കൂര്മപുരാണമ്

സമാസ്തേ തന്മനാ നിത്യം പീത്വാ നാരായണാമൃതമ്

അവൾ അവിടെ തന്നെ, മനസ്സ് മുഴുവൻ അവനിലാക്കി, നാരായണന്റെ അമൃതം നിരന്തരം ആസ്വദിക്കുന്നു.

വൈകുണ്ഠം നാമ തത് സ്ഥാനം ത്രിദശൈരപി വന്ദിതമ്

ആ സ്ഥലം വൈകുണ്ഠം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്; ദേവന്മാരും അതിനെ ആദരപൂർവ്വം വന്ദിക്കുന്നു.

ഏതാവച്ഛക്യതേ വക്തും നാരായണപുരം ഹി തത്

ഇതുവരെ മാത്രമേ പറയാൻ കഴിയൂ; അതാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ നാരായണന്റെ നഗരം.

ശേതേ നാരായണഃ ശ്രീമാന് മായയാ മോഹയഞ്ജഗത്

നാരായണൻ, മഹത്വം നിറഞ്ഞവൻ, അവിടെ വിശ്രമിക്കുന്നു; തന്റെ മായയാൽ ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു.

തമേവാഭ്യേതി കല്പാന്തേ സ ഏവ പരമാ ഗതിഃ

യുഗാന്തത്തിൽ എല്ലാവരും അവനിലേക്കാണ് മടങ്ങുന്നത്; അവൻ തന്നെയാണ് പരമഗതി.

ക്ഷീരാര്ണവം സമാശ്രിത്യ ദ്വീപഃ പുഷ്കരസംവൃതഃ

പാൽക്കടലിൽ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു കമലപുഷ്പം ചുറ്റിയ ദ്വീപുണ്ട്.

താവദേവ ച വിസ്തീര്ണഃ സര്വതഃ പരിമണ്ഡലഃ

അത് അത്രയേറെ വിശാലവും, എല്ലാടും വൃത്താകൃതിയിലുമാണ്.

ഏക ഏവ മഹാസാനുഃ സംനിവേശാദ് ദ്വിധാ കൃതഃ

അവിടെ ഒരു വലിയ പർവ്വതമുണ്ട്; അതിന്റെ ഘടന മൂലം രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മഹാവീതം സ്മൃതം വര്ഷം ധാതകീഖണ്ഡമേവ ച

അവിടെ മഹാവീതം എന്ന പ്രദേശവും, ധാതകീഖണ്ഡം എന്ന ദേശവും അറിയപ്പെടുന്നു.

തസ്മിന് ദ്വീപേ മഹാവൃക്ഷോ ന്യഗ്രോധോ ഽമരപൂജിതഃ

ആ ദ്വീപിൽ ഒരു വലിയ ആൽമരം നിലകൊള്ളുന്നു; അതിനെ അമരന്മാർ ആരാധിക്കുന്നു.

തത്രൈവ മുനിശാര്ദൂലാഃ ശിവനാരായണാലയഃ

അവിടെ തന്നെയാണ്, മഹർഷികളേ, ശിവനും നാരായണനും വസിക്കുന്ന സ്ഥലം.

ഗന്ധര്വൈഃ കിന്നരൈര്യക്ഷൈരീശ്വരഃ കൃഷ്ണപിങ്ഗലഃ

ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും യക്ഷന്മാരും കൃഷ്ണവര്ണനും പിങ്കളവുമായ ഈശ്വരനെ ആദരപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നു.

നിരാമയാ വിശോകാശ്ച രാഗദ്വേഷവിവര്ജിതാഃ

അവർക്കു രോഗമോ ദുഃഖമോ ഇല്ല; ആസക്തിയും വൈരാഗ്യവും ഇല്ലാതവരാണ് അവർ.

