കൂര്മപുരാണമ്

അവിമുക്താശ്രയം ജ്ഞാനം ന കശ്ചിദ് വേത്തി തത്ത്വതഃ

അവിമുക്തത്തില്‍ നിലകൊള്ളുന്ന ജ്ഞാനം യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തില്‍ ആരും അറിയുന്നില്ല.

ദേവ്യൈ ദേവേന കഥിതം സര്വപാപവിനാശനമ്

ദേവന്‍ ദേവിയെ അറിയിച്ചതായ ഈ വാക്കുകള്‍ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.

യഥേശ്വരാണാം ഗിരിശഃ സ്ഥാനാനാം ചൈതദുത്തമമ്

എങ്ങനെയോ ഗിരീശന്‍ എല്ലാ ഇശ്വരന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനാണോ, അതുപോലെയാണ് ഈ സ്ഥലം എല്ലായിടങ്ങളിലും ഉത്തമം.

തേ വിന്ദന്തി പരം ക്ഷേത്രമവിമുക്തം ശിവാലയമ്

അവര്‍ അവിമുക്തം എന്ന ശിവാലയമായ പരമക്ഷേത്രം പ്രാപിക്കുന്നു.

ന തേഷാം വേദിതും ശക്യം സ്ഥാനം തത് പരമേഷ്ഠിനഃ

അവരുടെ പക്കല്‍ ആ പരമേശ്വരന്റെ സ്ഥലം അറിയാന്‍ കഴിയില്ല.

തേഷാം വിനശ്യതി ക്ഷിപ്രമിഹാമുത്ര ച പാതകമ്

അവർക്കു പാപങ്ങൾ ഈ ലോകത്തും അപ്പുറത്തും വേഗത്തിൽ നശിക്കും.

നാശയേത് താനി സര്വാണി ദേവഃ കാലതനുഃ ശിവഃ

ദേവനായ ശിവൻ, കാലത്തിന്റെ രൂപമായവൻ, ആ പാപങ്ങളെ എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു.

മൃതാനാം ച പുനര്ജനമ് ന ഭൂയോ ഭവസാഗരേ

മരിച്ചവർക്കു വീണ്ടും ജന്മം ഈ സാംസാരിക സമുദ്രത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

യോഗീ വാപ്യഥവായോഗീ പാപീ വാ പുണ്യകൃത്തമഃ

യോജി ആയാലും അല്ലാതിരുന്നാലും, പാപിയാണെങ്കിലും അത്യന്തം പുണ്യവാനായാലും,

മതിരുത്ക്രമണീയാ സ്യാദവിമുക്തഗതിം പ്രതി

മനസ്സ് മോക്ഷപഥത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന് പോകണം.

സഹൈവ ശിഷ്യപ്രവരൈര്വാരാണസ്യാം ചചാര ഹ

പ്രധാന ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം വാരാണസിയിൽ അദ്ദേഹം പാർത്തി.

ജഗാമ വിപുലം ലിങ്ഗമോങ്കാരം മുക്തിദായകമ്

അവൻ മോക്ഷം നൽകുന്ന മഹത്തായ ഓംകാരലിംഗത്തിലേക്ക് പോയി.

പ്രോവാച തസ്യ മാഹാത്മ്യം മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ്

ശുദ്ധഹൃദയമായ മുനികൾക്കു അതിന്റെ മഹത്വം അദ്ദേഹം വിവരിച്ചു.

അസ്യ സ്മരണമാത്രേണ മുച്യതേ സര്വപാതകൈഃ

ഇത് ഓർക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താൽ എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം.

സേവിതം സൂരിഭിര്നിത്യം വാരാണസ്യാം വിമോക്ഷദമ്

വാരാണസിയിൽ ജ്ഞാനികൾ എല്ലായ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നതും മോക്ഷം നൽകുന്നതുമാണ് അത്.

രമതേ ഭഗവാന് രുദ്രോ ജന്തൂനാമപവര്ഗദഃ

ഭഗവാൻ രുദ്രൻ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവികൾക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു.

തദേതദ് വിമലം ലിങ്ഗമോങ്കാരേ സമവസ്ഥിതമ്

ഈ നിർമ്മലമായ ലിംഗം ഓംകാരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

പ്രതിഷ്ഠാ ച നിവൃത്തിശ്ച പഞ്ചാര്ഥം ലിങ്ഗമൈശ്വരമ്

അധിഷ്ഠാനവും ലയവും അടങ്ങിയ അഞ്ചു അർത്ഥങ്ങളാൽ ഈശ്വരന്റെ ലിംഗം പറയുന്നു.

ഓങ്കാരബോധകം ലിങ്ഗം പഞ്ചായതനമുച്യതേ

ഓംകാരത്തെ അറിയിപ്പിക്കുന്ന ലിംഗം അഞ്ചു ആയത്തനങ്ങളായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ദേഹാന്തേ തത്പരം ജ്യോതിരാനന്ദം വിശതേ ബുധഃ

ശരീരം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ജ്ഞാനി ആ പരമാനന്ദമായ പ്രകാശത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.

ഉപാസ്യ ദേവമീശാനം പ്രാപ്തവന്തഃ പരം പദമ്

ദേവനായ ഈശാനനെ ആരാധിച്ച് അവർ പരമപദം പ്രാപിച്ചു.

ഗോചര്മമാത്രം വിപ്രേന്ദ്രാ ഓങ്കാരേശ്വരമുത്തമമ്

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഓംകാരേശ്വരൻ, പരമമായ ഈശ്വരൻ, ഒരു പശുവിന്റെ ചർമ്മം പോലെ വലിപ്പമുള്ളവനാണ്.

വിശ്വേശ്വരം തഥോങ്കാരം കപര്ദേശ്വരമേവ ച

അതുപോലെ വിശ്വേശ്വരനും ഓംകാരവും കപർദേശ്വരനും.

ന കശ്ചിദിഹ ജാനാതി വിനാ ശംഭോരനുഗ്രഹാത്

ശംഭുവിന്റെ കൃപയില്ലാതെ ഇവിടെ ആരും ഒന്നും അറിയാൻ കഴിയില്ല.

കൃത്തിവാസേശ്വരം ലിങ്ഗം ദ്രഷ്ടും ദേവസ്യ ശൂലിനഃ

കൃത്തി വാസേശ്വരന്റെ ലിംഗം കാണാൻ—ത്രിശൂലധാരിയായ ദേവന്റെ രൂപം കാണാൻ—

കഥയാമാസ ശിഷ്യേഭ്യോ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മവിത്തമഃ

ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രഗത്ഭനായ മഹർഷി തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു.

ബ്രാഹ്മണാന് ഹന്തുമായാതോ യേ ഽത്ര നിത്യമുപാസതേ

ഇവിടെ സദാ ആരാധിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊല്ലാൻ അവൻ എത്തി.

രക്ഷണാര്ഥം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ഭക്താനാം ഭക്തവത്സലഃ

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഭക്തന്മാരെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഭക്തവത്സലനായ ദൈവം—

വസസ്തസ്യാകരോത് കൃത്തിം കൃത്തിവാസേശ്വരസ്തതഃ

അപ്പോൾ കൃത്തി വാസേശ്വരൻ തന്റെ വസ്ത്രമായി ചർമ്മം ധരിച്ചു.