പുരാ മഹര്ഷിഭിഃ സമ്യക് കഥ്യമാനം മയാ ശ്രുതമ്
മുന്പ് മഹർഷിമാർ ഇതെല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
അത്ര സ്നാത്വാ ദിവം യാന്തി യേ മൃതാസ്തേ ഽപുനര്ഭവാഃ
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് മരിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതില്ല.
ബഹൂന്യന്യാനി തീര്ഥാനി സര്വപാപാപഹാനി തു
പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന അനേകം മറ്റു തീർത്ഥങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ട്.
സംക്ഷേപേണ പ്രവക്ഷ്യാമി പ്രയാഗസ്യേഹ കീര്തനമ്
ഇവിടെ ഞാൻ പ്രയാഗത്തിന്റെ മഹത്വം സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം.
യമുനാം രക്ഷതി സദാ സവിതാ സപ്തവാഹനഃ
ഏഴു കുതിരകളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൂര്യൻ യമുനയെ സദാ രക്ഷിക്കുന്നു.
മണ്ഡലം രക്ഷതി ഹരിഃ സര്വദേവൈശ്ച സമ്മിതമ്
സകല ദേവന്മാരും ആദരിക്കുന്ന മണ്ഡലത്തെ ഹരി രക്ഷിക്കുന്നു.
സ്ഥാനം രക്ഷന്തി വൈ ദേവാഃ സര്വപാപഹരം ശുഭമ്
ദേവന്മാർ ഈ സ്ഥലം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു; ഇത് ശുഭവും എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതുമാണ്.
പ്രയാഗം സ്മരമാണസ്യ സര്വമായാതി സംക്ഷയമ്
പ്രയാഗം ഓർക്കുന്നവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു.
മുത്തികാലമ്ഭനാദ് വാപി നരഃ പാപാത് പ്രമുച്യതേ
അവിടുത്തെ മണ്ണ് തൊട്ടാൽ പോലും മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
പ്രയാഗം വിശതഃ പുംസഃ പാപം നശ്യതി തത്ക്ഷണാത്
പ്രയാഗത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നവന്റെ പാപം അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ നശിക്കും.
അപി ദുഷ്കൃതകര്മാസൌ ലഭതേ പരമാം ഗതിമ്
ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവനും പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.
തഥോപസ്പൃശ്യ രാജേന്ദ്ര സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ
അങ്ങനെ തന്നെ, രാജാവേ, അവിടെ കുളിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മഹത്വം ലഭിക്കും.
ഗങ്ഗായമുനമാസാദ്യ ത്യജേത് പ്രാണാന് പ്രയത്നതഃ
ഗംഗയും യമുനയും കൂടുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി, ശ്രമപൂർവ്വം ജീവൻ വിട്ടാൽ—
ഈപ്സിതാംല്ലഭതേ കാമാന് വദന്തി മുനിപുങ്ഗവാഃ
അവൻ ആഗ്രഹിച്ച ഇഷ്ടങ്ങൾ നേടുമെന്ന് മഹർഷിമാർ പറയുന്നു.
വരാങ്ഗനാസമാകീര്ണൈര്മോദതേ ശുഭലക്ഷണഃ
ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ മനോഹരികളോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കും.
യാവന്ന സ്മരതേ ജന്മ താപത് സ്വര്ഗേ മഹീയതേ
അവൻ ജന്മം ഓർക്കുന്നില്ലാത്ത കാലം മുഴുവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മഹത്വം അനുഭവിക്കും.
ഹിരണ്യരത്നസംപൂര്ണേ സമൃദ്ധേ ജായതേ കുലേ
സുവർണ്ണവും രത്നങ്ങളും നിറഞ്ഞ സമൃദ്ധമായ കുടുംബത്തിൽ അവൻ ജനിക്കും.
ദേശസ്ഥോ യദി വാരണ്യേ വിദേശേ യദി വാ ഗൃഹേ
സ്വദേശത്തോ, കാട്ടിലോ, വിദേശത്തോ, വീട്ടിലോ എവിടെയായാലും—
ബ്രഹ്മലോകമവാപ്നോതി വദന്തി മുനിപുങ്ഗവാഃ
അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും എന്ന് മഹർഷിമാർ പറയുന്നു.
ഋഷയോ മുനയഃ സിദ്ധാസ്തത്ര ലോകേ സ ഗച്ഛതി
അവൻ അതിലെ ഋഷിമാരോടും മുനിമാരോടും സിദ്ധന്മാരോടും കൂടെ പോകുന്നു.
മോദതേ മുനിഭിഃ സാര്ധം സ്വകൃതേനേഹ കര്മണാ
ഇവിടെ ചെയ്ത സത്കർമ്മഫലമായി അവൻ അവിടെ മുനിമാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.
തതഃ സ്വര്ഗാത് പരിഭ്രഷ്ടോ ജമ്ബുദ്വീപപതിര്ഭവേത്
അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ ജംബുദ്വീപത്തിലെ രാജാവാകും.
കര്മണാ മനസാ വാചാ സത്യധര്മപ്രതിഷ്ഠിതഃ
കർമ്മത്തിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും സത്യധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവനാകും.
സുവര്ണമഥ മുക്താം വാ തഥൈവാന്യാന് പ്രതിഗ്രഹാന്
പിന്നീട്, സുവർണ്ണം, മുത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് സമ്മാനങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ—
നിഷ്ഫലം തസ്യ തത് തീര്ഥം യാവത് തത്ഫലമശ്നുതേ
അവന് ആ തീര്ഥയാത്രയില് ഫലം ലഭിക്കുന്നതുവരെ അതിന്റെയൊന്നും ഫലം ഉണ്ടാകില്ല.
നിമിത്തേഷു ച സര്വേഷു അപ്രമത്തോ ദ്വിജോ ഭവേത്
എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ദ്വിജന് ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കണം.
സ്വര്ണശൃങ്ഗീം രൌപ്യഖുരാം ചൈലകണ്ഠാം പയസ്വിനീമ്
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കൊമ്പുകളും വെള്ളിയാല് മൂടിയ കുരുകളും, കഴുത്തില് വസ്ത്രം ധരിച്ചും പാലു നല്കുന്നുമുള്ള ഒരു പശുവിനെ—
താവദ് വര്ഷസഹസ്ത്രാണി രുദ്രലോകേ മഹീയതേ
അവനു അത്ര ആയിരം വര്ഷങ്ങള് രുദ്രന്റെ ലോകത്ത് ആദരിക്കപ്പെടും.
ആര്ഷേണ തു വിധാനേന യഥാ ദൃഷ്ടം യഥാ ശ്രുതമ്
മുനികളുടെ നിയമപ്രകാരം, കണ്ടതുപോലും കേട്ടതുപോലും ചെയ്യണം.
ബലീവര്ദം സമാരൂഢഃ ശൃണു തസ്യാപി യത്ഫലമ്
കാളയില് കയറി പോകുന്നവന്റെ ഫലവും കേള്ക്കൂ.