കൂര്മപുരാണമ്

ഗര്ഭോദകം സമുദ്രാശ്ച തസ്യാസന് പരമാത്മനഃ

ആ പരമാത്മാവിന് ഗർഭജലവും സമുദ്രങ്ങളും ഉണ്ടായിരിന്നു.

ചന്ദ്രാദിത്യൌ സനക്ഷത്രൌ സഗ്രഹൌ സഹ വായുനാ

ചന്ദ്രനും സൂര്യനും, നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും വായുവും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആപോ ദശഗുണേനൈവ തേജസാ ബാഹ്യതോ വൃതാഃ

വെള്ളം പത്ത് മടങ്ങ് ശക്തിയുള്ള അഗ്നിയാൽ പുറത്തുനിന്ന് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ആകാശേനാവൃതോ വായുഃ ഖം തു ഭൂതാദിനാവൃതമ്

വായു ആകാശം കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആകാശം ഭൗതികതത്വങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏതേ ലോകാ മഹാത്മനഃ സര്വതത്ത്വാഭിമാനിനഃ

ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം സർവതത്വങ്ങളുമായി ഐക്യമായ മഹാത്മാവിനാണ്.

ഈശ്വരാ യോഗധര്മാണോ യേ ചാന്യേ തത്ത്വചിന്തകാഃ

യോജനം പൂർണ്ണമായവരും, യോഗഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവരും, സത്യത്തെ ആലോചിക്കുന്നവരും—all ഇവരാണ്.

ഏതൈരാവരണൈരണ്ഡം സപ്തഭിഃ പ്രാകൃതൈര്വൃതമ്

ഈ ഏഴു പ്രകൃതിദത്തമായ മറകൾകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവനും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രജാപതേഃ പരാ മൂര്തിരിതീയം വൈദികീ ശ്രുതിഃ

ഇതാണു സൃഷ്ടാവിന്റെ പരമമായ രൂപം എന്ന് വേദങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

ദ്വിതീയം തസ്യ ദേവസ്യ ശരീരം പരമേഷ്ഠിനഃ

ആ ദൈവത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ശരീരം പരമേശ്വരന്റേതാണ്.

തൃതീയം ഭഗവദ്രൂപം പ്രാഹുര്വേദാര്ഥവേദിനഃ

വേദാർത്ഥം അറിയുന്നവർ മൂന്നാമത്തെ രൂപം ഭഗവദ്രൂപം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ചതുര്മുഖഃ സ ഭഗവാന് ജഗത്സൃഷ്ടൌ പ്രവര്തതേ

നാലുമുഖങ്ങളുള്ള ആ ഭഗവാൻ ലോക സൃഷ്ടിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നു.

സത്ത്വം ഗുണമുപാശ്രിത്യ വിഷ്ണുര്വിശ്വേശ്വരഃ സ്വയമ്

സത്യഗുണം സ്വീകരിച്ച് വിശ്വേശ്വരനായ വിഷ്ണു സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

തമോഗുണം സമാശ്രിത്യ രുദ്രഃ സംഹരതേ ജഗത്

തമോഗുണം ആശ്രയിച്ച് രുദ്രൻ ലോകം ലയിപ്പിക്കുന്നു.

ഏകധാ സ ദ്വിധാ ചൈവ ത്രിധാ ച ബഹുധാ പുനഃ

അവൻ ഒരുവനാണ്, രണ്ടായി, മൂന്നായി, പലവിധമായും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

നാനാകൃതിക്രിയാരൂപനാമവന്തി സ്വലീലയാ

സ്വന്തം ലീലയിൽ അവൻ വിവിധ രൂപങ്ങളും പ്രവർത്തികളും ഭാവങ്ങളും പേരുകളും സ്വീകരിക്കുന്നു.

സൃജതേ ഗ്രസതേ ചൈവ വീക്ഷതേ ച വിശേഷതഃ

അവൻ സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും പ്രത്യേകമായി എല്ലാം നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഗുണാത്മകത്വാത് ത്രൈകാല്യേ തസ്മാദേകഃ സ ഉച്യതേ

ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടും മൂന്നു കാലങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ടും അവനെ ഏകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ആദിത്വാദാദിദേവോ ഽസൌ അജാതത്വാദജഃ സ്മൃതഃ

ആദിയായതുകൊണ്ടും ജനനം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടും അവൻ ആദിദേവനും അജനും എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.

ദേവേഷു ച മഹാദേവോ മാഹദേവ ഇതി സ്മൃതഃ

ദേവന്മാരിൽ മഹാദേവൻ 'മാഹാദേവൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

വശിത്വാദപ്യവശ്യത്വാദീശ്വരഃ പരിഭാഷിതഃ

വശീകരണശക്തിയും അവശതയില്ലായ്മയും കൊണ്ടു അവനെ ഈശ്വരൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

അനുത്പാദാച്ച പൂര്വത്വാത് സ്വയംഭൂരിതി സ സ്മൃതഃ

ഉത്പത്തി ഇല്ലാത്തതും ആദിയായതും കൊണ്ടു അവൻ സ്വയംഭൂവെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.

ഹരഃ സംസാരഹരണാദ് വിഭുത്വാദ് വിഷ്ണുരുച്യതേ

സംസാരത്തെ നീക്കം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് അവൻ ഹരൻ, സർവ്വവ്യാപിയായതുകൊണ്ട് വിഷ്ണു എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

സര്വജ്ഞഃ സര്വവിജ്ഞാനാത് സര്വഃ സര്വമയോ യതഃ

എല്ലാം അറിയുന്നതുകൊണ്ട് അവൻ സർവജ്ഞൻ, എല്ലാറ്റിനും ആധാരമായതുകൊണ്ട് അവൻ സർവ്വൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

താരണാത് സര്വദുഃ ഖാനാം താരകഃ പരിഗീയതേ

എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നവനാണ് 'താരകൻ' എന്ന് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്.

അനേകഭേദഭിന്നസ്തു ക്രീഡതേ പരമേശ്വരഃ

അനേകംവിധങ്ങളായ രൂപങ്ങളിൽ പരമേശ്വരൻ കളിക്കുന്നു.

അബുദ്ധിപൂര്വകോ വിപ്രാ ബ്രാഹ്മീം സൃഷ്ടിം നിബോധത

മഹർഷിമാരേ, അനാവശ്യമായ ചിന്തയില്ലാതെ ബ്രഹ്മയുടെ സൃഷ്ടിയെ മനസ്സിലാക്കൂ.

ന ശക്യതേ സമാഖ്യാതും ബഹുവര്ഷൈരപി സ്വയമ്

പല വർഷങ്ങൾകൊണ്ടു പോലും ഇതിന്റെ മുഴുവൻ വിശദീകരണം ഒരാൾക്ക് സാധിക്കില്ല.

സ ഏവ സ്യാത് പരഃ കാലഃ തദന്തേ പ്രതിസൃജ്യതേ

അവസാനത്തിൽ ലയിക്കുന്നതായ ആ സമയമേ പരമമായ കാലം ആകൂ.

തത് പരാഖ്യം തദര്ധം ച പരാര്ധമഭിദീയതേ

അത് 'പരാർദ്ധം' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ പാതി പോലും 'പരാർദ്ധം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു.