കൂര്മപുരാണമ്

ഷഡ്ഭിഃ സഹസ്ത്രൈഃ പൂഷാ തു ദേവോംശഃ സപ്തഭിസ്തഥാ

പൂഷൻ ദേവൻ ആറായിരം കിരണങ്ങളോടും, സപ്തഭിസ് എന്ന കിരണം അതുപോലെ തന്നെ ഉണ്ട്.

വിവസ്വാന് ദശഭിഃ പാതി പാത്യേകാദശഭിര്ഭഗഃ

വിവസ്വാൻ പത്ത് കിരണങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ഭാഗൻ പതിനൊന്ന് കിരണങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ഷഡ്ഭീ രശ്മിസഹസ്ത്രൈസ്തു വിഷ്ണുസ്തപതി വിശ്വസൃക്

ലോകസൃഷ്ടാവായ വിഷ്ണു ആറായിരം കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

ഹേമന്തേ താമ്രവര്ണഃ സ്യാച്ഛിശിരേ ലോഹിതോ രവിഃ

ഹേമന്തകാലത്ത് അവൻ താമ്രനിറമാണ്; ശിശിരത്തിൽ രവി ചുവപ്പാണ്.

സൂര്യോ ഽമരത്വമമൃതേ ത്രയം ത്രിഷു നിയച്ഛതി

സൂര്യൻ അമരത്വവും അമൃതവും മൂന്നു വിധ ഗുണങ്ങളും മൂന്നു രീതിയിൽ നൽകുന്നു.

ഭൌമോ മന്ദസ്തഥാ രാഹുഃ കേതുമാനപി ചാഷ്ടമഃ

ഭൗമൻ, മന്ദൻ, രാഹു, കൂടാതെ കേതു എന്നിവയും എട്ടാമതായി എണ്ണപ്പെടുന്നു.

ഭ്രാമ്യമാണാ യഥായോഗം ഭ്രമന്ത്യനുദിവാകരമ്

അവ അവരവരുടെ ക്രമത്തിൽ സൂര്യനെ കൂടാതെ ചുറ്റുന്നു.

യസ്മാദ് വഹതി താന് വായുഃ പ്രവഹസ്തേന സ സ്മൃതഃ

വായു അവയെ ചുമക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ പ്രവഹം എന്നു വിളിക്കുന്നു.

വാമദക്ഷിണതോ യുക്താ ദശ തേന നിശാകരഃ

ഇടതും വലതും ചേർന്ന് പത്ത് കിരണങ്ങൾ; അതുകൊണ്ടാണ് ചന്ദ്രനെ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്.

ഹ്രാസവൃദ്ധീ ച വിപ്രേന്ദ്രാ ധ്രുവാധാരാണി സര്വദാ

ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, കുറയലും വർധനവും എല്ലായ്പ്പോഴും സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു.

ആപൂര്യതേ പരസ്യാന്തഃ സതതം ദിവസക്രമാത്

അവന്റെ ഉള്ളിൽ ദിവസങ്ങളിലുടനീളം എല്ലായ്പ്പോഴും നിറയുന്നു.

ഏകേന രശ്മിനാ വിപ്രാഃ സുഷുമ്നാഖ്യേന ഭാസ്കരഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, സൂര്യൻ സൂഷുമ്ന എന്നൊരു കിരണത്താൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

പൌര്ണമാസ്യാം സ ദൃശ്യേത സംപൂര്ണേ ദിവസക്രമാത്

പൗർണമി ദിവസം, അവൻ പൂർണ്ണനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, ദിവസങ്ങളിലുടനീളം.

പിബന്തി ദേവതാ വിപ്രാ യതസ്തേ ഽമൃതഭോജനാഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ദേവന്മാർ അതാണ് പാനം ചെയ്യുന്നത്, കാരണം അവർ അമൃതം ആഹാരമാക്കുന്നവരാണ്.

