കൂര്മപുരാണമ്

പ്രദര്ശയന് യോഗസിദ്ധിം നിരീക്ഷ്യ വൃഷഭധ്വജമ്

യോഗസിദ്ധി പ്രദർശിപ്പിച്ച്, വൃഷഭധ്വജനെ കണ്ടു കൊണ്ടാണ് നീ ചെയ്യേണ്ടത്.

കൃതാര്ഥം സ്വയമാത്മാനം ജ്ഞാതുമര്ഹഥ തത്ത്വതഃ

തനിക്കുള്ള ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റിയ ശേഷം, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്നെ അറിയണം.

മമൈവ സന്നിധാവേഷ യഥാവദ് വക്തുമീശ്വരഃ

എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെയാണ് ഈശ്വരൻ ശരിയായി സംസാരിക്കേണ്ടത്.

സനത്കുമാരപ്രമുഖാഃ പൃച്ഛന്തി സ്മ മഹേശ്വരമ്

സനത്കുമാരനും മറ്റു മഹർഷിമാരും മഹേശ്വരനോടു ചോദിച്ചു.

കിമപ്യചിന്ത്യം ഗഗനാദീശ്വരാര്ഹം സമുദ്ബഭൌ

ആകാശത്തിൽ നിന്ന്, ഈശ്വരനു യോജിച്ച അത്ഭുതകരമായ ഒന്നാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്.

തേജസാ പൂരയന് വിശ്വം ഭാതി ദേവോ മഹേശ്വരഃ

പ്രകാശംകൊണ്ട് ലോകം നിറച്ച് ദൈവമായ മഹേശ്വരൻ തിളങ്ങുന്നു.

വിഭ്രാജമാനം വിമലേ തസ്മിന് ദദൃശുരാസനേ

അവൻ അത്യന്തം പ്രകാശവാനും നിർമ്മലനുമായ് ആ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതിനെ അവർ കണ്ടു.

അനന്യതേജസം ശാന്തം ശിവം ദദൃശിരേ കില

അവർ ശാന്തനും അപൂർവപ്രഭയുള്ള ശിവനെയും കണ്ടു.

തമാസനസ്ഥം ഭൂതാനാമീശം ദദൃശിരേ കില

അവൻ ഭൂതങ്ങളുടെ ഈശ്വരനായി ആ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതിനെ അവർ കണ്ടു.

സ വാസുദേവമാസീനം തമീശം ദദൃശുഃ കില

അവൻ വാസുദേവനായി അവിടെ ഇരിക്കുന്നതിനെ അവർ കണ്ടു.

നിരീക്ഷ്യ പുണ്ഡരീകാക്ഷം സ്വാത്മയോഗമനുത്തമമ്

കുമുദദളനയനനായവനെ, അവന്റെ പരമമായ ആത്മയോഗം അവർ കണ്ടു.

പ്രശാന്തമാനസാഃ സര്വേ ജ്ഞാനമീശ്വരഭാഷിതമ്

മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ എല്ലാവരും ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞ ജ്ഞാനം ശ്രവിച്ചു.

യന്ന ദേവാ വിജാനന്തി യതന്തോ ഽപി ദ്വിജാതയഃ

ദേവന്മാർക്കും, എത്ര ശ്രമിച്ചാലും ദ്വിജന്മാർക്കും അറിയാൻ കഴിയാത്തതാണ് അത്.

ന സംസാരം പ്രപദ്യന്തേ പൂര്വേ ഽപി ബ്രഹ്മവാദിനഃ

പണ്ടത്തെ ബ്രഹ്മവിദ്യാധരന്മാർക്കും സംസാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല.

വക്ഷ്യേ ഭക്തിമതാമദ്യ യുഷ്മാകം ബ്രഹ്മവാദിനാമ്

ഭക്തിയുള്ള ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ആയ നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ ഇന്ന് അത് വെളിപ്പെടുത്താം.

