കൂര്മപുരാണമ്

ഋതുപുഷ്പഫലൈശ്ചൈവ വൃക്ഷഗുല്മാശ്ച ജജ്ഞിരേ

കാലാനുസൃതമായി പുഷ്പവും ഫലവും കായുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും ചെടികളും ജനിച്ചു.

അവശ്യം ഭാവിനാര്ഽഥേ ന ത്രേതായുഗവശേന വൈ

ഇത് സംഭവിക്കേണ്ടതായതായിരുന്നു, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടല്ല.

വൃക്ഷഗുല്മൌഷധീശ്ചൈവ പ്രസഹ്യ തു യഥാബലമ്

വൃക്ഷങ്ങളും ചെടികളും ഔഷധികളും ഓരോരുത്തരുടെയും ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ബലമായി പിടിച്ചെടുത്തു.

പിതാമഹനിയോഗേന ദുദോഹ പൃഥിവീം പൃഥുഃ

പിതാമഹന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പൃഥു ഭൂമിയെ പാൽകയറ്റി.

വസുദാരധനാദ്യാംസ്തു ബലാത് കാലബലേന തു

അവൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നിധികളും സമ്പത്തും കാലത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ബലമായി എടുത്തു.

സസര്ജ ക്ഷത്രിയാന് ബ്രഹ്മാ ബ്രാഹ്മണാനാം ഹിതായ ച

ബ്രഹ്മാവ് ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ക്ഷത്രിയരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

യജ്ഞപ്രവര്തനം ചൈവ പശുഹിംസാവിവര്ജിതമ്

അവൻ മൃഗഹത്യയില്ലാത്ത യജ്ഞങ്ങൾ നടത്താൻ ക്രമീകരിച്ചു.

രാഗോ ലോഭസ്തഥാ യുദ്ധം തത്ത്വാനാമവിനിശ്ചയഃ

കാമം, ലാഭം, യുദ്ധം, സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ അനിശ്ചിതത്വം എന്നിവ ഉദിച്ചു.

വേദവ്യാസൈശ്ചതുര്ധാ തു വ്യസ്യതേ ദ്വാപരാദിഷു

വേദവ്യാസൻ ദ്വാപരയുഗത്തിലും അതിനുശേഷവും വേദം നാലായി വിഭജിച്ചു.

മന്ത്രബ്രാഹ്മണവിന്യാസൈഃ സ്വരവര്ണവിപര്യയൈഃ

മന്ത്രങ്ങളും ബ്രാഹ്മണങ്ങളും ക്രമീകരിക്കുകയും, സ്വരങ്ങളിലും അക്ഷരങ്ങളിലും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയും ചെയ്തു.

സാമാന്യാദ് വൈകൃതാച്ചൈവദൃഷ്ടിഭേദൈഃ ക്വചിത് ക്വചിത്

പൊതുവായും പ്രത്യേകമായും മാറ്റങ്ങൾ, വ്യത്യസ്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യാഖ്യാനഭേദങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടായി.

ഇതിഹാസപുരാണാനി ധര്മശാസ്ത്രാണി സുവ്രത

നല്ലവളേ, ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും,

വാങ്മനഃ കായജൈര്ദുഃ സൈര്നിര്വേദോ ജായതേ നൃണാമ്

വാക്ക്, മനസ്സ്, ശരീരം ഇവകൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്ന ദു:ഖങ്ങൾ മൂലം മനുഷ്യർക്കു നിരാശ വരുന്നു.

വിചാരണാച്ച വൈരാഗ്യം വൈരാഗ്യാദ് ദോഷദര്ശനമ്

ചിന്തയിലൂടെ വിരക്തി ഉണ്ടാകുന്നു; വിരക്തിയിലൂടെ ദോഷങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.

ഏഷാ രജസ്തമോയുക്താ വൃത്തിര്വൈ ദ്വാപരേ സ്മൃതാ

രജസ്സും തമസ്സും കൂടിയ ഈ പ്രവൃത്തി ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു.

ദ്വാപരേ വ്യാകുലീഭൂത്വാ പ്രണശ്യതി കലൌ യുഗേ

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഈ പ്രവൃത്തി അശാന്തമാകുന്നു; കലിയുഗത്തിൽ അതു നശിക്കുന്നു.

സാധയന്തി നരാ നിത്യം തമസാ വ്യാകുലീകൃതാഃ

തമസ്സിൽ അലയുന്ന മനുഷ്യർ എല്ലായ്പ്പോഴും അതിനായി ശ്രമിക്കുന്നു.

അനാവൃഷ്ടിഭയം ഘോരം ദേശാനാം ച വിപര്യയഃ

ദേശങ്ങളിൽ ഭയങ്കരമായ വരൾച്ചയും ദുരന്തങ്ങളും ഉണ്ടാകും.

അനൃതം വദന്തി തേ ലുബ്ധാസ്തിഷ്യേ ജാതാഃ സുദുഃ പ്രജാഃ

ലോഭികൾ അസത്യങ്ങൾ പറയും; ദുഷ്ടരായ ജനങ്ങൾ ജനിച്ച് വലിയ ദു:ഖം ഉണ്ടാകും.

വിപ്രാണാം കര്മദോഷൈശ്ച പ്രജാനാം ജായതേ ഭയമ്

ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ കർമ്മത്തിലെ ദോഷങ്ങൾ മൂലം ജനങ്ങൾക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകും.

യജന്ത്യന്യായതോ വേദാന് പഠന്തേ ചാല്പബുദ്ധയഃ

അവർ യാഗങ്ങൾ അന്യായമായി നടത്തും; കുറച്ച് ബുദ്ധിയുള്ളവർ വേദങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കും.

ഭവിഷ്യതി കലൌ തസ്മിഞ് ശയനാസനഭോജനൈഃ

ആ കലിയുഗത്തിൽ കിടക്കൽ, ഇരിക്കൽ, ഭക്ഷണം എന്നിവയിൽ അതിരുകടക്കും.

ഭ്രൂണഹത്യാ വീരഹത്യാ പ്രജായേതേ നരേശ്വര

നരേശ്വരാ, ഭ്രൂണഹത്യയും വീരഹത്യയും നടക്കും.

അന്യാനി ചൈവ കര്മാണി ന കുര്വന്തി ദ്വിജാതയഃ

മറ്റു നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ ദ്വിജന്മാർ ചെയ്യില്ല.

ആമ്നായധര്മശാസ്ത്രാണി പുരാണാനി കലൌ യുഗേ

കലിയുഗത്തിൽ വേദങ്ങൾ, ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ,

സ്വധര്മേ ഽഭിരുചിര്നൈവ ബ്രാഹ്മണാനാം പ്രിജായതേ

ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ സ്വധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം ഉണ്ടാകില്ല.

ബഹുയാചനകോ ലോകോ ഭവിഷ്യതി പരസ്പരമ്

ജനങ്ങൾ പരസ്പരം വളരെ അധികം യാചിക്കേണ്ടിവരും.

പ്രമദാഃ കേശശൂലിന്യോ ഭവിഷ്യന്തി കലൌ യുഗേ

കലിയുഗത്തിൽ സ്ത്രീകൾ ചുരുളിയില്ലാത്ത മുടിയോടെ നടക്കും.

ശൂദ്രാ ധര്മം ചരിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ

യുഗാന്തത്തിൽ ശൂദ്രന്മാർ ധർമ്മം ആചരിക്കും.