായാമാത്രം ജഗത് കൃത്സ്നം തദാ ഭവതി നിര്വൃതഃ

അപ്പോൾ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ മായ മാത്രമെന്നു അറിഞ്ഞ്, അവൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.

കേവലം ബ്രഹ്മവിജ്ഞാനം ജായതേ ഽസൌ തദാ ശിവഃ

അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനം മാത്രം ഉദിക്കുന്നു; അവൻ അപ്പോൾ itself ശിവനാണ്.

തദ്വദാത്മാക്ഷരേണാസൌ നിഷ്കലേനൈകതാം വ്രജേത്

അങ്ങനെ തന്നെ, അവൻ ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത അക്ഷരാത്മാവുമായി ഐക്യത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു.

അജ്ഞാനേനാവൃതം ലോകോ വിജ്ഞാനം തേന മുഹ്യതി

ലോകം അജ്ഞാനത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ജ്ഞാനം മുക്കപ്പെടുന്നത്.

അജ്ഞാനമിതരത് സര്വം വിജ്ഞാനമിതി മേ മതമ്

മറ്റെല്ലാം അജ്ഞാനമാണ്; ജ്ഞാനം മാത്രമാണ് സത്യം എന്നതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

സര്വവേദാന്തസാരം ഹി യോഗസ്തത്രൈകചിത്തതാ

സകല വേദാന്തങ്ങളുടെയും സാരം യോഗമാണ്, കാരണം അതാണ് മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രാവസ്ഥ.

യോഗജ്ഞാനാഭിയുക്തസ്യ നാവാപ്യം വിദ്യതേ ക്വചിത്

യോഗജ്ഞാനത്തിൽ ലയിച്ചവർക്കു എവിടെയും ലഭിക്കാനാവാത്തതു ഒന്നുമില്ല.

ഏകം സാംഖ്യം ച യോഗം ച യഃ പശ്യതി സ തത്ത്വവിത്

സാംഖ്യയെയും യോഗത്തെയും ഒന്നു പോലെ കാണുന്നവൻ തന്നെയാണ് സത്യം അറിയുന്നവൻ.

മജ്ജന്തി തത്ര തത്രൈവ ന ത്വാത്മൈഷാമിതി ശ്രുതിഃ

അവരവിടെയും മുങ്ങുന്നു, പക്ഷേ ആത്മാവിന് അങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ലെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

ജ്ഞാനയോഗാഭിയുക്തസ്തു ദേഹാന്തേ തദവാപ്നുയാത്

ജ്ഞാനത്തിലും യോഗത്തിലും ഭക്തിയുള്ളവൻ ശരീരം വിട്ടശേഷം അതിനെ പ്രാപിക്കും.

കീര്തിതഃ സര്വവേദേഷു സര്വാത്മാ സര്വതോമുഖഃ

സർവ്വവ്യാപിയായ ആത്മാവിനെ, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും മുഖമുള്ളവനെ, എല്ലാ വേദങ്ങളിലും പാടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സര്വതഃ പാണിപാദോ ഽഹമന്തര്യാമീ സനാതനഃ

എല്ലാ ദിശകളിലും കൈകളും കാലുകളും ഉള്ളവൻ, ഞാൻ തന്നെ ആന്തര്യാമിയും ശാശ്വതനുമാണ്.

അചക്ഷുരപി പശ്യാമി തഥാകര്ണഃ ശൃണോമ്യഹമ്

കണ്ണില്ലെങ്കിലും ഞാൻ കാണുന്നു; ചെവിയില്ലെങ്കിലും ഞാൻ കേൾക്കുന്നു.

പ്രാഹുര്മഹാന്തം പുരുഷം മാമേകം തത്ത്വദര്ശിനഃ

സത്യം കാണുന്നവർ എന്നെ ഏക മഹാപുരുഷനെന്നു വിളിക്കുന്നു.

നിര്ഗുണാമലരൂപസ്യ യത്തദൈശ്വര്യമുത്തമമ്

ഗുണരഹിതനും നിർമലരൂപനുമായ എന്നിൽ ആ പരമാധികാരം നിലകൊള്ളുന്നു.

വക്ഷ്യേ സമാഹിതാ യൂയം ശൃണുധ്വം ബ്രഹ്മവാദിനഃ

ഞാൻ ഇതു പറയും; ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.

പ്രേരയാമി തഥാപീദം കാരണം സൂരയോ വിദുഃ

എന്നാൽ ഇതെല്ലാം ഞാൻ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു; ജ്ഞാനികൾ ഇതാണ് കാരണം എന്നു അറിയുന്നു.

പ്രവിഷ്ടാ മമ സായുജ്യം ലഭന്തേ യോഗിനോ ഽവ്യയമ്

എന്നിൽ ലയിച്ച യോഗികൾ അക്ഷയം പ്രാപിക്കുന്നു.

ലഭന്തേ പരമാം ശുദ്ധിം നിര്വാണം തേ മയാ സഹ

അവർ പരമശുദ്ധിയും മോക്ഷവും എന്നോടൊപ്പം പ്രാപിക്കുന്നു.

പ്രസാദാന്മമ യോഗീന്ദ്രാ ഏതദ് വേദാനുശാസനമ്

എന്റെ കൃപയാൽ, യോഗേന്ദ്രന്മാരേ, ഇതാണ് വേദോപദേശമെന്നു അറിയുക.

മദുക്തമേതദ് വിജ്ഞാനം സാംഖ്യയോഗസമാശ്രയമ്

സാംഖ്യയിലും യോഗത്തിലും ആധാരമിട്ടുള്ള ഈ ജ്ഞാനമാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

തേഭ്യഃ സര്വമിദം ജാതം തസ്മാദ് ബ്രഹ്മമയം ജഗത്

അവരിൽ നിന്നാണ് ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് ഈ ജഗത് ബ്രഹ്മണാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സര്വതഃ ശ്രുതിമല്ലോകേ സര്വമാവൃത്യ തിഷ്ഠതി

ലോകത്തിൽ എല്ലായിടത്തും, എല്ലാം ആവൃതമാക്കി, അത് നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ കേൾക്കാം.