കൂര്മപുരാണമ്

തത്രൈവ മുനിശാര്ദൂലാഃ ശിവനാരായണാലയഃ

അവിടെ തന്നെയാണ്, മഹർഷികളേ, ശിവനും നാരായണനും വസിക്കുന്ന സ്ഥലം.

ഗന്ധര്വൈഃ കിന്നരൈര്യക്ഷൈരീശ്വരഃ കൃഷ്ണപിങ്ഗലഃ

ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും യക്ഷന്മാരും കൃഷ്ണവര്ണനും പിങ്കളവുമായ ഈശ്വരനെ ആദരപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നു.

നിരാമയാ വിശോകാശ്ച രാഗദ്വേഷവിവര്ജിതാഃ

അവർക്കു രോഗമോ ദുഃഖമോ ഇല്ല; ആസക്തിയും വൈരാഗ്യവും ഇല്ലാതവരാണ് അവർ.

ന വര്ണാശ്രമധര്മാശ്ച ന നദ്യോ ന ച പര്വതാഃ

അവിടെ വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങളോ, നദികളോ, പർവ്വതങ്ങളോ ഇല്ല.

സ്വാദൂദകസമുദ്രസ്തു സമന്താദ് ദ്വിജസത്തമാഃ

പ്രിയ ദ്വിജന്മാരേ, ചുറ്റും എല്ലായിടത്തും മധുരജലമുള്ള സമുദ്രം ആണ്.

കാഞ്ചനീ ദ്വിഗുണാ ഭൂമിഃ സര്വാ ചൈവ ശിലോപമാ

പൊന്നുപോലെയുള്ള ഭൂമി ഇരട്ടിയോളം വീതിയുള്ളതും, മുഴുവൻ കല്ലുപോലെയും ദൃഢമാണെന്നും പറയുന്നു.

പ്രകാശശ്ചാപ്രകാശശ്ച ലോകാലോകഃ സ ഉച്യതേ

പ്രകാശവും അപ്രകാശവും ഒരുപോലെ ഉള്ളത് തന്നെയാണ് ലോകാലോകം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

താവാനേവ ച വിസ്താരോ ലോകാലോകോ മഹാഗിരിഃ

ലോകാലോകം എന്ന മഹാഗിരിയുടെ വിസ്താരം ഇത്രയേ ഉള്ളതാണു.

തമശ്ചാണ്ഡകടാഹേന സമന്താത് പരിവേഷ്ടിതമ്

കഠിനമായ ഒരു പാത്രംപോലെ ഇരുണ്ടതിൽ എല്ലാടും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാണ്ഡസ്യൈഷ വിസ്താരഃ സംക്ഷേപേണ മയോദിതഃ

ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ വിസ്താരം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

സര്വഗത്വാത് പ്രധാനസ്യ കാരണസ്യാവ്യയാത്മനഃ

എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും, നശിക്കാത്ത സ്വഭാവമുള്ള പ്രധാനകാരണം കൊണ്ടാണ്

തത്ര തത്ര ചതുര്വക്ത്രാ രുദ്രാ നാരായണാദയഃ

അവിടവിടെയായി നാലുമുഖന്മാരും, രുദ്രന്മാരും, നാരായണന്മാരും മറ്റും ഉണ്ട്.

സമന്താത് സംസ്ഥിതം വിപ്രാ യത്ര യാന്തി മനീഷിണഃ

മഹർഷിമാരേ, അതു ചുറ്റും നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവിടേക്കാണ് ജ്ഞാനികൾ പോകുന്നത്.

അതീത്യ വര്തതേ സര്വം ജഗത് പ്രകൃതിരക്ഷരമ്

എല്ലാം അതിജീവിച്ച്, അക്ഷരമായ പ്രകൃതി ലോകത്തെക്കാൾ അതീതമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

തദവ്യക്തമിതി ജ്ഞേയം തദ് ബ്രഹ്മ പരമം പദമ്

അത് അപ്രകൃതമായതാണെന്ന് അറിയണം; അതാണ് ബ്രഹ്മവും പരമപദവും.

തസ്യ പൂര്വം മയാപ്യുക്തം യത്തന്മാഹാത്മ്യമവ്യയമ്

അത് സംബന്ധിച്ച മഹത്വം ഞാൻ മുൻപേ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അര്ണവേഷു ച സര്വേഷു ദിവി ചൈവ ന സശയഃ

എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളിലും ആകാശത്തിലും ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

അനേകധാ വിഭക്താങ്ഗഃ ക്രീഡതേ പുരുഷോത്തമഃ

നാനാവിധമായി വിഭജിച്ച അവയവങ്ങളോടെ പരമപുരുഷൻ കളിക്കുന്നു.

അണ്ഡാദ് ബ്രഹ്മാ സമുത്പന്നസ്തേന സൃഷ്ടമിദം ജഗത്

അണ്ടിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു; അവൻ ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു.

താനി ത്വം കഥയാസ്മാകം വ്യാസാംശ്ച ദ്വാപരേ യുഗേ

അവയെക്കുറിച്ചും, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ വ്യാസനെക്കുറിച്ചും ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.

തഥാവതാരാന് ധര്മാര്ഥമീശാനസ്യ കലൌ യുഗേ

അതുപോലെ തന്നെ, ധർമ്മത്തിനായി കലിയുഗത്തിൽ ഈശ്വരന്റെ അവതാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും പറയണം.

ഏതത് സര്വം സമാസേന സൂത വക്തുമിഹാര്ഹസി

സൂതാ, ഇതെല്ലാം സംക്ഷിപ്തമായി ഇവിടെ പറയേണ്ടതാണ്.

ഉത്തമസ്താമസശ്ചൈവ രൈവതശ്ചാക്ഷുഷസ്തഥാ

ഉത്തമൻ, താമസൻ, റൈവതൻ, ആക്ഷുഷൻ എന്നിവരും.

വൈവസ്വതോ ഽയം യസ്യൈതത് സപ്തമം വര്തതേ ഽന്തരമ്

ഇത് വൈവസ്വതന്റെ കാലമാണ്, ഇതിന്റെ ഏഴാമത്തെ അന്തരം ഇപ്പോൾ നടക്കുകയാണ്.

അത ഊര്ധ്വം നിബോധധ്വം മനോഃ സ്വാരോചിഷസ്യ തു

ഇനി മനു എന്ന സ്വാരോചിഷനെക്കുറിച്ച് കൂടി ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.

വിപശ്ചിന്നാമ ദേവേന്ദ്രോ ബഭൂവാസുരസൂദനഃ

വിപശ്ചിത് എന്ന അസുരന്മാരെ ജയിച്ചവൻ ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായി.

തിമിരശ്ചാര്വരീവാംശ്ച സപ്ത സപ്തര്ഷയോ ഽഭവന്

തിമിരനും ചർവരിയും മറ്റു അഞ്ചുപേരുമൊപ്പം ആഴ്ച്ച സപ്തർഷിമാർ ആയി.

ദ്വിതീയമതദാഖ്യാതമന്തരം ശൃണു ചോത്തരമ്

ഇനി ഉത്തമം എന്ന പേരിലുള്ള രണ്ടാമത്തെ അന്തരം കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

സുശാന്തിസ്തത്ര ദേവേന്ദ്രോ ബഭൂവാമിത്രകര്ഷണഃ

അവിടെ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കിയ സുശാന്തി ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായി.