കൂര്മപുരാണമ്

തോഷയന്തി മഹാദേവം ഭാനുമാത്മാനമവ്യയമ്

അവർ മഹാദേവനായ, ഭാനുവായ, അക്ഷരാത്മാവായ ദൈവത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.

സൂര്യമാപ്യായയന്ത്യേതേ തേജസാ തേജസാം നിധിമ്

ഇവർ തങ്ങളുടെ തേജസ്സുകൊണ്ട് തേജസ്സിന്റെ നിധിയായ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഗന്ധര്വാപ്സരസശ്ചൈനം നൃത്യഗേയൈരുപാസതേ

ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളും നൃത്തഗാനങ്ങളാൽ അവനെ സേവിക്കുന്നു.

സര്പാ വഹന്തി ദേവേശം യാതുധാനാഃ പ്രയാന്തി ച

പാമ്പുകൾ ദേവന്മാരുടെ നാഥനെ ചുമക്കുന്നു, അസുരന്മാരും മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.

ഭൂതാനാമശുഭം കര്മ വ്യപോഹന്തീഹ കീര്തിതാഃ

അവരാണ് ഇവിടെ ജീവികളുടെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ അകറ്റുന്നവരെന്ന് പറയുന്നു.

വിമാനേ ച സ്ഥിതോ നിത്യം കാമഗേ വാതരംഹസി

അവൻ എപ്പോഴും ദിവ്യരഥത്തിൽ ഇരുന്നു, ഇഷ്ടംപോലെ കാറ്റുപോലെയുള്ള വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഗോപയന്തീഹ ഭൂതാനി സര്വാണീഹായുഗക്ഷയാത്

അവൾ ഈ ലോകത്ത് എല്ലാ ജീവികളെയും യುಗം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.

യഥായോഗം യഥാസത്ത്വം സ ഏഷ തപതി പ്രഭുഃ

അവരുടെ സ്വഭാവത്തിനും യോഗ്യതയ്ക്കും അനുസരിച്ച് ഈ പ്രഭു പ്രകാശിക്കുന്നു.

പിതൃദേവമനുഷ്യാദീന് സ സദാപ്യായേദ് രവിഃ

സൂര്യൻ പിതൃകൾക്കും ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും എപ്പോഴും പോഷണം നൽകുന്നു.

ഭാസതേ വേദവിദുഷാം നീലഗ്രീവഃ സനാതനഃ

വേദം അറിയുന്നവരിൽ ശാശ്വതനും നീലകണ്ഠനുമായവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.

സ്ഥാനം തദ് വിദുരാദിത്യം വേദജ്ഞാ വേദവിഗ്രഹമ്

വേദം അറിയുന്നവർ ആ സ്ഥലം വേദങ്ങളുടെ രൂപമായ ആദിത്യനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.

കരോതി നിയതം കാലം കാലാത്മാ ഹ്യൈശ്വരീ തനുഃ

കാലത്തിന്റെ അത്മാവായ ഐശ്വരീ രൂപൻ കാലത്തെ ക്രമീകരിക്കുന്നു.

തേഷാം ശ്രേഷ്ഠാഃ പുനഃ സപ്ത രശ്മയോ ഗ്രഹയോനയഃ

അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഏഴു കിരണങ്ങളാണ്; അവ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം ആകുന്നു.

വിശ്വവ്യചാഃ പുനശ്ചാന്യഃ സംയദ്വസുരതഃ പരഃ

അവയിൽ മറ്റൊന്ന് വിശ്വവ്യചാ, പിന്നെയും പരമനായ സംയദ്വസുവാണ്.

സുപുമ്നഃ സൂര്യരശ്മിസ്തു പുഷ്ണാതി ശിശിരദ്യുതിമ്

സൂര്യന്റെ സൂപുമ്ന എന്ന കിരണം തണുത്ത പ്രകാശത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഹരികേശസ്തു യഃ പ്രോക്തോ രശ്മിര്നക്ഷത്രപോഷകഃ

ഹരികേശ എന്ന കിരണം നക്ഷത്രങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു.

വിശ്വവ്യചാസ്തു യോ രശ്മിഃ ശുക്രം പുഷ്ണാതി നിത്യദാ

വിശ്വവ്യചാ എന്ന കിരണം ശുക്രനെ എപ്പോഴും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ശനൈശ്ചരം പ്രപുഷ്ണാതി സപ്തമസ്തു സുരാട് തഥാ

ഏഴാമത്തേത് സുരാട് എന്ന പേരിൽ ശനിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

വര്ധന്തേ വര്ധിതാ നിത്യം നിത്യമാപ്യായയന്തി ച

അവ എപ്പോഴും വളരുന്നു, വളർന്നതോടെ എല്ലായ്പോഴും പോഷണം നൽകുന്നു.

ആദാനാന്നിത്യമാദിത്യസ്തേജസാം തമസാം പ്രഭുഃ

സൂര്യൻ, പ്രകാശത്തിന്റെയും ഇരുണ്ടതയുടെയും അധിപൻ, ഇവയെ എല്ലാം എപ്പോഴും ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

സ്ഥാവരാഞ്ജങ്ഗമാംശ്ചൈവ യച്ച കുല്യാദികം പയഃ

സ്ഥാവരങ്ങളെയും ചലിക്കുന്നവരെയും, നദികളുടെയും മറ്റും വെള്ളവും ഉൾപ്പെടെ.

താസാം ചതുഃ ശതം നാഡ്യോ വര്ഷന്തേ ചിത്രമൂര്തയഃ

അവയിൽ നാലുനൂറ് നാഡികൾ അത്ഭുതമായ രൂപത്തിൽ ഒഴുകുന്നു.

അമൃതാ നാമ താഃ സര്വാ രശ്മയോ വൃഷ്ടിസര്ജനാഃ

അവയെല്ലാം 'അമൃതം' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അവ മഴപോലെ ചൊരിയുന്നു.

ചന്ദ്രാസ്താ നാമതഃ സര്വാഃ പീതാഭാഃ സ്യുര്ഗഭസ്തയഃ

'ചന്ദ്രൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ കിരണങ്ങൾ എല്ലാം പൊന്നിനിറമാണ്.

ശുക്രാസ്താ നാമതഃ സര്വാസ്ത്രിവിധാ ഘര്മസര്ജനാഃ

'ശുക്രൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ കിരണങ്ങൾ മൂന്നു വിധത്തിൽ ചൂട് പടരുന്നു.

അമൃതേന സുരാന് സര്വാംസ്ത്രിഭിസ്ത്രരിംസ്തര്പയത്യസൌ

അമൃതംകൊണ്ട് ദേവന്മാരെ മൂന്നു വിധത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഹേമന്തേ ശിശിരേ ചൈവ ഹിമമുത്സൃജതി ത്രിഭിഃ

ഹേമന്തം, ശിശിരം കാലങ്ങളിൽ മൂന്നു കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് മഞ്ഞ് പടരുന്നു.

ചൈത്രേ മാസി ഭവേദംശോ ധാതാ വൈശാഖതാപനഃ

ചൈത്രമാസത്തിൽ ധാതാ എന്ന കിരണം, വൈശാഖത്തിൽ താപന എന്ന കിരണം ഉണ്ട്.

വിവസ്വാന് ശ്രാവണേ മാസി പ്രൌഷ്ഠപദ്യാം ഭഗഃ സ്മൃതഃ

ശ്രാവണമാസത്തിൽ വിവസ്വാൻ എന്ന കിരണം, പ്രൗഷ്ഠപദത്തിൽ ഭാഗ എന്ന കിരണം ഉണ്ട്.