ജ്ഞാനം തദ് ബ്രഹ്മവിഷയം മുനീനാം വക്തുമര്ഹസി
ബ്രഹ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജ്ഞാനം മഹർഷിമാരോട് നീ പറയേണ്ടതാണ്.
ശുശ്രൂഷാ ജായതേ ചൈഷാം വക്തുമര്ഹസി തത്ത്വതഃ
അവർക്കു കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; നീ സത്യം അവരോട് പറയണം.
മുനീനാം വ്യാഹൃതം പൂര്വം വിഷ്ണുനാ കൂര്മരൂപിണാ
കൂർമരൂപിയായ വിഷ്ണു മുമ്പ് മഹർഷിമാരോട് പറഞ്ഞതാണിത്.
പ്രണമ്യ ശിരസാ രുദ്രം വചഃ പ്രാഹ സുഖാവഹമ്
തലവാഴ്ത്തി രുദ്രനോട് നമസ്കരിച്ച്, സന്തോഷം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
സനത്കുമാരപ്രമുഖൈഃ സ്വയം യത്സമഭാഷത
സനത്കുമാരനും മറ്റുള്ളവർക്കും അദ്ദേഹം നേരിട്ട് പറഞ്ഞതാണിത്.
അങ്ഗിരാ രുദ്രസഹിതോ ഭൃഗുഃ പരമധര്മവിത്
അംഗിരാസ്, രുദ്രൻ കൂടെ, പരമധർമ്മം അറിയുന്ന ഭൃഗു ഇവിടെയുണ്ട്.
ശുക്രോ വസിഷ്ഠോ ഭഗവാന് സര്വേ സംയതമാനസാഃ
ശുക്രനും മഹാനായ വസിഷ്ഠനും, മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ച എല്ലാവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തപ്തവന്തസ്തപോ ഘോരം പുണ്യേ ബദരികാശ്രമേ
പുണ്യമായ ബദരികാശ്രമത്തിൽ അവർ കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തിരുന്നു.
നാരായണമനാദ്യന്തം നരേണ സഹിതം തദാ
ആ സമയത്ത്, നരനോടൊപ്പം, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത നാരായണനിൽ അവർ ധ്യാനം ചെയ്തു.
പ്രണേമുര്ഭക്തിസംയുക്താ യോഗിനോ യോഗവിത്തമമ്
ഭക്തിയോടെ നിറഞ്ഞ യോഗിമാർ യോഗത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനോട് നമസ്കരിച്ചു.
പ്രാഹ ഗമ്ഭീരയാ വാചാ കിമര്ഥം തപ്യതേ തപഃ
അവൻ ആഴമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു: 'ഈ തപസ്സിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണ്?'
സാക്ഷാന്നാരായണം ദേവമാഗതം സിദ്ധിസൂചകമ്
നാരായണൻ തന്നെയാണ് നേരിട്ട് അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായത്; അതു വിജയത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു.
ഭവന്തമേകം ശരണം പ്രപന്നാഃ പുരുഷോത്തമമ്
നാം ഒരുവൻ മാത്രമായ് നിങ്ങളിൽ അഭയം തേടുന്നു, പരമപുരുഷനേ.
നാരായണഃ സ്വയം സാക്ഷാത് പുരാണോ ഽവ്യക്തപൂരുഷഃ
നാരായണൻ തന്നെ, പുരാതനനും ദൃശ്യമല്ലാത്ത പുരുഷനുമാണ് അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നത്.
ശുശ്രൂഷാസ്മാകമഖിലം സംശയം ഛേത്തുമര്ഹസി
നാം നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എല്ലാം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ സംശയങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണം.
കശ്ചിദാത്മാ ച കാ മുക്തിഃ സംസാരഃ കിംനിമിത്തകഃ
ആത്മാവ് എന്താണ്? മോക്ഷം എന്താണ്? ജന്മമരണചക്രം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്?
കിം തത് പരതരം ബ്രഹ്മ സര്വം നോ വക്തുമര്ഹസി
പരമമായ ബ്രഹ്മം എന്താണ്? ദയവായി എല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
വിഹായ താപസം രൂപം സംസ്ഥിതം സ്വേന തേജസാ
തപസ്സുകാരന്റെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ സ്വന്തം തേജസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു.
ശ്രീവത്സവക്ഷസം ദേവം തപ്തജാമ്ബൂനദപ്രഭമ്
ശ്രീവത്സം നെഞ്ചിൽ ഉള്ള ദൈവം, ഉരുകിയ പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങി.
ന ദൃഷ്ടസ്തത്ക്ഷണാദേവ നരസ്തസ്യൈവ തേജസാ
ആ സമയത്ത്, അവന്റെ തേജസ്സിനെ കണ്ടു ആരും അവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പ്രസാദാഭിമുഖോ രുദ്രഃ പ്രാദുരാസീന്മഹേശ്വരഃ
കൃപാപൂർവ്വം, രുദ്രൻ, മഹേശ്വരൻ തന്നെയാണ് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.
തുഷ്ടുവുര്ഹൃഷ്ടമനസോ ഭക്ത്യാ തം പരമേശ്വരമ്
ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ, അവർ ഭക്തിയോടെ ആ പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
ജയാശേഷമുനീശാന തപസാഭിപ്രപൂജിത
വിജയം നിനക്കാകട്ടെ, എല്ലാ മുനികളുടെയും ഇശ്വരനേ, തപസ്സിലൂടെ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനേ.
ജയാനന്ത ജഗജ്ജന്മത്രാണസംഹാരകാരണ
വിജയം നിനക്കാകട്ടെ, അനന്തനായവനേ, ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടിക്കും സംരക്ഷണത്തിനും നാശത്തിനും കാരണമാകുന്നവനേ.
ജയാമ്ബികാപതേ ദേവ നമസ്തേ പരമേശ്വര
വിജയം നിനക്കാകട്ടെ, അംബികയുടെ ഭർത്താവേ, ദൈവമേ; നമസ്കാരം, പരമേശ്വരനേ.
സമാലിങ്ഗ്യ ഹൃഷീകേശം പ്രാഹ ഗമ്ഭീരയാ ഗിരാ
ഹൃഷീകേശനെ അണച്ചുപിടിച്ച്, അവൻ ആഴമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഇമം സമാഗതാ ദേശം കിം വാ കാര്യം മയാച്യുത
ഈ സ്ഥലത്ത് വന്നതിനു ശേഷം, അച്യുതാ, ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണ്?
പ്രാഹ ദേവോ മഹാദേവം പ്രസാദാഭിമുഖം സ്ഥിതമ്
ദൈവം, കൃപാപൂർവ്വം നിലകൊണ്ട മഹാദേവനോട് സംസാരിച്ചു.
അഭ്യാഗതാ മാം ശരണം സമ്യഗ്ദര്ശനകാങ്ക്ഷിണഃ
സത്യമായ ദർശനം ആഗ്രഹിച്ച് എന്നെ ആശ്രയിക്കാൻ എത്തിയവരെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.
സന്നിധൌ മമ തജ്ജ്ഞാനം ദിവ്യം വക്തുമിഹാര്ഹസി
എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഈ ദിവ്യജ്ഞാനം നീ ഇവിടെ പറയേണ്ടതാണ്.