കൂര്മപുരാണമ്

പ്രാതര്മധ്യാഹ്നസമയേ സ യോഗം പ്രാപ്നുയാത് പരമ്

പ്രഭാതത്തിൽ, ഉച്ചയിൽ, സായാഹ്നത്തിൽ, അവൻ പരമമായ യോഗം നേടും.

ദ്രക്ഷ്യാമഃ സതതം ദേവം പൂജയാമോ ഽഥ ശൂലിനമ്

നാം ദൈവത്തെ എപ്പോഴും കാണും, ത്രിശൂലം ധരിക്കുന്നവനെ ആരാധിക്കും.

ഉവാസ തത്ര യുക്താത്മാ പൂജയന് വൈ കപര്ദിനമ്

അവിടെ ഏകാഗ്രചിത്തനായി, ജടാധാരിയെ ആരാധിച്ച് അവൻ താമസിച്ചു.

ദ്രഷ്ടും യയൌ മധ്യമേശം ബഹുവര്ഷഗണാന് പ്രഭുഃ

അനവധി വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, പ്രഭു മദ്ധ്യഭാഗത്തിലെ ഈശ്വരനെ കാണാൻ പോയി.

നദീം വിമലപാനീയാം ദൃഷ്ട്വാ ഹൃഷ്ടോ ഽഭവന്മുനിഃ

ശുദ്ധജലമുള്ള നദി കണ്ടപ്പോൾ, സന്യാസിക്ക് അതിയായ സന്തോഷം തോന്നി.

ചകാര ഭാവപൂതാത്മാ സ്നാനം സ്നാനവിധാനവിത്

ഭക്തിപൂർവ്വം മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ച്, സ്നാനത്തിന്റെ വിധികൾ നന്നായി അറിഞ്ഞ്, അവൻ സ്നാനം ചെയ്തു.

പൂജയാമാസ ലോകാദിം പുഷ്പൈര്നാനാവിധൈര്ഭവമ്

ലോകങ്ങളുടെ ആദിയായ ഭവനെ, പലവിധ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ടു അവൻ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.

മധ്യമേശ്വരമീശാനമര്ചയാമാസ ശൂലിനമ്

മധ്യമേശ്വരനായ പരമേശ്വരനെയും ത്രിശൂലധാരിയെയും അവൻ ആദരപൂർവ്വം അർപ്പിച്ചു.

ദ്രഷ്ടും സമാഗതാ രുദ്രം മധ്യമേശ്വരമീശ്വരമ്

രുദ്രനായ മധ്യമേശ്വരനെ കാണാൻ അവർ ഒത്തുചേർന്നു.

ജടിലാ മുണ്ഡിതാശ്ചാപി ശുക്ലയജ്ഞോപവീതിനഃ

അവിടെ ജടയുള്ളവരും തലയെ മുണ്ഡനം ചെയ്തവരും വെള്ളയജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ബ്രഹ്മചര്യരതാഃ ശാന്താ വേദാന്തജ്ഞാനതത്പരാഃ

ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ താല്പര്യവും മനസ്സിന്റെ സമാധാനവും വേദാന്തജ്ഞാനത്തിൽ ആഗ്രഹവും ഉള്ളവർ ആയിരുന്നു അവർ.

പൂജയിത്വാ യഥാന്യായമിദം വചനമബ്രുവന്

നിയമപ്രകാരം പൂജ ചെയ്ത്, അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

പ്രോചുഃ പൈലാദയഃ ശിഷ്യാസ്താനൃഷീന് ബ്രഹ്മഭാവിതാന്

പൈലനും മറ്റു ശിഷ്യന്മാരും ബ്രഹ്മത്തിൽ ലീനരായ ഋഷിമാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

വ്യാസഃ സ്വയം ഹൃഷീകേശോ യേന വേദാഃ പൃഥക് കൃതാഃ

സ്വയം വ്യാസൻ, ഹൃഷീകേശൻ, വേദങ്ങൾ വിഭജിച്ചവൻ.

