ദ്വാപരേ പ്രഥമേ വ്യാസോ മനുഃ സ്വായംഭുവോ മതഃ
ആദ്യ ദ്വാപരയുഗത്തില് വ്യാസന് സ്വായംഭുവമനുവായാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.
ദ്വിതീയേ ദ്വാപരേ ചൈവ വേദവ്യാസഃ പ്രജാപതിഃ
രണ്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തില് പ്രജാപതിയായ വേദവ്യാസനാണ്.
സവിതാ പഞ്ചമേ വ്യാസഃ ഷഷ്ഠേ മൃത്യുഃ പ്രകീര്തിതഃ
അഞ്ചാമതില് വ്യാസന് സവിതാവാണ്; ആറാമതില് മരണം എന്നാണ് പറയുന്നത്.
സാരസ്വതശ്ച നവമേ ത്രിധാമാ ദശമേ സ്മൃതഃ
ഒമ്പതാമതില് സാരസ്വതന് വ്യാസനാണ്; പത്താമതില് ത്രിധാമാ എന്ന പേരിലാണ് ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.
ത്രയോദശേ തഥാ ധര്മസ്തരക്ഷുസ്തു ചതുര്ദശേ
പതിമൂന്നാമതില് ധര്മന്, പതിനാലാമതില് തരക്ഷു.
കൃതഞ്ജയഃ സപ്തദശേ ഹ്യഷ്ടാദശേ ഋതഞ്ജയഃ
പതിനേഴാമതില് കൃതഞ്ജയനും പതിനെട്ടാമതില് ഋതഞ്ജയനും.
രാജശ്രവാശ്ചൈകവിംശസ്തസ്മാച്ഛുഷ്മായണഃ പരഃ
ഇരുപത്തൊന്നാമതില് രാജശ്രവാസും, അതിന് ശേഷം ശുഷ്മായണനും.
പഞ്ചവിശേ തഥാ ശക്തിഃ ഷഡ്വിംശേ തു പരാശരഃ
ഇരുപത്തിയഞ്ചാമതില് ശക്തിയും ഇരുപത്തിയാറാമതില് പരാശരനും.
പരാശരസുതോ വ്യാസഃ കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ ഽഭവത്
പരാശരന്റെ മകനായ വ്യാസൻ കൃഷ്ണദ്വൈപായനനായി ജനിച്ചു.
പാരാശര്യോ മഹായോഗീ കൃഷ്ണദ്വൈപായനോ ഹരിഃ
പരാശരപുത്രനായ മഹായോഗിയായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ ഹരിയാണ്.
തത്പ്രസാദാദസൌ വ്യാസം വേദാനാമകരോത് പ്രഭുഃ
അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ആ പ്രഭു വ്യാസനെ വേദങ്ങളുടെ ക്രമീകരണത്തിനായി നിയോഗിച്ചു.
പൈലം തേഷാം ചതുര്ഥം ച പഞ്ചമം മാം മഹാമുനിഃ
ആ മഹാമുനി പൈലനെ നാലാമനായി, എന്നെ അഞ്ചാമനായി നിയമിച്ചു.
യജുര്വേദപ്രവക്താരം വൈശമ്പായനമേവ ച
യജുർവേദം ഉപദേശിക്കാൻ വൈശംപായനനെ നിയോഗിച്ചു.
ഇതിഹാസപുരാണാനി പ്രവക്തും മാമയോജയത്
ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും പാരായണം ചെയ്യാൻ എന്നെ അവൻ നിയോഗിച്ചു.
ചാതുര്ഹേത്രമഭൂദ് യസ്മിംസ്തേന യജ്ഞമഥാകരോത്
നാലു വിധത്തിലുള്ള യാഗികപുരോഹിതന്മാർ അവനിൽ നിന്നു ഉദിച്ചു; അവൻ തന്നെയാണ് യജ്ഞം നടത്തിയത്.
ഔദ്ഗാത്രം സാമഭിശ്ചക്രേ ബ്രഹ്മത്വം ചാപ്യഥര്വഭിഃ
സാമഗാനങ്ങൾകൊണ്ട് ഔദ്ഗാത്രപദവിയും, അതർവഗാനങ്ങൾകൊണ്ട് ബ്രഹ്മപദവിയും അവൻ സ്ഥാപിച്ചു.
യജൂംഷി ച യജുര്വേദം സാമവേദം ച സാമഭിഃ
യജുർവേദത്തിന് യജൂസ്സുകൾയും, സാമവേദത്തിന് സാമഗാനങ്ങളും അവൻ നല്കി.
ശാഖാനാം തു ശതേനൈവ യജുര്വേദമഥാകരോത്
യജുർവേദം അവൻ നൂറ് ശാഖകളായി വിഭജിച്ചു.
അഥര്വാണമഥോ വേദം ബിഭേദ നവകേന തു
അതർവവേദം ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങളായി അവൻ വിഭജിച്ചു.
സോ ഽയമേകശ്ചതുഷ്പാദോ വേദഃ പൂര്വം പുരാതനാത്
ഇങ്ങനെ നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ള ഈ ഏകവേദം പുരാതനകാലം മുതൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
വേദവേദ്യോ ഹി ഭഗവാന് വാസുദേവഃ സനാതനഃ
വേദം അറിയുന്നതും അറിയപ്പെടുന്നതും ആയ ശാശ്വതനായ വാസുദേവൻ ഭഗവാനാണ്.
ഏതത് പരതരം ബ്രഹ്മ ജ്യോതിരാനന്ദമുത്തമമ്
ഇതാണ് പരമമായ ബ്രഹ്മം, ഉത്തമമായ പ്രകാശവും ആനന്ദവുമാണ്.
വേദവേദ്യമിമം വേത്തി വേദം വേദപരോ മുനിഃ
വേദത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള മുനി, വേദം അറിയേണ്ടതെന്താണെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നു.
സ ഏവ വേദോ വേദ്യശ്ച തമേവാശ്രിത്യ മുച്യതേ
അവനാണ് വേദവും അറിയേണ്ടതും; അവനെ ആശ്രയിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
അവേദം ച വിജാനാതി പാരാശര്യോ മഹാമുനിഃ
പരാശരപുത്രനായ മഹാമുനി വേദമല്ലാത്തതും അറിയുന്നു.
മഹാദേവാവതാരാണി കലൌ ശൃണുത സുവ്രതാഃ
ധർമ്മനിഷ്ഠരേ, കലിയുഗത്തിൽ മഹാദേവന്റെ അവതാരങ്ങൾ നിങ്ങൾ കേൾക്കുവിൻ.
നാമ്നാ ഹിതായ വിപ്രാണാമഭൂദ് വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ
വൈവസ്വത കാലത്ത്, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, അവൻ ആ പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
തസ്യ ശിഷ്യാഃ ശിഖായുക്താ വഭൂവുരമിതപ്രഭാഃ
അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ചൂടിയ ചൊരിയുമായി, അളവറ്റ പ്രകാശത്തിൽ അവർ തിളങ്ങി.
ചത്വാരസ്തേ മഹാത്മാനോ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ
അവരിൽ നാലുപേരും മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാരായിരുന്നു; അവർ വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു.
ലോകാക്ഷിരഥ യോഗീന്ദ്രോ ജൈഗീഷവ്യസ്തു സപ്തമേ
ഏഴാമത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ, യോഗികളിൽ പ്രധാനിയായ ലോകാക്ഷിരഥനും, ജൈഗീഷവ്യനും ഉണ്ടായിരുന്നു.