കൂര്മപുരാണമ്

സ്ഥാവരാഞ്ജങ്ഗമാംശ്ചൈവ യച്ച കുല്യാദികം പയഃ

സ്ഥാവരങ്ങളെയും ചലിക്കുന്നവരെയും, നദികളുടെയും മറ്റും വെള്ളവും ഉൾപ്പെടെ.

താസാം ചതുഃ ശതം നാഡ്യോ വര്ഷന്തേ ചിത്രമൂര്തയഃ

അവയിൽ നാലുനൂറ് നാഡികൾ അത്ഭുതമായ രൂപത്തിൽ ഒഴുകുന്നു.

അമൃതാ നാമ താഃ സര്വാ രശ്മയോ വൃഷ്ടിസര്ജനാഃ

അവയെല്ലാം 'അമൃതം' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അവ മഴപോലെ ചൊരിയുന്നു.

ചന്ദ്രാസ്താ നാമതഃ സര്വാഃ പീതാഭാഃ സ്യുര്ഗഭസ്തയഃ

'ചന്ദ്രൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ കിരണങ്ങൾ എല്ലാം പൊന്നിനിറമാണ്.

ശുക്രാസ്താ നാമതഃ സര്വാസ്ത്രിവിധാ ഘര്മസര്ജനാഃ

'ശുക്രൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ കിരണങ്ങൾ മൂന്നു വിധത്തിൽ ചൂട് പടരുന്നു.

അമൃതേന സുരാന് സര്വാംസ്ത്രിഭിസ്ത്രരിംസ്തര്പയത്യസൌ

അമൃതംകൊണ്ട് ദേവന്മാരെ മൂന്നു വിധത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഹേമന്തേ ശിശിരേ ചൈവ ഹിമമുത്സൃജതി ത്രിഭിഃ

ഹേമന്തം, ശിശിരം കാലങ്ങളിൽ മൂന്നു കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് മഞ്ഞ് പടരുന്നു.

ചൈത്രേ മാസി ഭവേദംശോ ധാതാ വൈശാഖതാപനഃ

ചൈത്രമാസത്തിൽ ധാതാ എന്ന കിരണം, വൈശാഖത്തിൽ താപന എന്ന കിരണം ഉണ്ട്.

വിവസ്വാന് ശ്രാവണേ മാസി പ്രൌഷ്ഠപദ്യാം ഭഗഃ സ്മൃതഃ

ശ്രാവണമാസത്തിൽ വിവസ്വാൻ എന്ന കിരണം, പ്രൗഷ്ഠപദത്തിൽ ഭാഗ എന്ന കിരണം ഉണ്ട്.

മാര്ഗശീര്ഷ ഭവേന്മിത്രഃ പൌഷേ വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ

മാർഗശീർഷത്തിൽ മിത്രൻ, പൗഷമാസത്തിൽ ശാശ്വതനായ വിഷ്ണു എന്ന കിരണം ഉണ്ട്.

ഷഡ്ഭിഃ സഹസ്ത്രൈഃ പൂഷാ തു ദേവോംശഃ സപ്തഭിസ്തഥാ

പൂഷൻ ദേവൻ ആറായിരം കിരണങ്ങളോടും, സപ്തഭിസ് എന്ന കിരണം അതുപോലെ തന്നെ ഉണ്ട്.

വിവസ്വാന് ദശഭിഃ പാതി പാത്യേകാദശഭിര്ഭഗഃ

വിവസ്വാൻ പത്ത് കിരണങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ഭാഗൻ പതിനൊന്ന് കിരണങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ഷഡ്ഭീ രശ്മിസഹസ്ത്രൈസ്തു വിഷ്ണുസ്തപതി വിശ്വസൃക്

ലോകസൃഷ്ടാവായ വിഷ്ണു ആറായിരം കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

ഹേമന്തേ താമ്രവര്ണഃ സ്യാച്ഛിശിരേ ലോഹിതോ രവിഃ

ഹേമന്തകാലത്ത് അവൻ താമ്രനിറമാണ്; ശിശിരത്തിൽ രവി ചുവപ്പാണ്.

