കൂര്മപുരാണമ്

അധര്മാഭിനിവേശിത്വാത് തമോവൃത്തം കലൌ സ്മൃതമ്

അധർമ്മത്തിൽ ആസക്തി മൂലം, കാളിയുഗത്തിൽ ഇരുണ്ട പ്രവൃത്തികളാണ് സാധാരണമായത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

വേദവിക്രയിണശ്ചാന്യേ തീര്ഥവിക്രയിണഃ പരേ

ചിലർ വേദങ്ങൾ വിൽക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ തീർത്ഥങ്ങൾ വിൽക്കുന്നു.

താഡയന്തി ദ്വിജേന്ദ്രാംശ്ച ശൂദ്രാ രാജോപജീവിനഃ

രാജാവിനെ സേവിക്കുന്ന ശൂദ്രന്മാർ, ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാരെ അടിക്കുന്നു.

ജ്ഞാത്വാ ന ഹിംസതേ രാജാ കലൌ കാലബലേന തു

അറിയുന്നിട്ടും, രാജാവ് ഹിംസിക്കാറില്ല; എന്നാൽ കാളിയുഗത്തിൽ കാലത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ അവൻ ഹിംസിക്കും.

ശൂദ്രാനഭ്യര്ചയന്ത്യല്പശ്രുതഭഗ്യബലാന്വിതാഃ

കുറഞ്ഞ പഠനവും ഭാഗ്യവും ശക്തിയും ഉള്ളവർ ശൂദ്രന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നു.

സേവാവസരമാലോക്യ ദ്വാരി തിഷ്ഠന്തി ച ദ്വിജാഃ

സേവയ്ക്ക് അവസരം കാണുമ്പോൾ, ദ്വിജന്മാർ വാതിലിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നു.

സേവന്തേ ബ്രാഹ്മണാസ്തത്ര സ്തുവന്തി സ്തുതിഭിഃ കലൌ

അവിടെ, കാളിയുഗത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർ സേവനം ചെയ്യുകയും സ്തുതികൾ പാടുകയും ചെയ്യുന്നു.

പഠന്തി വൈദികാന് മന്ത്രാന് നാസ്തിക്യം ഘോരമാശ്രിതാഃ

വേദമന്ത്രങ്ങൾ അവർ വായിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഭയങ്കരമായ നാസ്തികത സ്വീകരിക്കുന്നു.

യതയശ്ച ഭവിഷ്യന്തി ശതശോ ഽഥ സഹസ്ത്രശഃ

അനേകം ശതങ്ങളായും ആയിരങ്ങളായും യതികൾ ഉണ്ടാകും.

ഗായന്തി ലൌകികൈര്ഗാനൈര്ദൈവതാനി നരാധിപ

രാജാവേ, അവർ ദേവന്മാരെ ലോകികഗാനങ്ങൾ കൊണ്ട് പാടുന്നു.

ഭവിഷ്യന്തി കലൌ തസ്മിന് ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാസ്തഥാ

ആ കാളിയുഗത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും ഉണ്ടാകും.

കീടമൂഷകസര്പാശ്ച ധര്ഷയിഷ്യന്തി മാനവാന്

പുഴുക്കൾ, എലി, പാമ്പുകൾ ഇവ മനുഷ്യരെ പീഡിപ്പിക്കും.

ദധീചശാപനിര്ദഗ്ധാഃ പുരാ ദക്ഷാധ്വരേ ദ്വിജാഃ

പണ്ടെ ദധീചിയുടെ ശാപത്തിൽ ദക്ഷയാഗത്തിൽ ദഹിച്ച ദ്വിജന്മാർ—

വൃഥാ ധര്മം ചരിഷ്യന്തി കലൌ തസ്മിന് യുഗാന്തികേ

അവർ കാളിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം വെറുതെ ധർമ്മം ആചരിക്കും.

സര്വേ തേ ച ഭവിഷ്യന്തി ബ്രാഹ്മണാദ്യാഃ സ്വജാതിഷു

അവരിൽ എല്ലാം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തുടങ്ങി, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ജാതിയിൽ ജനിക്കും.

വേദബാഹ്യവ്രതാചാരാ ദുരാചാരാ വൃഥാശ്രമാഃ

വേദത്തിന് പുറത്തുള്ള വ്രതങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അവർ പിന്തുടരും, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും ചെയ്യും, അവരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ വെറുതെയാകും.

തമസാവിഷ്ടമനസോ വൈഡാലവൃത്തികാധമാഃ

അവരുടെ മനസ്സ് ഇരുട്ടിൽ ആകൃഷ്ടരായി, ചൂണ്ടിയവരുടെ പ്രവൃത്തിയിൽ അവർ താഴ്ന്നുപോകും.

ന ദേവതാ ഭവേന്നൃണാം ദേവതാനാം ച ദൈവതമ്

മനുഷ്യർക്കും ദേവന്മാർക്കും ദൈവം ഇല്ല.

ശ്രൌതസ്മാര്തപ്രതിഷ്ഠാര്ഥം ഭക്താനാം ഹിതകാമ്യയാ

വേദവും സ്മൃതികളും പറയുന്ന ആചാരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനും ഭക്തരുടെ ഭാവുകത്വത്തിനുമായി ഇതാണ്.

സര്വവേദാന്തസാരം ഹി ധര്മാന് വേദനിദര്ശിതാന്

എല്ലാ വേദാന്തങ്ങളിലും ഉള്ള സാരം വേദങ്ങൾ കാണിച്ചുള്ള ധർമ്മങ്ങളാണ്.

വിജിത്യകലിജാന് ദോഷാന് യാന്തി തേ പരമം പദമ്

കലിയുഗത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങൾ ജയിച്ചവർ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

അനേകദോഷദുഷ്ടസ്യ കലേരേഷ മഹാന് ഗുണഃ

കലയുഗം അനേകം ദോഷങ്ങൾകൊണ്ടു മലിനമായിട്ടും ഇതിൽ വലിയൊരു ഗുണം ഉണ്ട്.

വിശേഷാദ് ബ്രാഹ്മണോ രുദ്രമീശാനം ശരണം വ്രജേത്

പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ രുദ്രനിൽ ആശ്രയം തേടണം.

പ്രസന്നചേതസോ രുദ്രം തേ യാന്തി പരമം പദമ്

ശാന്തമായ മനസ്സുള്ളവർ രുദ്രനിൽ എത്തി പരമാവസ്ഥ നേടുന്നു.

അന്യദേവനമസ്കാരാന്ന തത്ഫലമവാപ്നുയാത്

മറ്റു ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചാൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.

മഹാദേവനമസ്കാരോ ധ്യാനം ദാനമിതി ശ്രുതിഃ

മഹാദേവന്റെ ആരാധന, ധ്യാനം, ദാനം — ഇതാണ് ശ്രുതി പറയുന്നത്.

സമാശ്രയേദ് വിരൂപാക്ഷം യദീച്ഛേത് പരമം പദമ്

പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിരൂപാക്ഷനിൽ ആശ്രയം തേടണം.

തേഷാം ദാനം തപോ യജ്ഞോ വൃഥാ ജീവിതമേവ ച

അവരുടെ ദാനം, തപസ്സ്, യജ്ഞം, ജീവനും എല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.

ത്ര്യമ്ബകായ ത്രിനേത്രായ യോഗിനാം ഗുരവേ നമഃ

ത്ര്യമ്പകനും മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനും യോഗിമാരുടെ ഗുരുവിനും നമസ്കാരം.