കൂര്മപുരാണമ്

വിജിത്യകലിജാന് ദോഷാന് യാന്തി തേ പരമം പദമ്

കലിയുഗത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങൾ ജയിച്ചവർ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

അനേകദോഷദുഷ്ടസ്യ കലേരേഷ മഹാന് ഗുണഃ

കലയുഗം അനേകം ദോഷങ്ങൾകൊണ്ടു മലിനമായിട്ടും ഇതിൽ വലിയൊരു ഗുണം ഉണ്ട്.

വിശേഷാദ് ബ്രാഹ്മണോ രുദ്രമീശാനം ശരണം വ്രജേത്

പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ രുദ്രനിൽ ആശ്രയം തേടണം.

പ്രസന്നചേതസോ രുദ്രം തേ യാന്തി പരമം പദമ്

ശാന്തമായ മനസ്സുള്ളവർ രുദ്രനിൽ എത്തി പരമാവസ്ഥ നേടുന്നു.

അന്യദേവനമസ്കാരാന്ന തത്ഫലമവാപ്നുയാത്

മറ്റു ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചാൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.

മഹാദേവനമസ്കാരോ ധ്യാനം ദാനമിതി ശ്രുതിഃ

മഹാദേവന്റെ ആരാധന, ധ്യാനം, ദാനം — ഇതാണ് ശ്രുതി പറയുന്നത്.

സമാശ്രയേദ് വിരൂപാക്ഷം യദീച്ഛേത് പരമം പദമ്

പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിരൂപാക്ഷനിൽ ആശ്രയം തേടണം.

തേഷാം ദാനം തപോ യജ്ഞോ വൃഥാ ജീവിതമേവ ച

അവരുടെ ദാനം, തപസ്സ്, യജ്ഞം, ജീവനും എല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.

ത്ര്യമ്ബകായ ത്രിനേത്രായ യോഗിനാം ഗുരവേ നമഃ

ത്ര്യമ്പകനും മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനും യോഗിമാരുടെ ഗുരുവിനും നമസ്കാരം.

നമഃ ശോമായ രുദ്രായ മഹാഗ്രാസായ ഹേതവേ

സോമനോടും രുദ്രനോടും മഹാഭക്ഷണത്തിന്റെ കാരണമായവനോടും നമസ്കാരം.

മഹാദേവം മഹായോഗമീശാനം ചാമ്ബികാപതിമ്

മഹാദേവൻ, മഹായോഗി, ഈശ്വരൻ, അംബികയുടെ ഭർത്താവ്.

യോഗിനാം കുരുമാചാര്യം യോഗിഗമ്യം പിനാകിനമ്

യോഗിമാരുടെ ഗുരു, യോഗികൾക്ക് ലഭ്യൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ.

ശാശ്വതം സര്വഗം ബ്രഹ്മണ്യം ബ്രാഹ്മണപ്രിയമ്

ശാശ്വതനും സർവവ്യാപിയും ബ്രഹ്മണ്യനും ബ്രാഹ്മണപ്രിയനും.

ഏകമൂര്തി മഹാമൂര്തി വേദവേദ്യം ദിവസ്പതിമ്

ഏകമൂർത്തിയും മഹാമൂർത്തിയും വേദങ്ങൾക്കു അറിയപ്പെടുന്നവനും ദിവസ്പതിയും.

കാലാഗ്നിം കാലദഹനം കാമദം കാമനാശനമ്

കാലാഗ്നി, കാലം ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.

ഉഗ്രം പശുപതിം ഭീമം ഭാസ്കരം തമസഃ പരമ്

ഭയങ്കരനായ പ്രാണികളുടെ അധിപനായ ഭീമനെയും, പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനെയും, ഇരുണ്ടതിനെക്കാൾ അപ്പുറമുള്ളവനെയും ഞങ്ങൾ സ്മരിക്കുന്നു.

അതീതാനാഗതാനാം വൈ യാവന്മന്വന്തരക്ഷയഃ

മുന്പുണ്ടായതിലും വരാനിരിക്കുന്നതിലും, എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളുടെയും കാലം മുഴുവൻ അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.

വ്യാഖ്യാതാനി ന സംദേഹഃ കല്പഃ കല്പേന ചൈവ ഹി

ഈ കാര്യങ്ങൾ സംശയമില്ലാതെ ഓരോ കല്പത്തിലും വ്യക്തമായി വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

തുല്യാഭിമാനിനഃ സര്വേ നാമരൂപൈര്ഭവന്ത്യുത

തുല്യമായ അഭിമാനമുള്ളവർ എല്ലാവരും പേരും രൂപവുംകൊണ്ട് ഈ ലോകത്ത് പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.

ബഭാര പരമാം ഭക്തിമീശാനേ ഽവ്യഭിചാരിണീമ്

അവൻ ഈശാനനോടു പരമമായ, അകമ്പടിയില്ലാത്ത ഭക്തി പുലർത്തി.

സര്വജ്ഞം സര്വകര്താരം സ്ക്ഷാദ് വിഷ്ണും വ്യവസ്ഥിതമ്

സർവ്വജ്ഞനെയും സർവ്വസൃഷ്ടാവിനെയും നേരിട്ട് അവൻ വിചാരിച്ചു; അതായത് വിഷ്ണുവിനെ.

കരാഭ്യാം സുശുഭാഭ്യാം ച സംസ്പൃശ്യ പ്രണതം മുനിഃ

അലങ്കാരമുള്ള കൈകളാൽ, മുന്നിൽ വന്ദിച്ചവനെ സന്യാസി സ്പർശിച്ചു.

ത്രൈലോക്യേ ശങ്കരേ നൂനം ഭക്തഃ പരപുരഞ്ജയ

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ചവാ, ശങ്കരനാണ് സത്യത്തിൽ ഭക്തരുടെ ആരാധ്യൻ.

പ്രത്യക്ഷമേവ സര്വേശം രുദ്രം സര്വജഗദ്ഗുരുമ്

അവൻ നേരിട്ട് സർവ്വേശ്വരനായ, സർവ്വജഗദ്ഗുരുവായ രുദ്രനെ കണ്ടു.

സ്വയമേവ ഹൃഷീകേശഃ പ്രീത്യോവാച സനാതനഃ

തന്നെതാനെ ഹൃഷീകേശൻ, ശാശ്വതനായവൻ, സന്തോഷത്തോടെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

വ്രജസ്വ പരയാ ഭക്ത്യാ ശരണ്യം ശരണം ശിവമ്

നീ പരമഭക്തിയോടെ ശരണം തേടുന്നവർക്കു ആശ്രയമായ ശിവനിലേക്കു പോ.

ജഗാമ ശങ്കരപുരീം സമാരാധയിതും ഭവമ്

അവൻ ശങ്കരന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് ഭവനെ ആരാധിക്കാൻ പോയി.

സംത്യജ്യ സര്വകര്മാണി തദ്ഭക്തിപരമോ ഽഭവത്

എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ ആ ഭക്തിയിൽ മുഴുകി.

മുക്ത്വാ സത്യവതീസൂനും കൃഷ്ണം വാ ദേവകീസുതമ്

സത്യവതിയുടെ മകനെയും, അല്ലെങ്കിൽ ദേവകിയുടെ മകനായ കൃഷ്ണനെയും വിട്ട്,