കൂര്മപുരാണമ്

സ്ഥാനം തദ് വിദുരാദിത്യം വേദജ്ഞാ വേദവിഗ്രഹമ്

വേദം അറിയുന്നവർ ആ സ്ഥലം വേദങ്ങളുടെ രൂപമായ ആദിത്യനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.

കരോതി നിയതം കാലം കാലാത്മാ ഹ്യൈശ്വരീ തനുഃ

കാലത്തിന്റെ അത്മാവായ ഐശ്വരീ രൂപൻ കാലത്തെ ക്രമീകരിക്കുന്നു.

തേഷാം ശ്രേഷ്ഠാഃ പുനഃ സപ്ത രശ്മയോ ഗ്രഹയോനയഃ

അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഏഴു കിരണങ്ങളാണ്; അവ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം ആകുന്നു.

വിശ്വവ്യചാഃ പുനശ്ചാന്യഃ സംയദ്വസുരതഃ പരഃ

അവയിൽ മറ്റൊന്ന് വിശ്വവ്യചാ, പിന്നെയും പരമനായ സംയദ്വസുവാണ്.

സുപുമ്നഃ സൂര്യരശ്മിസ്തു പുഷ്ണാതി ശിശിരദ്യുതിമ്

സൂര്യന്റെ സൂപുമ്ന എന്ന കിരണം തണുത്ത പ്രകാശത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഹരികേശസ്തു യഃ പ്രോക്തോ രശ്മിര്നക്ഷത്രപോഷകഃ

ഹരികേശ എന്ന കിരണം നക്ഷത്രങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു.

വിശ്വവ്യചാസ്തു യോ രശ്മിഃ ശുക്രം പുഷ്ണാതി നിത്യദാ

വിശ്വവ്യചാ എന്ന കിരണം ശുക്രനെ എപ്പോഴും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ശനൈശ്ചരം പ്രപുഷ്ണാതി സപ്തമസ്തു സുരാട് തഥാ

ഏഴാമത്തേത് സുരാട് എന്ന പേരിൽ ശനിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

വര്ധന്തേ വര്ധിതാ നിത്യം നിത്യമാപ്യായയന്തി ച

അവ എപ്പോഴും വളരുന്നു, വളർന്നതോടെ എല്ലായ്പോഴും പോഷണം നൽകുന്നു.

ആദാനാന്നിത്യമാദിത്യസ്തേജസാം തമസാം പ്രഭുഃ

സൂര്യൻ, പ്രകാശത്തിന്റെയും ഇരുണ്ടതയുടെയും അധിപൻ, ഇവയെ എല്ലാം എപ്പോഴും ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

സ്ഥാവരാഞ്ജങ്ഗമാംശ്ചൈവ യച്ച കുല്യാദികം പയഃ

സ്ഥാവരങ്ങളെയും ചലിക്കുന്നവരെയും, നദികളുടെയും മറ്റും വെള്ളവും ഉൾപ്പെടെ.

താസാം ചതുഃ ശതം നാഡ്യോ വര്ഷന്തേ ചിത്രമൂര്തയഃ

അവയിൽ നാലുനൂറ് നാഡികൾ അത്ഭുതമായ രൂപത്തിൽ ഒഴുകുന്നു.

അമൃതാ നാമ താഃ സര്വാ രശ്മയോ വൃഷ്ടിസര്ജനാഃ

അവയെല്ലാം 'അമൃതം' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അവ മഴപോലെ ചൊരിയുന്നു.

ചന്ദ്രാസ്താ നാമതഃ സര്വാഃ പീതാഭാഃ സ്യുര്ഗഭസ്തയഃ

'ചന്ദ്രൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ കിരണങ്ങൾ എല്ലാം പൊന്നിനിറമാണ്.

ശുക്രാസ്താ നാമതഃ സര്വാസ്ത്രിവിധാ ഘര്മസര്ജനാഃ

'ശുക്രൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ കിരണങ്ങൾ മൂന്നു വിധത്തിൽ ചൂട് പടരുന്നു.

അമൃതേന സുരാന് സര്വാംസ്ത്രിഭിസ്ത്രരിംസ്തര്പയത്യസൌ

അമൃതംകൊണ്ട് ദേവന്മാരെ മൂന്നു വിധത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഹേമന്തേ ശിശിരേ ചൈവ ഹിമമുത്സൃജതി ത്രിഭിഃ

ഹേമന്തം, ശിശിരം കാലങ്ങളിൽ മൂന്നു കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് മഞ്ഞ് പടരുന്നു.

ചൈത്രേ മാസി ഭവേദംശോ ധാതാ വൈശാഖതാപനഃ

ചൈത്രമാസത്തിൽ ധാതാ എന്ന കിരണം, വൈശാഖത്തിൽ താപന എന്ന കിരണം ഉണ്ട്.

വിവസ്വാന് ശ്രാവണേ മാസി പ്രൌഷ്ഠപദ്യാം ഭഗഃ സ്മൃതഃ

ശ്രാവണമാസത്തിൽ വിവസ്വാൻ എന്ന കിരണം, പ്രൗഷ്ഠപദത്തിൽ ഭാഗ എന്ന കിരണം ഉണ്ട്.

മാര്ഗശീര്ഷ ഭവേന്മിത്രഃ പൌഷേ വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ

മാർഗശീർഷത്തിൽ മിത്രൻ, പൗഷമാസത്തിൽ ശാശ്വതനായ വിഷ്ണു എന്ന കിരണം ഉണ്ട്.

ഷഡ്ഭിഃ സഹസ്ത്രൈഃ പൂഷാ തു ദേവോംശഃ സപ്തഭിസ്തഥാ

പൂഷൻ ദേവൻ ആറായിരം കിരണങ്ങളോടും, സപ്തഭിസ് എന്ന കിരണം അതുപോലെ തന്നെ ഉണ്ട്.

വിവസ്വാന് ദശഭിഃ പാതി പാത്യേകാദശഭിര്ഭഗഃ

വിവസ്വാൻ പത്ത് കിരണങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ഭാഗൻ പതിനൊന്ന് കിരണങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ഷഡ്ഭീ രശ്മിസഹസ്ത്രൈസ്തു വിഷ്ണുസ്തപതി വിശ്വസൃക്

ലോകസൃഷ്ടാവായ വിഷ്ണു ആറായിരം കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

ഹേമന്തേ താമ്രവര്ണഃ സ്യാച്ഛിശിരേ ലോഹിതോ രവിഃ

ഹേമന്തകാലത്ത് അവൻ താമ്രനിറമാണ്; ശിശിരത്തിൽ രവി ചുവപ്പാണ്.

സൂര്യോ ഽമരത്വമമൃതേ ത്രയം ത്രിഷു നിയച്ഛതി

സൂര്യൻ അമരത്വവും അമൃതവും മൂന്നു വിധ ഗുണങ്ങളും മൂന്നു രീതിയിൽ നൽകുന്നു.

ഭൌമോ മന്ദസ്തഥാ രാഹുഃ കേതുമാനപി ചാഷ്ടമഃ

ഭൗമൻ, മന്ദൻ, രാഹു, കൂടാതെ കേതു എന്നിവയും എട്ടാമതായി എണ്ണപ്പെടുന്നു.

ഭ്രാമ്യമാണാ യഥായോഗം ഭ്രമന്ത്യനുദിവാകരമ്

അവ അവരവരുടെ ക്രമത്തിൽ സൂര്യനെ കൂടാതെ ചുറ്റുന്നു.

യസ്മാദ് വഹതി താന് വായുഃ പ്രവഹസ്തേന സ സ്മൃതഃ

വായു അവയെ ചുമക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ പ്രവഹം എന്നു വിളിക്കുന്നു.

വാമദക്ഷിണതോ യുക്താ ദശ തേന നിശാകരഃ

ഇടതും വലതും ചേർന്ന് പത്ത് കിരണങ്ങൾ; അതുകൊണ്ടാണ് ചന്ദ്രനെ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്.