അംശാംശേനാഭവത് പുത്രോ നാമ്നാ ശുക ഇതി പ്രഭുഃ

സ്വന്തം ഭാഗംകൊണ്ട്, പ്രഭു ശുക എന്ന പേരിൽ ഒരു മകനായി ജനിച്ചു.

പ്രപന്നഃ പരയാ ഭക്ത്യാ യസ്യ തജ്ജ്ഞാനമൈശ്വരമ്

ആയാൾ പരമഭക്തിയോടെ ശരണം പ്രാപിച്ച്, അവന്റെ ദൈവികജ്ഞാനം നേടി.

നേമുരവ്യഗ്രമനസഃ പ്രോചുഃ സത്യവതീസുതമ്

അവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിതലുമില്ലാതെ, അവർ സത്യവതിയുടെ മകനോട് വന്ദിച്ച് പറഞ്ഞു.

പ്രിസാദാദ് ദേവദേവസ്യ യത് തന്മാഹേശ്വരം പരമ്

ദേവദേവന്റെ കൃപയായ പരമമായ മഹേശ്വരത്വം—

ക്ഷിപ്രം പശ്യേമ തം ദേവം ശ്രുത്വാ ഭഗവതോ മുഖാത്

ഭഗവാന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് കേട്ട ശേഷം, നാം ആ ദൈവത്തെ ഉടൻ കാണാൻ കഴിയട്ടെ.

പ്രോവാച തത്പരം ജ്ഞാനം യോഗിഭ്യോ യോഗവിത്തമഃ

യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, ആ പരമജ്ഞാനം യോഗിമാരോട് പറഞ്ഞു.

ലീനാസ്തത്രൈവ തേ വിപ്രാഃ ക്ഷണാദന്തരധീയത

അവിടെ തന്നെ ലീനരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അദൃശ്യരായി.

പ്രോവാച മധ്യമേശസ്യ മാഹാത്മ്യം പൈലപൂര്വകാന്

മധ്യമേശന്റെ മഹത്വം പൈലനും മറ്റ് ശിഷ്യന്മാർക്കും അവൻ വിശദീകരിച്ചു.

രമതേ ഭഗവാന് നിത്യം രുദ്രൈശ്ച പരിവാരിതഃ

ഭഗവാൻ അവിടെ എപ്പോഴും രമിക്കുന്നു, രുദ്രന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്.

ഉവാസ വത്സരം കൃഷ്ണഃ സദാ പാശുപതൈര്വൃതഃ

കൃഷ്ണൻ ഒരു വർഷം പാശുപതഭക്തന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് അവിടെയിരുന്നു.

ആരാധയന് ഹരിഃ ശംഭും കൃത്വാ പാശുപതം വ്രതമ്

ഹരി പാശുപതവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച് ശംഭുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.

ലബ്ധ്വാ തദ്വചനാജ്ജ്ഞാനം ദൃഷ്ടവന്തോ മഹേശ്വരമ്

അവരുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം ലഭിച്ചവർ മഹേശ്വരനെ ദർശിച്ചു.

ദദൌ കൃഷ്ണാസ്യ ഭഗവാന വരദോ വരമുത്തമമ്

ഭഗവാൻ, വരദൻ, കൃഷ്ണന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായൊരു വരം നൽകി.

തേഷാം തദൈശ്വരം ജ്ഞാനമുത്പത്സ്യതി ജഗന്മയ

അവർക്കു ആ ദൈവികജ്ഞാനം, ലോകമാകെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്, ഉദിക്കും.

ഭവിഷ്യസി ന സംദേഹോ മത്പ്രസാദാദ് ദ്വിജാതിഭിഃ

എന്റെ കൃപയാൽ, സംശയമില്ലാതെ, നീ ദ്വിജന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടും.