കൂര്മപുരാണമ്

അന്യേ സാംഖ്യം തഥാ യോഗം തപസ്ത്വന്യേ മഹര്ഷയഃ

ചില മഹർഷിമാർ സംഖ്യയും യോഗവും അഭ്യസിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ തപസ്സാണ് ചെയ്യുന്നത്.

അഹിംസാം സത്യമപ്യന്യേ സംന്യാസമപരേ വിദുഃ

മറ്റുള്ളവർ അഹിംസയും സത്യവും അറിയുന്നു, ചിലർ സന്ന്യാസത്തെയും മനസ്സിലാക്കുന്നു.

തീര്ഥയാത്രാം തഥാ കേചിദന്യേ ചേന്ദ്രിയനിഗ്രഹമ്

ചിലർ തീർത്ഥയാത്ര ചെയ്യുന്നു, മറ്റുള്ളവർ ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം പാലിക്കുന്നു.

യദി വാ വിദ്യതേ ഽപ്യന്യദ് ഗുഹ്യം തദ്വക്തുമര്ഹസി

ഇനിയും എന്തെങ്കിലും രഹസ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ദയവായി അതും പറയണം.

പ്രാഹ ഗമ്ഭീരയാ വാചാ പ്രണമ്യ വൃഷകേതനമ്

വൃഷധ്വജനെ നമസ്കരിച്ച്, ആഴമുള്ള വാക്കുകളിൽ അവൻ പറഞ്ഞു.

വക്ഷ്യേ ഗുഹ്യതമാദ് ഗുഹ്യം ശ്രുണ്വന്ത്വന്യേ മഹര്ഷയഃ

ഏറ്റവും രഹസ്യമായ രഹസ്യം ഞാൻ പറയാം; മറ്റു മഹർഷിമാർ കേൾക്കട്ടെ.

ഗൂഢമപ്രാജ്ഞവിദ്വിഷ്ടം സേവിതം സൂക്ഷ്മദര്ശിഭിഃ

അജ്ഞന്മാർക്കു മനസ്സിലാകാത്തത്, സൂക്ഷ്മദർശികളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്ന രഹസ്യമായത്.

ന വേദവിദ്വിഷു ശുഭം ജ്ഞാനനാനാം ജ്ഞാനമുത്തമമ്

വേദം അറിയാത്തവരിൽ, വിവിധ ജ്ഞാനങ്ങളിൽ ഉത്തമമായ ജ്ഞാനവും ശുഭമല്ല.

ദേവാസനഗതാ ദേവീ മഹാദേവമപൃച്ഛത

ദേവതകളുടെ ഇടയിൽ ഇരുന്ന ദേവി മഹാദേവനോടു ചോദിച്ചു.

കഥം ത്വാം പുരുഷോ ദേവമചിരാദേവ പശ്യതി

ദേവാ, ഒരാൾ എങ്ങനെ വളരെ പെട്ടെന്ന് നിങ്ങളെ ദർശിക്കാം?

ആയാസബഹുലാ ലോകേ യാനി ചാന്യാനി ശങ്കര

ശങ്കരാ, ലോകത്തിൽ മറ്റെന്തെന്താണ് കഠിനമായ കർമ്മങ്ങൾ ഉള്ളത്?

ദൃശ്യോ ഹി ഭഗവാന് സൂക്ഷ്മഃ സര്വേഷാമഥ ദേഹിനാമ്

സൂക്ഷ്മനായ ഭഗവാൻ ശരീരമുള്ള എല്ലാവർക്കും കാണാൻ കഴിയുന്നവനാണ്.

ഹിതായ സര്വഭക്താനാം ബ്രൂഹി കാമാങ്ഗനാശന

എല്ലാ ഭക്തന്മാരുടെയും ഭാവുകത്തിനായി, ആസക്തികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നീ പറയുക.

വക്ഷ്യേ തവ യഥാ തത്ത്വം യദുക്തം പരമര്ഷിഭിഃ

പരമമുനികൾ പറഞ്ഞതുപോലെ യഥാർത്ഥ സത്യം ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.

സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാം സംസാരാര്ണവതാരിണീ

എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഈ Samsara-യുടെ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ സഹായിക്കുന്നതാണത്.

നിവസന്തി മഹാത്മാനഃ പരം നിയമമാസ്ഥിതാഃ

ഉയർന്ന ആചാരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മഹാത്മാക്കൾ അവിടെ വസിക്കുന്നു.

ജ്ഞാനാനാമുത്തമം ജ്ഞാനമവിമുക്തം പരം മമ

എല്ലാ ജ്ഞാനങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉന്നതവും നശിക്കാത്തതും എന്റെതായതുമാണ്.

ശ്മശാനസംസ്ഥിതാന്യേവ ദിവ്യഭൂമിഗതാനി ച

ശ്മശാനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവരും ദൈവികഭൂമിയിൽ എത്തുന്നവരും മാത്രമാണ് അതിനെ കാണുന്നത്.

അയുക്താസ്തന്ന പശ്യന്തി യുക്താഃ പശ്യന്തി ചേതസാ

ചിതയില്ലാത്തവർ അതിനെ കാണുന്നില്ല; ചിതയുള്ളവർ മനസ്സോടെ അതിനെ കാണുന്നു.

കാലോ ഭൂത്വാ ജഗദിദം സംഹരാമ്യത്ര സുന്ദരി

സുന്ദരിയേ, ഞാൻ കാലമായി ഈ ലോകം സംഹരിക്കുന്നു.

മദ്ഭക്താസ്തത്ര ഗച്ഛന്തി മാമേവ പ്രവിശന്തി തേ

എന്റെ ഭക്തന്മാർ അവിടെ എത്തുന്നു; അവർ എന്നിലേക്കാണ് പ്രവേശിക്കുന്നത്.

ധ്യാനമധ്യയനം ജ്ഞാനം സര്വം തത്രാക്ഷയം ഭവേത്

ധ്യാനം, പഠനം, ജ്ഞാനം—ഇവയെല്ലാം അവിടെ നശിക്കാത്തതാകുന്നു.

അവിമുക്തം പ്രവിഷ്ടസ്യ തത്സര്വം വ്രജതി ക്ഷയമ്

അവിമുക്തത്തിൽ പ്രവേശിച്ചവർക്കു അതെല്ലാം നശിച്ചുപോകുന്നു.

സ്ത്രിയോ മ്ലേച്ഛാശ്ച യേ ചാന്യേ സംകീര്ണാഃ പാപയോനയഃ

സ്ത്രികൾ, വിദേശികൾ, മറ്റു കുഴഞ്ഞ ജന്മമുള്ളവരും പാപജന്മക്കാരും,

കാലേന നിധനം പ്രാപ്താ അവിമുക്തേ വരാനനേ

അവിമുക്തിയിൽ മരണമെത്തിയവരേ, സുന്ദരമുഖിയേ,

ശിവേ മമ പുരേ ദേവി ജായന്തേ തത്ര മാനവാഃ

ശിവന്റെ നഗരമായ എന്റെ നഗരത്തിൽ, ദേവിയേ, അവർ മനുഷ്യരായി ജനിക്കുന്നു.

ഈശ്വരാനുഗൃഹീതാ ഹി സര്വേ യാന്തി പരാം ഗതിമ്

ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച എല്ലാവരും പരമഗതിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.

അശ്മനാ ചരണൌ ഹത്വാ വാരാണസ്യാം വസേന്നരഃ

വാരാണസിയിൽ കല്ലുകൊണ്ട് കാലുകൾക്ക് പരിക്ക് വരുത്തിയവനും താമസിച്ചാൽ,

യത്ര തത്ര വിപന്നസ്യ ഗതിഃ സംസാരമോക്ഷണീ

അവൻ എവിടെയായാലും മരിച്ചാൽ, അവന്റെ യാത്ര സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചനം തന്നെയാണ്.