കൂര്മപുരാണമ്

രഥസ്വനോ ഽഥ വരുണഃ സുഷേണഃ സേനജിത് തഥാ

രഥസ്വനൻ, പിന്നെ വരുണൻ, സുഷേണൻ, സെനജിത് ഇവരും,

ഗ്രാമണ്യോ ദേവദേവസ്യ കുര്വതേ ഽഭീശുസംഗ്രഹമ്

ദേവദേവന്റെ പ്രധാനികൾ അങ്കുശം ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നു.

സര്പോ വ്യാഘ്രസ്തഥാപശ്ച വാതോ വിദ്യുദ് ദിവാകരഃ

ഒരു പാമ്പ്, കടുവ, കുതിര, കാറ്റ്, മിന്നൽ, സൂര്യൻ,

രാക്ഷസപ്രവരാ ഹ്യേതേ പ്രയാന്തി പുരതഃ ക്രമാത്

ഈ പ്രധാന രാക്ഷസന്മാർ തക്കക്രമത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.

ഏലാപത്രഃ ശങ്ഖപാലസ്തഥൈരാവതസംജ്ഞിതഃ

ഇലാപത്രൻ, ശംഖപാലൻ, എരാവതൻ എന്ന പേരിലുള്ളവൻ,

കമ്ബലാശ്വതരശ്ചൈവ വഹന്ത്യേനം യഥാക്രമമ്

കമ്പലനും അശ്വതരനും അവനെ തക്കക്രമത്തിൽ വഹിക്കുന്നു.

ഉഗ്രസേനോ വസുരുചിരര്വാവസുരഥാപരഃ

ഉഗ്രസേനൻ, വസുരുചി, അർവാവൻ, അസുരഥൻ എന്ന മറ്റൊരാൾ,

ഗായന്തി വിവിധൈര്ഗാനൈര്ഭാനും ഷഡ്ജാദിഭിഃ ക്രമാത്

അവർ ഭാനുവിനെ വിവിധ ഗാനങ്ങളിൽ, ഷഡ്ജം തുടങ്ങി ക്രമമായി പാടുന്നു.

മേനകാ സഹജന്യാ ച പ്രമ്ലോചാ ച ദ്വിജോത്തമാഃ

മേനക, സഹജന്യ, പ്രമ്ലോചാ ഇവരും,

അന്യാ ച പൂര്വചിത്തിഃ സ്യാദന്യാ ചൈവ തിലോത്തമാ

പൂർവചിത്തി എന്ന മറ്റൊരാളും തിലോത്തമ എന്ന മറ്റൊരാളും.

തോഷയന്തി മഹാദേവം ഭാനുമാത്മാനമവ്യയമ്

അവർ മഹാദേവനായ, ഭാനുവായ, അക്ഷരാത്മാവായ ദൈവത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.

സൂര്യമാപ്യായയന്ത്യേതേ തേജസാ തേജസാം നിധിമ്

ഇവർ തങ്ങളുടെ തേജസ്സുകൊണ്ട് തേജസ്സിന്റെ നിധിയായ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഗന്ധര്വാപ്സരസശ്ചൈനം നൃത്യഗേയൈരുപാസതേ

ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളും നൃത്തഗാനങ്ങളാൽ അവനെ സേവിക്കുന്നു.

സര്പാ വഹന്തി ദേവേശം യാതുധാനാഃ പ്രയാന്തി ച

പാമ്പുകൾ ദേവന്മാരുടെ നാഥനെ ചുമക്കുന്നു, അസുരന്മാരും മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.

ഭൂതാനാമശുഭം കര്മ വ്യപോഹന്തീഹ കീര്തിതാഃ

അവരാണ് ഇവിടെ ജീവികളുടെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ അകറ്റുന്നവരെന്ന് പറയുന്നു.

വിമാനേ ച സ്ഥിതോ നിത്യം കാമഗേ വാതരംഹസി

അവൻ എപ്പോഴും ദിവ്യരഥത്തിൽ ഇരുന്നു, ഇഷ്ടംപോലെ കാറ്റുപോലെയുള്ള വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഗോപയന്തീഹ ഭൂതാനി സര്വാണീഹായുഗക്ഷയാത്

അവൾ ഈ ലോകത്ത് എല്ലാ ജീവികളെയും യುಗം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.

യഥായോഗം യഥാസത്ത്വം സ ഏഷ തപതി പ്രഭുഃ

അവരുടെ സ്വഭാവത്തിനും യോഗ്യതയ്ക്കും അനുസരിച്ച് ഈ പ്രഭു പ്രകാശിക്കുന്നു.

പിതൃദേവമനുഷ്യാദീന് സ സദാപ്യായേദ് രവിഃ

സൂര്യൻ പിതൃകൾക്കും ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും എപ്പോഴും പോഷണം നൽകുന്നു.

ഭാസതേ വേദവിദുഷാം നീലഗ്രീവഃ സനാതനഃ

വേദം അറിയുന്നവരിൽ ശാശ്വതനും നീലകണ്ഠനുമായവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.

സ്ഥാനം തദ് വിദുരാദിത്യം വേദജ്ഞാ വേദവിഗ്രഹമ്

വേദം അറിയുന്നവർ ആ സ്ഥലം വേദങ്ങളുടെ രൂപമായ ആദിത്യനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.

കരോതി നിയതം കാലം കാലാത്മാ ഹ്യൈശ്വരീ തനുഃ

കാലത്തിന്റെ അത്മാവായ ഐശ്വരീ രൂപൻ കാലത്തെ ക്രമീകരിക്കുന്നു.

തേഷാം ശ്രേഷ്ഠാഃ പുനഃ സപ്ത രശ്മയോ ഗ്രഹയോനയഃ

അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഏഴു കിരണങ്ങളാണ്; അവ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം ആകുന്നു.

വിശ്വവ്യചാഃ പുനശ്ചാന്യഃ സംയദ്വസുരതഃ പരഃ

അവയിൽ മറ്റൊന്ന് വിശ്വവ്യചാ, പിന്നെയും പരമനായ സംയദ്വസുവാണ്.

സുപുമ്നഃ സൂര്യരശ്മിസ്തു പുഷ്ണാതി ശിശിരദ്യുതിമ്

സൂര്യന്റെ സൂപുമ്ന എന്ന കിരണം തണുത്ത പ്രകാശത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഹരികേശസ്തു യഃ പ്രോക്തോ രശ്മിര്നക്ഷത്രപോഷകഃ

ഹരികേശ എന്ന കിരണം നക്ഷത്രങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു.

വിശ്വവ്യചാസ്തു യോ രശ്മിഃ ശുക്രം പുഷ്ണാതി നിത്യദാ

വിശ്വവ്യചാ എന്ന കിരണം ശുക്രനെ എപ്പോഴും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ശനൈശ്ചരം പ്രപുഷ്ണാതി സപ്തമസ്തു സുരാട് തഥാ

ഏഴാമത്തേത് സുരാട് എന്ന പേരിൽ ശനിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

വര്ധന്തേ വര്ധിതാ നിത്യം നിത്യമാപ്യായയന്തി ച

അവ എപ്പോഴും വളരുന്നു, വളർന്നതോടെ എല്ലായ്പോഴും പോഷണം നൽകുന്നു.