കൂര്മപുരാണമ്

ഭവത്യസ്മാത് ജഗത് കൃത്സ്നം സദേവാസുരമാനുഷമ്

ഇതിൽ നിന്നാണ് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഉള്ള ഈ സർവ്വലോകവും ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.

ദ്യുതിര്ദ്യുതിമതാം കൃത്സ്നം യത്തേജഃ സാര്വലൌകികമ്

പ്രഭയുള്ളവരുടെ മുഴുവൻ പ്രകാശവും, നിന്റെ സർവ്വശക്തിയും ലോകമൊട്ടുമുള്ളതാകുന്നു.

സൂര്യ ഏവ ത്രിലോകസ്യ മൂലം പരമദൈവതമ്

സൂര്യൻ മാത്രമാണ് ത്രൈലോക്യത്തിന്‍റെ മൂലവും പരമദൈവവും.

നിര്വഹന്തി പദം തസ്യ തദംശാ വിഷ്ണുമൂര്തയഃ

ദേവരൂപത്തിലുള്ള വിഷ്ണുവിൻ്റെ അംശങ്ങൾ അവൻ്റെ ഗതിയെ നടത്തുന്നു.

ശ്ഛന്ദോമയം ബ്രഹ്മമയം പുരാണമ്

അത് ഛന്ദസ്സുകളും ബ്രഹ്മവും ചേർന്ന പുരാതനമായ ഒന്നാണ്.

ഗന്ധര്വൈരപ്സരോഭിശ്ച ഗ്രാമണീസര്പരാക്ഷസൈഃ

ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളും സർപ്പങ്ങളുടെ പ്രധാനികളും രാക്ഷസന്മാരും,

വിവസ്വാനഥ പൂഷാ ച പര്ജന്യശ്ചാംശുരേവ ച

വിവസ്വാൻ, പൂഷൻ, പർജന്യൻ, അംശു ഇവരും,

ആപ്യായന്തി വൈ ഭാനും വസന്താദിഷു വൈ ക്രമാത്

വസന്തം തുടങ്ങി ഓരോ ঋതുവിലും അവർ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഭരദ്വാജോ ഗൌതമശ്ച കശ്യപഃ ക്രതുരേവ ച

ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ, കശ്യപൻ, ക്രതു ഇവരും,

സ്തുവന്തി ദേവം വിവിധൈശ്ഛന്ദോഭിസ്തേ യഥാക്രമമ്

അവർ ദേവനെ വിവിധ ഛന്ദസ്സുകളിൽ ഓരോന്നായി സ്തുതിക്കുന്നു.

രഥസ്വനോ ഽഥ വരുണഃ സുഷേണഃ സേനജിത് തഥാ

രഥസ്വനൻ, പിന്നെ വരുണൻ, സുഷേണൻ, സെനജിത് ഇവരും,

ഗ്രാമണ്യോ ദേവദേവസ്യ കുര്വതേ ഽഭീശുസംഗ്രഹമ്

ദേവദേവന്റെ പ്രധാനികൾ അങ്കുശം ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നു.

സര്പോ വ്യാഘ്രസ്തഥാപശ്ച വാതോ വിദ്യുദ് ദിവാകരഃ

ഒരു പാമ്പ്, കടുവ, കുതിര, കാറ്റ്, മിന്നൽ, സൂര്യൻ,

രാക്ഷസപ്രവരാ ഹ്യേതേ പ്രയാന്തി പുരതഃ ക്രമാത്

ഈ പ്രധാന രാക്ഷസന്മാർ തക്കക്രമത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.

ഏലാപത്രഃ ശങ്ഖപാലസ്തഥൈരാവതസംജ്ഞിതഃ

ഇലാപത്രൻ, ശംഖപാലൻ, എരാവതൻ എന്ന പേരിലുള്ളവൻ,

കമ്ബലാശ്വതരശ്ചൈവ വഹന്ത്യേനം യഥാക്രമമ്

കമ്പലനും അശ്വതരനും അവനെ തക്കക്രമത്തിൽ വഹിക്കുന്നു.

ഉഗ്രസേനോ വസുരുചിരര്വാവസുരഥാപരഃ

ഉഗ്രസേനൻ, വസുരുചി, അർവാവൻ, അസുരഥൻ എന്ന മറ്റൊരാൾ,

ഗായന്തി വിവിധൈര്ഗാനൈര്ഭാനും ഷഡ്ജാദിഭിഃ ക്രമാത്

അവർ ഭാനുവിനെ വിവിധ ഗാനങ്ങളിൽ, ഷഡ്ജം തുടങ്ങി ക്രമമായി പാടുന്നു.

മേനകാ സഹജന്യാ ച പ്രമ്ലോചാ ച ദ്വിജോത്തമാഃ

മേനക, സഹജന്യ, പ്രമ്ലോചാ ഇവരും,

അന്യാ ച പൂര്വചിത്തിഃ സ്യാദന്യാ ചൈവ തിലോത്തമാ

പൂർവചിത്തി എന്ന മറ്റൊരാളും തിലോത്തമ എന്ന മറ്റൊരാളും.

തോഷയന്തി മഹാദേവം ഭാനുമാത്മാനമവ്യയമ്

അവർ മഹാദേവനായ, ഭാനുവായ, അക്ഷരാത്മാവായ ദൈവത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.

സൂര്യമാപ്യായയന്ത്യേതേ തേജസാ തേജസാം നിധിമ്

ഇവർ തങ്ങളുടെ തേജസ്സുകൊണ്ട് തേജസ്സിന്റെ നിധിയായ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഗന്ധര്വാപ്സരസശ്ചൈനം നൃത്യഗേയൈരുപാസതേ

ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളും നൃത്തഗാനങ്ങളാൽ അവനെ സേവിക്കുന്നു.

സര്പാ വഹന്തി ദേവേശം യാതുധാനാഃ പ്രയാന്തി ച

പാമ്പുകൾ ദേവന്മാരുടെ നാഥനെ ചുമക്കുന്നു, അസുരന്മാരും മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.

ഭൂതാനാമശുഭം കര്മ വ്യപോഹന്തീഹ കീര്തിതാഃ

അവരാണ് ഇവിടെ ജീവികളുടെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ അകറ്റുന്നവരെന്ന് പറയുന്നു.

വിമാനേ ച സ്ഥിതോ നിത്യം കാമഗേ വാതരംഹസി

അവൻ എപ്പോഴും ദിവ്യരഥത്തിൽ ഇരുന്നു, ഇഷ്ടംപോലെ കാറ്റുപോലെയുള്ള വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഗോപയന്തീഹ ഭൂതാനി സര്വാണീഹായുഗക്ഷയാത്

അവൾ ഈ ലോകത്ത് എല്ലാ ജീവികളെയും യುಗം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.

യഥായോഗം യഥാസത്ത്വം സ ഏഷ തപതി പ്രഭുഃ

അവരുടെ സ്വഭാവത്തിനും യോഗ്യതയ്ക്കും അനുസരിച്ച് ഈ പ്രഭു പ്രകാശിക്കുന്നു.

പിതൃദേവമനുഷ്യാദീന് സ സദാപ്യായേദ് രവിഃ

സൂര്യൻ പിതൃകൾക്കും ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും എപ്പോഴും പോഷണം നൽകുന്നു.