കൂര്മപുരാണമ്

ത്രിഗുണഃ സ്യാത് തതോ വഹ്നിഃ സ ശബ്ദസ്പര്ശരൂപവാന്

അതിനുശേഷം മൂന്നു ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ അഗ്നി, ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം എന്നിവയുള്ളത്, ഉദിച്ചു.

തസ്മാച്ചതുര്ഗുണാ ആപോ വിജ്ഞേയാസ്തു രസാത്മികാഃ

അതിനുശേഷം നാലു ഗുണങ്ങളുള്ള വെള്ളം, രുചിയുടെ സ്വഭാവമുള്ളത്, ഉണ്ടായി.

തസമാത് പഞ്ചഗുണാ ഭൂമിഃ സ്ഥൂലാ ഭൂതേഷു ശബ്ദ്യതേ

അതിനുശേഷം അഞ്ചു ഗുണങ്ങളുള്ള ഭൂമി, ഭൗതികങ്ങളിലൊന്നായി, രൂപം കൊണ്ടു.

പരസ്പരാനുപ്രവേശാദ് ധാരയന്തി പരസ്പരമ്

ഇവ പരസ്പരം ചേർന്ന് ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നു.

നാശക്നുവന് പ്രജാഃ സ്ത്രഷ്ടുമസമാഗമ്യ കൃത്സ്നശഃ

അവ പരസ്പരം ഒന്നാകാതെ മുഴുവൻ സൃഷ്ടികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല.

മഹാദാദയോ വിശേഷാന്താ ഹ്മണ്ഡമുത്പാദയന്തി തേ

മഹത്തത്വം മുതൽ വിശേഷങ്ങൾ വരെ, അവ അണ്ഡം സൃഷ്ടിച്ചു.

വിശേഷേഭ്യോ ഽണ്ഡമഭവദ് ബൃഹത് തദുദകേശയമ്

വിശേഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വലിയ അണ്ഡം ഉദിച്ചു, അത് വെള്ളത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു.

പ്രാകൃതേ ഽണ്ഡേ വിവൃത്തഃ സ ക്ഷേത്രജ്ഞോ ബ്രഹ്മസംജ്ഞിതഃ

ആ ആദി അണ്ഡത്തിനുള്ളിൽ, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ എന്ന ബ്രഹ്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ആദികര്താ സ ഭൂതാനാം ബ്രഹ്മാഗ്രേ സമവര്തത

അവൻ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആദിസ്രഷ്ടാവ്, ആദ്യം ബ്രഹ്മാവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഹിരണ്യഗര്ഭം കപിലം ഛന്ദോമൂര്തി സനാതനമ്

അവനെ ഹിരണ്യഗർഭൻ, കപിലൻ, വേദങ്ങളുടെ രൂപം, ശാശ്വതൻ എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു.

ഗര്ഭോദകം സമുദ്രാശ്ച തസ്യാസന് പരമാത്മനഃ

ആ പരമാത്മാവിന് ഗർഭജലവും സമുദ്രങ്ങളും ഉണ്ടായിരിന്നു.

ചന്ദ്രാദിത്യൌ സനക്ഷത്രൌ സഗ്രഹൌ സഹ വായുനാ

ചന്ദ്രനും സൂര്യനും, നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും വായുവും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആപോ ദശഗുണേനൈവ തേജസാ ബാഹ്യതോ വൃതാഃ

വെള്ളം പത്ത് മടങ്ങ് ശക്തിയുള്ള അഗ്നിയാൽ പുറത്തുനിന്ന് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ആകാശേനാവൃതോ വായുഃ ഖം തു ഭൂതാദിനാവൃതമ്

വായു ആകാശം കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആകാശം ഭൗതികതത്വങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏതേ ലോകാ മഹാത്മനഃ സര്വതത്ത്വാഭിമാനിനഃ

ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം സർവതത്വങ്ങളുമായി ഐക്യമായ മഹാത്മാവിനാണ്.

ഈശ്വരാ യോഗധര്മാണോ യേ ചാന്യേ തത്ത്വചിന്തകാഃ

യോജനം പൂർണ്ണമായവരും, യോഗഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവരും, സത്യത്തെ ആലോചിക്കുന്നവരും—all ഇവരാണ്.

ഏതൈരാവരണൈരണ്ഡം സപ്തഭിഃ പ്രാകൃതൈര്വൃതമ്

ഈ ഏഴു പ്രകൃതിദത്തമായ മറകൾകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവനും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രജാപതേഃ പരാ മൂര്തിരിതീയം വൈദികീ ശ്രുതിഃ

ഇതാണു സൃഷ്ടാവിന്റെ പരമമായ രൂപം എന്ന് വേദങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

ദ്വിതീയം തസ്യ ദേവസ്യ ശരീരം പരമേഷ്ഠിനഃ

ആ ദൈവത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ശരീരം പരമേശ്വരന്റേതാണ്.

തൃതീയം ഭഗവദ്രൂപം പ്രാഹുര്വേദാര്ഥവേദിനഃ

വേദാർത്ഥം അറിയുന്നവർ മൂന്നാമത്തെ രൂപം ഭഗവദ്രൂപം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ചതുര്മുഖഃ സ ഭഗവാന് ജഗത്സൃഷ്ടൌ പ്രവര്തതേ

നാലുമുഖങ്ങളുള്ള ആ ഭഗവാൻ ലോക സൃഷ്ടിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നു.

സത്ത്വം ഗുണമുപാശ്രിത്യ വിഷ്ണുര്വിശ്വേശ്വരഃ സ്വയമ്

സത്യഗുണം സ്വീകരിച്ച് വിശ്വേശ്വരനായ വിഷ്ണു സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

തമോഗുണം സമാശ്രിത്യ രുദ്രഃ സംഹരതേ ജഗത്

തമോഗുണം ആശ്രയിച്ച് രുദ്രൻ ലോകം ലയിപ്പിക്കുന്നു.

ഏകധാ സ ദ്വിധാ ചൈവ ത്രിധാ ച ബഹുധാ പുനഃ

അവൻ ഒരുവനാണ്, രണ്ടായി, മൂന്നായി, പലവിധമായും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

നാനാകൃതിക്രിയാരൂപനാമവന്തി സ്വലീലയാ

സ്വന്തം ലീലയിൽ അവൻ വിവിധ രൂപങ്ങളും പ്രവർത്തികളും ഭാവങ്ങളും പേരുകളും സ്വീകരിക്കുന്നു.

സൃജതേ ഗ്രസതേ ചൈവ വീക്ഷതേ ച വിശേഷതഃ

അവൻ സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും പ്രത്യേകമായി എല്ലാം നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഗുണാത്മകത്വാത് ത്രൈകാല്യേ തസ്മാദേകഃ സ ഉച്യതേ

ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടും മൂന്നു കാലങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ടും അവനെ ഏകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ആദിത്വാദാദിദേവോ ഽസൌ അജാതത്വാദജഃ സ്മൃതഃ

ആദിയായതുകൊണ്ടും ജനനം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടും അവൻ ആദിദേവനും അജനും എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.

ദേവേഷു ച മഹാദേവോ മാഹദേവ ഇതി സ്മൃതഃ

ദേവന്മാരിൽ മഹാദേവൻ 'മാഹാദേവൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.