കൂര്മപുരാണമ്

ഉപാസ്യ ദേവമീശാനം പ്രാപ്തവന്തഃ പരം പദമ്

ദേവനായ ഈശാനനെ ആരാധിച്ച് അവർ പരമപദം പ്രാപിച്ചു.

ഗോചര്മമാത്രം വിപ്രേന്ദ്രാ ഓങ്കാരേശ്വരമുത്തമമ്

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഓംകാരേശ്വരൻ, പരമമായ ഈശ്വരൻ, ഒരു പശുവിന്റെ ചർമ്മം പോലെ വലിപ്പമുള്ളവനാണ്.

വിശ്വേശ്വരം തഥോങ്കാരം കപര്ദേശ്വരമേവ ച

അതുപോലെ വിശ്വേശ്വരനും ഓംകാരവും കപർദേശ്വരനും.

ന കശ്ചിദിഹ ജാനാതി വിനാ ശംഭോരനുഗ്രഹാത്

ശംഭുവിന്റെ കൃപയില്ലാതെ ഇവിടെ ആരും ഒന്നും അറിയാൻ കഴിയില്ല.

കൃത്തിവാസേശ്വരം ലിങ്ഗം ദ്രഷ്ടും ദേവസ്യ ശൂലിനഃ

കൃത്തി വാസേശ്വരന്റെ ലിംഗം കാണാൻ—ത്രിശൂലധാരിയായ ദേവന്റെ രൂപം കാണാൻ—

കഥയാമാസ ശിഷ്യേഭ്യോ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മവിത്തമഃ

ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രഗത്ഭനായ മഹർഷി തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു.

ബ്രാഹ്മണാന് ഹന്തുമായാതോ യേ ഽത്ര നിത്യമുപാസതേ

ഇവിടെ സദാ ആരാധിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊല്ലാൻ അവൻ എത്തി.

രക്ഷണാര്ഥം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ഭക്താനാം ഭക്തവത്സലഃ

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഭക്തന്മാരെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഭക്തവത്സലനായ ദൈവം—

വസസ്തസ്യാകരോത് കൃത്തിം കൃത്തിവാസേശ്വരസ്തതഃ

അപ്പോൾ കൃത്തി വാസേശ്വരൻ തന്റെ വസ്ത്രമായി ചർമ്മം ധരിച്ചു.

തേനൈവ ച ശരീരേണ പ്രാപ്താസ്തത് പരമം പദമ്

അവർക്കു അതേ ശരീരത്തിലൂടെ പരമപദം പ്രാപിക്കാനായി.

കൃത്തിവാസേശ്വരം ലിങ്ഗം നിത്യമാവൃത്യ സംസ്ഥിതാഃ

അവർ കൃത്തി വാസേശ്വരന്റെ ലിംഗം എപ്പോഴും ചുറ്റി നിലകൊള്ളുന്നു.

കൃത്തിവാസം ന മുഞ്ചന്തി കൃതാര്ഥാസ്തേ ന സംശയഃ

കൃതാർത്ഥരായ അവർ കൃത്തി വാസനെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ഏകേന ജന്മനാ മോക്ഷഃ കൃത്തിവാസേ തു ലഭ്യതേ

കൃത്തി വാസനിൽ ഒരു ജന്മം കൊണ്ടു തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

ഗോപിതം ദേവദേവേന മഹാദേവേന ശംഭുനാ

ദേവദേവനായ മഹാദേവൻ ശംഭു അതിനെ മറച്ചു വെച്ചു.

ഉപാസതേ മഹാദേവം ജപന്തി ശതരുദ്രിയമ്

അവർ മഹാദേവനെ ആരാധിക്കുന്നു, ശതരുദ്രിയം ജപിക്കുന്നു.

ധ്യായന്തി ഹൃദയേ ദേവം സ്ഥാണും സര്വാന്തരം ശിവമ്

അവർ ഹൃദയത്തിൽ ദൈവമായ സ്ഥാണുവായ ശിവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

യേ കൃത്തിവാസം ശരണം പ്രപന്നാഃ

കൃത്തി വാസനെ ശരണം പ്രാപിച്ചവർ—

ധ്യായന്തി ചിത്തേ യതയോ മഹേശമ്

യതികൾ മനസ്സിൽ മഹേശനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

സ്തുവന്തി രുദ്രം പ്രണമന്തി ശംഭുമ്

അവർ രുദ്രനെ സ്തുതിക്കുന്നു, ശംഭുവിന് വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

ജാനേ മഹാദേവമനേകരൂപമ്

അനേകം രൂപങ്ങളുള്ള മഹാദേവനെ ഞാൻ അറിയുന്നു.

ജഗാമ ലിങ്ഗം തദ് ദ്രഷ്ടും കപര്ദേശ്വരമവ്യയമ്

അവൻ അക്ഷയനായ കപർദേശ്വരന്റെ ലിംഗം കാണാൻ പോയി.

പിശാചമോചനേ തീര്ഥേ പൂജയാമാസ ശൂലിനമ്

പിശാചമോചന എന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത്, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ള മഹാദേവനെ അവൻ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.

മേനിരേ ക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യം പ്രണേമുര്ഗിരിശം ഹരമ്

അവർക്കു ആ സ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലായി; അവർ പർവ്വതാധിപനായ ഹരനെ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു.

മൃഗീമേകാം ഭക്ഷയിതും കപര്ദേശ്വരമുത്തമമ്

ഒറ്റ കാട്ടുപോത്ത്, തനിക്കു ഭക്ഷണമാകാനായി, കപർദേശ്വരനായ പരമേശ്വരന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.

ധാവമാനാ സുസംഭ്രാന്താ വ്യാഘ്രസ്യ വശമാഗതാ

വലിയ ഭയത്താൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ കാട്ടുപോത്ത്, കടുവയുടെ പിടിയിലായി.

ജഗാമ ചാന്യം വിജനം ദേശം ദൃഷ്ട്വാ മുനീശ്വരാന്

മഹർഷിമാരെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൾ മറ്റൊരു ശൂന്യമായ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.

അദൃശ്യത മഹാജ്വാലാ വ്യോമ്നി സൂര്യസമപ്രഭാ

ആകാശത്ത് സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള മഹത്തായ ജ്വാല പ്രത്യക്ഷമായി.

വൃഷാധിരൂഢാ പുരുഷൈസ്താദൃശൈരേവ സംവൃതാ

വൃഷഭത്തിൽ കയറി, അത്തരം പുരുഷന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവളെ കണ്ടു.

ഗണേശ്വരഃ സ്വയം ഭൂത്വാ ന ദൃഷ്ടസ്തത്ക്ഷണാത് തതഃ

ഗണേശ്വരൻ സ്വയം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, എന്നാൽ അതിനുശേഷം അവനെ ആരും കണ്ടില്ല.