സൂര്യോ ഽമരത്വമമൃതേ ത്രയം ത്രിഷു നിയച്ഛതി

സൂര്യൻ അമരത്വവും അമൃതവും മൂന്നു വിധ ഗുണങ്ങളും മൂന്നു രീതിയിൽ നൽകുന്നു.

ഭൌമോ മന്ദസ്തഥാ രാഹുഃ കേതുമാനപി ചാഷ്ടമഃ

ഭൗമൻ, മന്ദൻ, രാഹു, കൂടാതെ കേതു എന്നിവയും എട്ടാമതായി എണ്ണപ്പെടുന്നു.

ഭ്രാമ്യമാണാ യഥായോഗം ഭ്രമന്ത്യനുദിവാകരമ്

അവ അവരവരുടെ ക്രമത്തിൽ സൂര്യനെ കൂടാതെ ചുറ്റുന്നു.

യസ്മാദ് വഹതി താന് വായുഃ പ്രവഹസ്തേന സ സ്മൃതഃ

വായു അവയെ ചുമക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ പ്രവഹം എന്നു വിളിക്കുന്നു.

വാമദക്ഷിണതോ യുക്താ ദശ തേന നിശാകരഃ

ഇടതും വലതും ചേർന്ന് പത്ത് കിരണങ്ങൾ; അതുകൊണ്ടാണ് ചന്ദ്രനെ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്.

ഹ്രാസവൃദ്ധീ ച വിപ്രേന്ദ്രാ ധ്രുവാധാരാണി സര്വദാ

ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, കുറയലും വർധനവും എല്ലായ്പ്പോഴും സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു.

ആപൂര്യതേ പരസ്യാന്തഃ സതതം ദിവസക്രമാത്

അവന്റെ ഉള്ളിൽ ദിവസങ്ങളിലുടനീളം എല്ലായ്പ്പോഴും നിറയുന്നു.

ഏകേന രശ്മിനാ വിപ്രാഃ സുഷുമ്നാഖ്യേന ഭാസ്കരഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, സൂര്യൻ സൂഷുമ്ന എന്നൊരു കിരണത്താൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

പൌര്ണമാസ്യാം സ ദൃശ്യേത സംപൂര്ണേ ദിവസക്രമാത്

പൗർണമി ദിവസം, അവൻ പൂർണ്ണനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, ദിവസങ്ങളിലുടനീളം.

പിബന്തി ദേവതാ വിപ്രാ യതസ്തേ ഽമൃതഭോജനാഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ദേവന്മാർ അതാണ് പാനം ചെയ്യുന്നത്, കാരണം അവർ അമൃതം ആഹാരമാക്കുന്നവരാണ്.

അപരാഹ്ണേ പിതൃഗണാ ജഘന്യം പര്യുപാസതേ

ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം, പിതൃകൾ ശേഷിച്ച ഭാഗം സ്വീകരിക്കുന്നു.

സുധാമൃതമയീം പുണ്യാം താമന്ദോരമൃതാത്മികാമ്

ശുദ്ധവും അമൃതസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ആ ചന്ദ്രൻ പൊന്നുപോലെയുള്ളതും പൂണ്യവാനുമാണ്.

മാസതൃപ്തിമപാപ്യഗ്ര്യാം പിതരഃ സന്തി നിര്വൃതാഃ

മാസാന്ത്യത്തിൽ പരമസന്തോഷം പ്രാപിച്ച പിതൃകൾ സന്തുഷ്ടരായി നിലനിൽക്കുന്നു.

ഏവം സൂര്യനിമിത്തസ്യ ക്ഷയോ വൃദ്ധിശ്ച സത്തമാഃ

ഇങ്ങനെ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, സൂര്യന്റെ കാരണത്താൽ കുറയലും വർധനവും ഉണ്ടാകുന്നു.

വാരിജൈഃ സ്യന്ദനോ യുക്തസ്തേനാസൌ യാതി സര്വതഃ

പടുമുടികൾ കെട്ടിയ രഥം അവൻ എല്ലിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്നു.