കൂര്മപുരാണമ്

സാക്ഷാന്നാരായണം ദേവമാഗതം സിദ്ധിസൂചകമ്

നാരായണൻ തന്നെയാണ് നേരിട്ട് അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായത്; അതു വിജയത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു.

ഭവന്തമേകം ശരണം പ്രപന്നാഃ പുരുഷോത്തമമ്

നാം ഒരുവൻ മാത്രമായ് നിങ്ങളിൽ അഭയം തേടുന്നു, പരമപുരുഷനേ.

നാരായണഃ സ്വയം സാക്ഷാത് പുരാണോ ഽവ്യക്തപൂരുഷഃ

നാരായണൻ തന്നെ, പുരാതനനും ദൃശ്യമല്ലാത്ത പുരുഷനുമാണ് അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നത്.

ശുശ്രൂഷാസ്മാകമഖിലം സംശയം ഛേത്തുമര്ഹസി

നാം നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എല്ലാം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ സംശയങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണം.

കശ്ചിദാത്മാ ച കാ മുക്തിഃ സംസാരഃ കിംനിമിത്തകഃ

ആത്മാവ് എന്താണ്? മോക്ഷം എന്താണ്? ജന്മമരണചക്രം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്?

കിം തത് പരതരം ബ്രഹ്മ സര്വം നോ വക്തുമര്ഹസി

പരമമായ ബ്രഹ്മം എന്താണ്? ദയവായി എല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് വിശദീകരിക്കണം.

വിഹായ താപസം രൂപം സംസ്ഥിതം സ്വേന തേജസാ

തപസ്സുകാരന്റെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ സ്വന്തം തേജസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു.

ശ്രീവത്സവക്ഷസം ദേവം തപ്തജാമ്ബൂനദപ്രഭമ്

ശ്രീവത്സം നെഞ്ചിൽ ഉള്ള ദൈവം, ഉരുകിയ പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങി.

ന ദൃഷ്ടസ്തത്ക്ഷണാദേവ നരസ്തസ്യൈവ തേജസാ

ആ സമയത്ത്, അവന്റെ തേജസ്സിനെ കണ്ടു ആരും അവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

പ്രസാദാഭിമുഖോ രുദ്രഃ പ്രാദുരാസീന്മഹേശ്വരഃ

കൃപാപൂർവ്വം, രുദ്രൻ, മഹേശ്വരൻ തന്നെയാണ് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.

തുഷ്ടുവുര്ഹൃഷ്ടമനസോ ഭക്ത്യാ തം പരമേശ്വരമ്

ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ, അവർ ഭക്തിയോടെ ആ പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.

ജയാശേഷമുനീശാന തപസാഭിപ്രപൂജിത

വിജയം നിനക്കാകട്ടെ, എല്ലാ മുനികളുടെയും ഇശ്വരനേ, തപസ്സിലൂടെ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനേ.

ജയാനന്ത ജഗജ്ജന്മത്രാണസംഹാരകാരണ

വിജയം നിനക്കാകട്ടെ, അനന്തനായവനേ, ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടിക്കും സംരക്ഷണത്തിനും നാശത്തിനും കാരണമാകുന്നവനേ.

ജയാമ്ബികാപതേ ദേവ നമസ്തേ പരമേശ്വര

വിജയം നിനക്കാകട്ടെ, അംബികയുടെ ഭർത്താവേ, ദൈവമേ; നമസ്കാരം, പരമേശ്വരനേ.

സമാലിങ്ഗ്യ ഹൃഷീകേശം പ്രാഹ ഗമ്ഭീരയാ ഗിരാ

ഹൃഷീകേശനെ അണച്ചുപിടിച്ച്, അവൻ ആഴമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഇമം സമാഗതാ ദേശം കിം വാ കാര്യം മയാച്യുത

ഈ സ്ഥലത്ത് വന്നതിനു ശേഷം, അച്യുതാ, ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണ്?

പ്രാഹ ദേവോ മഹാദേവം പ്രസാദാഭിമുഖം സ്ഥിതമ്

ദൈവം, കൃപാപൂർവ്വം നിലകൊണ്ട മഹാദേവനോട് സംസാരിച്ചു.

അഭ്യാഗതാ മാം ശരണം സമ്യഗ്ദര്ശനകാങ്ക്ഷിണഃ

സത്യമായ ദർശനം ആഗ്രഹിച്ച് എന്നെ ആശ്രയിക്കാൻ എത്തിയവരെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.

സന്നിധൌ മമ തജ്ജ്ഞാനം ദിവ്യം വക്തുമിഹാര്ഹസി

എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഈ ദിവ്യജ്ഞാനം നീ ഇവിടെ പറയേണ്ടതാണ്.

തതസ്ത്വമാത്മനാത്മാനം മുനീന്ദ്രേഭ്യഃ പ്രദര്ശയ

അതിനാൽ, നീ സ്വന്തമായി തന്നെ ആ മഹർഷിമാർക്കു മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തണം.

പ്രദര്ശയന് യോഗസിദ്ധിം നിരീക്ഷ്യ വൃഷഭധ്വജമ്

യോഗസിദ്ധി പ്രദർശിപ്പിച്ച്, വൃഷഭധ്വജനെ കണ്ടു കൊണ്ടാണ് നീ ചെയ്യേണ്ടത്.

കൃതാര്ഥം സ്വയമാത്മാനം ജ്ഞാതുമര്ഹഥ തത്ത്വതഃ

തനിക്കുള്ള ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റിയ ശേഷം, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്നെ അറിയണം.

മമൈവ സന്നിധാവേഷ യഥാവദ് വക്തുമീശ്വരഃ

എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെയാണ് ഈശ്വരൻ ശരിയായി സംസാരിക്കേണ്ടത്.

സനത്കുമാരപ്രമുഖാഃ പൃച്ഛന്തി സ്മ മഹേശ്വരമ്

സനത്കുമാരനും മറ്റു മഹർഷിമാരും മഹേശ്വരനോടു ചോദിച്ചു.

കിമപ്യചിന്ത്യം ഗഗനാദീശ്വരാര്ഹം സമുദ്ബഭൌ

ആകാശത്തിൽ നിന്ന്, ഈശ്വരനു യോജിച്ച അത്ഭുതകരമായ ഒന്നാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്.

തേജസാ പൂരയന് വിശ്വം ഭാതി ദേവോ മഹേശ്വരഃ

പ്രകാശംകൊണ്ട് ലോകം നിറച്ച് ദൈവമായ മഹേശ്വരൻ തിളങ്ങുന്നു.

വിഭ്രാജമാനം വിമലേ തസ്മിന് ദദൃശുരാസനേ

അവൻ അത്യന്തം പ്രകാശവാനും നിർമ്മലനുമായ് ആ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതിനെ അവർ കണ്ടു.

അനന്യതേജസം ശാന്തം ശിവം ദദൃശിരേ കില

അവർ ശാന്തനും അപൂർവപ്രഭയുള്ള ശിവനെയും കണ്ടു.

തമാസനസ്ഥം ഭൂതാനാമീശം ദദൃശിരേ കില

അവൻ ഭൂതങ്ങളുടെ ഈശ്വരനായി ആ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതിനെ അവർ കണ്ടു.