അസ്തി സര്വാന്തരഃ സാക്ഷാച്ചിന്മാത്രസ്തമസഃ പരഃ

അന്തര്യാമിയായും സാക്ഷിയായും ഇരിക്കുന്ന ശുദ്ധമായ ചൈതന്യം ഇരുണ്ടതിനെ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

സ കാലോ ഽഗ്നിസ്തദവ്യക്തം സ ഏവേദമിതി ശ്രുതിഃ

അവനാണ് കാലം, അഗ്നി, അവ്യക്തം; ഈ എല്ലാം അവനാണ് എന്നു ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

സ മായീ മായയാ ബദ്ധഃ കരോതി വിവിധാസ്തനൂഃ

മായാവശനായി, മായയാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവൻ, അവൻ വിവിധ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

നായം പൃഥ്വീ ന സലിലം ന തേജഃ പവനോ നഭഃ

അവൻ ഭൂമി അല്ല, ജലം അല്ല, അഗ്നി അല്ല, വായു അല്ല, ആകാശം പോലും അല്ല.

ന രൂപരസഗന്ധാശ്ച നാഹം കര്താ ന വാഗപി

അവൻ രൂപം അല്ല, രുചി അല്ല, സുഗന്ധം അല്ല; ഞാൻ കര്‍ത്താവും അല്ല, വാക്ക് പോലും അല്ല.

ന മായാ നൈവ ച പ്രാശ്ചൈതന്യം പരമാര്ഥതഃ

അവൻ മായയും അല്ല, കര്‍മ്മഫലവും അല്ല; യഥാർത്ഥത്തിൽ അവൻ ശുദ്ധമായ ചൈതന്യമാണ്.

തദ്വദൈക്യം ന സംബന്ധഃ പ്രപഞ്ചപരമാത്മനോഃ

അതുപോലെ, ലോകത്തിനും പരമാത്മാവിനും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നിപ്പോലും ബന്ധമില്ല.

തദ്വത് പ്രപഞ്ചപുരുഷൌ വിഭിന്നൌ പരമാര്ഥതഃ

അതുപോലെ, ലോകവും വ്യക്തിയും യഥാർത്ഥത്തിൽ വ്യത്യസ്തമാണ്.

നഹി തസ്യ ഭവേന്മുക്തിര്ജന്മാന്തരശതൈരപി

അവനു നൂറുകണക്കിന് ജന്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും മോക്ഷം ഉണ്ടാകില്ല.

വികാരഹീനം നിര്ദുഃ ഖമാനന്ദാത്മാനമവ്യയമ്

വികാരങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതും, ദുഃഖരഹിതവും, ആകാശസദൃശവും, ആനന്ദസ്വരൂപവുമായത് അക്ഷരാത്മാവാണ്.

സാ ചാഹങ്കാരകര്തൃത്വാദാത്മന്യാരോപ്യതേ ജനൈഃ

എങ്കിലും, അഹങ്കാരവും കര്‍ത്തൃത്വബോധവും മൂലം ജനങ്ങൾ ഇതിനെ ആത്മാവിൽ തെറ്റായി ആകൃതീകരിക്കുന്നു.

ഭോക്താരമക്ഷരം ശുദ്ധം സര്വത്ര സമവസ്ഥിതമ്

അക്ഷരവും ശുദ്ധവുമായ ഭോക്താവ് എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നു.

അജ്ഞാനാദന്യഥാ ജ്ഞാനം തച്ച പ്രകൃതിസംഗതമ്

അജ്ഞാനത്താൽ ജ്ഞാനം വ്യത്യസ്തമായി തോന്നുന്നു; അതാണ് പ്രകൃതിയുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നത്.

അഹങ്കാരാവിവേകേന കര്താഹമിതി മന്യതേ

അഹങ്കാരവും വിവേകശൂന്യതയും മൂലം, ഞാൻ കര്‍ത്താവാണ് എന്നു ഒരാൾ കരുതുന്നു.