അപരാഹ്ണേ പിതൃഗണാ ജഘന്യം പര്യുപാസതേ

ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം, പിതൃകൾ ശേഷിച്ച ഭാഗം സ്വീകരിക്കുന്നു.

സുധാമൃതമയീം പുണ്യാം താമന്ദോരമൃതാത്മികാമ്

ശുദ്ധവും അമൃതസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ആ ചന്ദ്രൻ പൊന്നുപോലെയുള്ളതും പൂണ്യവാനുമാണ്.

മാസതൃപ്തിമപാപ്യഗ്ര്യാം പിതരഃ സന്തി നിര്വൃതാഃ

മാസാന്ത്യത്തിൽ പരമസന്തോഷം പ്രാപിച്ച പിതൃകൾ സന്തുഷ്ടരായി നിലനിൽക്കുന്നു.

ഏവം സൂര്യനിമിത്തസ്യ ക്ഷയോ വൃദ്ധിശ്ച സത്തമാഃ

ഇങ്ങനെ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, സൂര്യന്റെ കാരണത്താൽ കുറയലും വർധനവും ഉണ്ടാകുന്നു.

വാരിജൈഃ സ്യന്ദനോ യുക്തസ്തേനാസൌ യാതി സര്വതഃ

പടുമുടികൾ കെട്ടിയ രഥം അവൻ എല്ലിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്നു.

അഷ്ടബിശ്ചാഥ ഭൌമസ്യ രഥോ ഹൈമഃ സുശോഭനഃ

അപ്പോൾ ഭൂമിയുടെ മനോഹരമായ പൊന്നുരഥം എട്ടു കുതിരകളാൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു.

സ്വര്ഭാനോര്ഭാസ്കരാരേശ്ച തഥാ ഷഡ്ഭിര്ഹയൈര്വൃതഃ

അതു പോലെ സ്വർഭാനുവിന്റെയും സൂര്യാധിപന്റെയും രഥം ആറു കുതിരകളാൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.

സര്വേ ധ്രുവേ മഹാഭാഗാ നിബദ്ധാ വാതരശ്മിഭിഃ

എല്ലാം ധ്രുവനിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, കാറ്റിന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഭ്രമന്തി ഭ്രാമയന്ത്യേനം സര്വാണ്യനിലരശ്മിഭിഃ

എല്ലാവയും കാറ്റിന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു, അവനെയും ചുറ്റിക്കുന്നു.

കല്പാധികാരിണസ്തത്ര സംസ്ഥിതാ ദ്വിജപുങ്ഗവാഃ

അവിടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, കാലചക്രം നിയന്ത്രിക്കുന്നവർ നിലകൊള്ളുന്നു.

സനന്ദനാദയസ്തത്ര സംസ്ഥിതാ ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ

അവിടെ തന്നെ, സനന്ദനനും മറ്റും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ നിലകൊള്ളുന്നു.

വൈരാജാസ്തത്ര വൈ ദേവാഃ സ്ഥിതാ ദാഹവിവര്ജിതാഃ

അവിടെ തന്നെ, വൈരാജന്മാർ ദാഹമില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്ന ദേവന്മാരാണ്.

അപുനര്മാരകാസ്തത്ര ബ്രഹ്മലോകസ്തു സ സ്മൃതഃ

അവിടെ വീണ്ടും ജനനം ഇല്ലാത്തവർ ഉണ്ട്; അതാണ് ബ്രഹ്മലോകം എന്നു ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

ആസ്തേ സ യോഗിഭിര്നിത്യം പീത്വാ യോഗാമൃതം പരമ്

അവിടെ യോഗികളോടൊപ്പം എന്നും ഇരുന്നു, യോഗത്തിന്റെ പരമാംശം ആസ്വദിച്ചവനാണ് അവൻ.

യോഗിനസ്താപസാഃ സിദ്ധാ ജാപകാഃ പരമേഷ്ഠിനമ്

യോഗികളും തപസ്സുകാരും സിദ്ധന്മാരും ജപം ചെയ്യുന്നവരും പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നു.