കൂര്മപുരാണമ്

ഇന്ദ്രിയാണി തഥാ ദേവാഃ സര്വം തസ്യാത്മജം ജഗത്

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ദേവന്മാർ, ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളും അവന്റെ പുത്രന്മാരാണ്.

യേനാസൌ ജായതേ കര്താ ഭൂതാദീംശ്ചാനുപശ്യതി

ആളും, പ്രവർത്തിയും, ഭൂതാദികൾ കാണുന്നതും, അവൻ ജനിക്കുന്നതും ആ ഒരാളാൽ ആണ്.

തൈജസാനീന്ദ്രിയാണി സ്യുര്ദേവാ വൈകാരികാ ദശ

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ തേജസ്സായവയാണെന്ന് പറയുന്നു; പത്തു ദേവന്മാർ വൈകാരികസ്വഭാവമുള്ളവരാണ്.

ഭൂതതന്മാത്രസര്ഗോ ഽയം ഭൂതാദേരഭവന് പ്രജാഃ

ഇത് ഭൂതതന്മാത്രകളുടെ സൃഷ്ടിയാണ്; ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ഉദിച്ചു.

ആകാശം ശുഷിരം തസ്മാദുത്പന്നം ശബ്ദലക്ഷണമ്

അവിടെ നിന്ന് ശൂന്യമായ ശബ്ദസ്വഭാവമുള്ള ആകാശം ഉദിച്ചു.

വായുരുത്പദ്യതേ തസ്മാത് തസ്യ സ്പര്ശോ ഗുണോ മതഃ

അത് മുതൽ വായു ഉദിച്ചു; അതിന്റെ ഗുണം സ്പർശം എന്നാണ് കരുതുന്നത്.

ജ്യോതിരുത്പദ്യതേ വായോസ്തദ്രൂപഗുണമുച്യതേ

വായുവിൽ നിന്ന് അഗ്നി ഉദിച്ചു; അതിന് രൂപം എന്ന ഗുണം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു.

സംഭവന്തി തതോ ഽമ്ഭാംസി രസാധാരാണി താനി തു

അതിനുശേഷം വെള്ളം ഉദിച്ചു, അതാണ് രുചിയുടെ ആധാരമായത്.

സംഘാതോ ജായതേ തസ്മാത് തസ്യ ഗന്ധോ ഗുണോ മതഃ

അതിനുശേഷം കൂട്ടം ഉണ്ടായി; അതിന്റെ ഗുണം സുഗന്ധം എന്നാണ് പറയുന്നത്.

ദ്വിഗുണസ്തു തതോ വായുഃ ശബ്ദസ്പര്ശാത്മകോ ഽഭവത്

അതിനുശേഷം രണ്ടു ഗുണങ്ങളുള്ള വായു, ശബ്ദവും സ്പർശവും ഉള്ളത്, ഉണ്ടായി.

ത്രിഗുണഃ സ്യാത് തതോ വഹ്നിഃ സ ശബ്ദസ്പര്ശരൂപവാന്

അതിനുശേഷം മൂന്നു ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ അഗ്നി, ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം എന്നിവയുള്ളത്, ഉദിച്ചു.

തസ്മാച്ചതുര്ഗുണാ ആപോ വിജ്ഞേയാസ്തു രസാത്മികാഃ

അതിനുശേഷം നാലു ഗുണങ്ങളുള്ള വെള്ളം, രുചിയുടെ സ്വഭാവമുള്ളത്, ഉണ്ടായി.

തസമാത് പഞ്ചഗുണാ ഭൂമിഃ സ്ഥൂലാ ഭൂതേഷു ശബ്ദ്യതേ

അതിനുശേഷം അഞ്ചു ഗുണങ്ങളുള്ള ഭൂമി, ഭൗതികങ്ങളിലൊന്നായി, രൂപം കൊണ്ടു.

പരസ്പരാനുപ്രവേശാദ് ധാരയന്തി പരസ്പരമ്

ഇവ പരസ്പരം ചേർന്ന് ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നു.

നാശക്നുവന് പ്രജാഃ സ്ത്രഷ്ടുമസമാഗമ്യ കൃത്സ്നശഃ

അവ പരസ്പരം ഒന്നാകാതെ മുഴുവൻ സൃഷ്ടികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല.

മഹാദാദയോ വിശേഷാന്താ ഹ്മണ്ഡമുത്പാദയന്തി തേ

മഹത്തത്വം മുതൽ വിശേഷങ്ങൾ വരെ, അവ അണ്ഡം സൃഷ്ടിച്ചു.

വിശേഷേഭ്യോ ഽണ്ഡമഭവദ് ബൃഹത് തദുദകേശയമ്

വിശേഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വലിയ അണ്ഡം ഉദിച്ചു, അത് വെള്ളത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു.

പ്രാകൃതേ ഽണ്ഡേ വിവൃത്തഃ സ ക്ഷേത്രജ്ഞോ ബ്രഹ്മസംജ്ഞിതഃ

ആ ആദി അണ്ഡത്തിനുള്ളിൽ, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ എന്ന ബ്രഹ്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ആദികര്താ സ ഭൂതാനാം ബ്രഹ്മാഗ്രേ സമവര്തത

അവൻ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആദിസ്രഷ്ടാവ്, ആദ്യം ബ്രഹ്മാവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഹിരണ്യഗര്ഭം കപിലം ഛന്ദോമൂര്തി സനാതനമ്

അവനെ ഹിരണ്യഗർഭൻ, കപിലൻ, വേദങ്ങളുടെ രൂപം, ശാശ്വതൻ എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു.

ഗര്ഭോദകം സമുദ്രാശ്ച തസ്യാസന് പരമാത്മനഃ

ആ പരമാത്മാവിന് ഗർഭജലവും സമുദ്രങ്ങളും ഉണ്ടായിരിന്നു.

ചന്ദ്രാദിത്യൌ സനക്ഷത്രൌ സഗ്രഹൌ സഹ വായുനാ

ചന്ദ്രനും സൂര്യനും, നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും വായുവും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആപോ ദശഗുണേനൈവ തേജസാ ബാഹ്യതോ വൃതാഃ

വെള്ളം പത്ത് മടങ്ങ് ശക്തിയുള്ള അഗ്നിയാൽ പുറത്തുനിന്ന് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ആകാശേനാവൃതോ വായുഃ ഖം തു ഭൂതാദിനാവൃതമ്

വായു ആകാശം കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആകാശം ഭൗതികതത്വങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏതേ ലോകാ മഹാത്മനഃ സര്വതത്ത്വാഭിമാനിനഃ

ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം സർവതത്വങ്ങളുമായി ഐക്യമായ മഹാത്മാവിനാണ്.

ഈശ്വരാ യോഗധര്മാണോ യേ ചാന്യേ തത്ത്വചിന്തകാഃ

യോജനം പൂർണ്ണമായവരും, യോഗഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവരും, സത്യത്തെ ആലോചിക്കുന്നവരും—all ഇവരാണ്.

ഏതൈരാവരണൈരണ്ഡം സപ്തഭിഃ പ്രാകൃതൈര്വൃതമ്

ഈ ഏഴു പ്രകൃതിദത്തമായ മറകൾകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവനും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രജാപതേഃ പരാ മൂര്തിരിതീയം വൈദികീ ശ്രുതിഃ

ഇതാണു സൃഷ്ടാവിന്റെ പരമമായ രൂപം എന്ന് വേദങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

ദ്വിതീയം തസ്യ ദേവസ്യ ശരീരം പരമേഷ്ഠിനഃ

ആ ദൈവത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ശരീരം പരമേശ്വരന്റേതാണ്.