ന വര്ണാശ്രമധര്മാശ്ച ന നദ്യോ ന ച പര്വതാഃ

അവിടെ വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങളോ, നദികളോ, പർവ്വതങ്ങളോ ഇല്ല.

സ്വാദൂദകസമുദ്രസ്തു സമന്താദ് ദ്വിജസത്തമാഃ

പ്രിയ ദ്വിജന്മാരേ, ചുറ്റും എല്ലായിടത്തും മധുരജലമുള്ള സമുദ്രം ആണ്.

കാഞ്ചനീ ദ്വിഗുണാ ഭൂമിഃ സര്വാ ചൈവ ശിലോപമാ

പൊന്നുപോലെയുള്ള ഭൂമി ഇരട്ടിയോളം വീതിയുള്ളതും, മുഴുവൻ കല്ലുപോലെയും ദൃഢമാണെന്നും പറയുന്നു.

പ്രകാശശ്ചാപ്രകാശശ്ച ലോകാലോകഃ സ ഉച്യതേ

പ്രകാശവും അപ്രകാശവും ഒരുപോലെ ഉള്ളത് തന്നെയാണ് ലോകാലോകം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

താവാനേവ ച വിസ്താരോ ലോകാലോകോ മഹാഗിരിഃ

ലോകാലോകം എന്ന മഹാഗിരിയുടെ വിസ്താരം ഇത്രയേ ഉള്ളതാണു.

തമശ്ചാണ്ഡകടാഹേന സമന്താത് പരിവേഷ്ടിതമ്

കഠിനമായ ഒരു പാത്രംപോലെ ഇരുണ്ടതിൽ എല്ലാടും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാണ്ഡസ്യൈഷ വിസ്താരഃ സംക്ഷേപേണ മയോദിതഃ

ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ വിസ്താരം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

സര്വഗത്വാത് പ്രധാനസ്യ കാരണസ്യാവ്യയാത്മനഃ

എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും, നശിക്കാത്ത സ്വഭാവമുള്ള പ്രധാനകാരണം കൊണ്ടാണ്

തത്ര തത്ര ചതുര്വക്ത്രാ രുദ്രാ നാരായണാദയഃ

അവിടവിടെയായി നാലുമുഖന്മാരും, രുദ്രന്മാരും, നാരായണന്മാരും മറ്റും ഉണ്ട്.

സമന്താത് സംസ്ഥിതം വിപ്രാ യത്ര യാന്തി മനീഷിണഃ

മഹർഷിമാരേ, അതു ചുറ്റും നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവിടേക്കാണ് ജ്ഞാനികൾ പോകുന്നത്.

അതീത്യ വര്തതേ സര്വം ജഗത് പ്രകൃതിരക്ഷരമ്

എല്ലാം അതിജീവിച്ച്, അക്ഷരമായ പ്രകൃതി ലോകത്തെക്കാൾ അതീതമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

തദവ്യക്തമിതി ജ്ഞേയം തദ് ബ്രഹ്മ പരമം പദമ്

അത് അപ്രകൃതമായതാണെന്ന് അറിയണം; അതാണ് ബ്രഹ്മവും പരമപദവും.

തസ്യ പൂര്വം മയാപ്യുക്തം യത്തന്മാഹാത്മ്യമവ്യയമ്

അത് സംബന്ധിച്ച മഹത്വം ഞാൻ മുൻപേ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അര്ണവേഷു ച സര്വേഷു ദിവി ചൈവ ന സശയഃ

എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളിലും ആകാശത്തിലും ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

അനേകധാ വിഭക്താങ്ഗഃ ക്രീഡതേ പുരുഷോത്തമഃ

നാനാവിധമായി വിഭജിച്ച അവയവങ്ങളോടെ പരമപുരുഷൻ കളിക്കുന്നു.

അണ്ഡാദ് ബ്രഹ്മാ സമുത്പന്നസ്തേന സൃഷ്ടമിദം ജഗത്

അണ്ടിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു; അവൻ ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു.