കൂര്മപുരാണമ്

മഹാദേവം മഹായോഗമീശാനം ചാമ്ബികാപതിമ്

മഹാദേവൻ, മഹായോഗി, ഈശ്വരൻ, അംബികയുടെ ഭർത്താവ്.

യോഗിനാം കുരുമാചാര്യം യോഗിഗമ്യം പിനാകിനമ്

യോഗിമാരുടെ ഗുരു, യോഗികൾക്ക് ലഭ്യൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ.

ശാശ്വതം സര്വഗം ബ്രഹ്മണ്യം ബ്രാഹ്മണപ്രിയമ്

ശാശ്വതനും സർവവ്യാപിയും ബ്രഹ്മണ്യനും ബ്രാഹ്മണപ്രിയനും.

ഏകമൂര്തി മഹാമൂര്തി വേദവേദ്യം ദിവസ്പതിമ്

ഏകമൂർത്തിയും മഹാമൂർത്തിയും വേദങ്ങൾക്കു അറിയപ്പെടുന്നവനും ദിവസ്പതിയും.

കാലാഗ്നിം കാലദഹനം കാമദം കാമനാശനമ്

കാലാഗ്നി, കാലം ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.

ഉഗ്രം പശുപതിം ഭീമം ഭാസ്കരം തമസഃ പരമ്

ഭയങ്കരനായ പ്രാണികളുടെ അധിപനായ ഭീമനെയും, പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനെയും, ഇരുണ്ടതിനെക്കാൾ അപ്പുറമുള്ളവനെയും ഞങ്ങൾ സ്മരിക്കുന്നു.

അതീതാനാഗതാനാം വൈ യാവന്മന്വന്തരക്ഷയഃ

മുന്പുണ്ടായതിലും വരാനിരിക്കുന്നതിലും, എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളുടെയും കാലം മുഴുവൻ അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.

വ്യാഖ്യാതാനി ന സംദേഹഃ കല്പഃ കല്പേന ചൈവ ഹി

ഈ കാര്യങ്ങൾ സംശയമില്ലാതെ ഓരോ കല്പത്തിലും വ്യക്തമായി വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

തുല്യാഭിമാനിനഃ സര്വേ നാമരൂപൈര്ഭവന്ത്യുത

തുല്യമായ അഭിമാനമുള്ളവർ എല്ലാവരും പേരും രൂപവുംകൊണ്ട് ഈ ലോകത്ത് പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.

ബഭാര പരമാം ഭക്തിമീശാനേ ഽവ്യഭിചാരിണീമ്

അവൻ ഈശാനനോടു പരമമായ, അകമ്പടിയില്ലാത്ത ഭക്തി പുലർത്തി.

സര്വജ്ഞം സര്വകര്താരം സ്ക്ഷാദ് വിഷ്ണും വ്യവസ്ഥിതമ്

സർവ്വജ്ഞനെയും സർവ്വസൃഷ്ടാവിനെയും നേരിട്ട് അവൻ വിചാരിച്ചു; അതായത് വിഷ്ണുവിനെ.

കരാഭ്യാം സുശുഭാഭ്യാം ച സംസ്പൃശ്യ പ്രണതം മുനിഃ

അലങ്കാരമുള്ള കൈകളാൽ, മുന്നിൽ വന്ദിച്ചവനെ സന്യാസി സ്പർശിച്ചു.

ത്രൈലോക്യേ ശങ്കരേ നൂനം ഭക്തഃ പരപുരഞ്ജയ

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ചവാ, ശങ്കരനാണ് സത്യത്തിൽ ഭക്തരുടെ ആരാധ്യൻ.

പ്രത്യക്ഷമേവ സര്വേശം രുദ്രം സര്വജഗദ്ഗുരുമ്

അവൻ നേരിട്ട് സർവ്വേശ്വരനായ, സർവ്വജഗദ്ഗുരുവായ രുദ്രനെ കണ്ടു.

സ്വയമേവ ഹൃഷീകേശഃ പ്രീത്യോവാച സനാതനഃ

തന്നെതാനെ ഹൃഷീകേശൻ, ശാശ്വതനായവൻ, സന്തോഷത്തോടെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

വ്രജസ്വ പരയാ ഭക്ത്യാ ശരണ്യം ശരണം ശിവമ്

നീ പരമഭക്തിയോടെ ശരണം തേടുന്നവർക്കു ആശ്രയമായ ശിവനിലേക്കു പോ.

ജഗാമ ശങ്കരപുരീം സമാരാധയിതും ഭവമ്

അവൻ ശങ്കരന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് ഭവനെ ആരാധിക്കാൻ പോയി.

സംത്യജ്യ സര്വകര്മാണി തദ്ഭക്തിപരമോ ഽഭവത്

എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ ആ ഭക്തിയിൽ മുഴുകി.

മുക്ത്വാ സത്യവതീസൂനും കൃഷ്ണം വാ ദേവകീസുതമ്

സത്യവതിയുടെ മകനെയും, അല്ലെങ്കിൽ ദേവകിയുടെ മകനായ കൃഷ്ണനെയും വിട്ട്,

പാരാശര്യായ മുനയേ വ്യാസായാമിതതേജസേ

പാരാശരന്റെ മകനായ, അളവില്ലാത്ത തേജസ്സുള്ള വ്യാസമുനിക്ക്,

കോ ഹ്യന്യസ്തത്ത്വതോ രുദ്രം വേത്തി തം പരമേശ്വരമ്

രുദ്രനെയും പരമേശ്വരനെയും യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവൻ വേറാരുണ്ടോ?

പാരാശര്യം മഹാത്മാനം യോഗിനം വിഷ്ണുമവ്യയമ്

പാരാശരന്റെ മകനായ മഹാത്മാവിനും യോഗിയുമായ, ക്ഷയിക്കാത്ത വിഷ്ണുവിനും,

പ്രേണേമുസ്തം മഹാത്മാനം വ്യാസം സത്യവതീസുതമ്

മഹാത്മാവായ, സത്യവതിയുടെ മകനായ വ്യാസനെ ഞങ്ങൾ വന്ദിക്കുന്നു.

കിമകാര്ഷോന്മഹാബുദ്ധിഃ ശ്രോതും കൌതൂഹലം ഹി നഃ

ആ മഹാനായ മനസ്സുള്ളവൻ എന്താണ് ചെയ്തത്? ഞങ്ങൾ അതറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്കിത് കേൾക്കാൻ താല്പര്യമുണ്ട്.

പൂജയാമാസ ജാഹ്നവ്യാം ദേവം വിശ്വേശ്വരം ശിവമ്

അവൻ ഗംഗാതീരത്ത് വിശ്വേശ്വരനായ ശിവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.

പൂജയാഞ്ചക്രിരേ വ്യാസം മുനയോ മുനിപുങ്ഗവമ്

മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വ്യാസനെ മറ്റു മുനിമാർ ആരാധനയോടെ ആദരിച്ചു.

മഹാദേവാശ്രയാഃ പുണ്യാ മോക്ഷധര്മാന് സനാതനാന്

മഹാദേവനിൽ ഭക്തിയുള്ള പുണ്യവാന്മാർ മോക്ഷത്തിനുള്ള ശാശ്വതധർമ്മങ്ങൾ ആചരിച്ചു.

മാഹാത്മ്യം ദേവദേവസ്യ ധര്മാന് വേദനിദര്ശിതാന്

ദേവതകളിലെ ദേവന്റെ മഹത്വവും വേദങ്ങളിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മങ്ങളും.

പൃഷ്ടവാന് ജൈമിനിര്വ്യാസം ഗൂഢമര്ഥം സനാതനമ്

ജൈമിനി വ്യാസനോടു ആഴത്തിലുള്ള ശാശ്വതമായ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.