കൂര്മപുരാണമ്

വസ്ത്രാണി തേ പ്രസൂയന്തേ ഫലാന്യാഭരണാനി ച

അവർക്കായി വസ്ത്രങ്ങളും പഴങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ഉണ്ടായി.

അമാക്ഷികം മഹാവീര്യം പുടകേ പുടകേ മധു

പ്രതിയൊരു തേനീച്ചക്കൂട്ടിലും അമിതശക്തിയുള്ള ശുദ്ധമായ തേൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഹൃഷ്ടപുഷ്ടാസ്തയാ സിദ്ധ്യാ സര്വാ വൈ വിഗതജ്വരാഃ

ആ സിദ്ധിയാൽ എല്ലാവരും സന്തോഷവും ആരോഗ്യവും സമൃദ്ധിയും അനുഭവിച്ചു.

വൃക്ഷാംസ്താന് പര്യഗൃഹ്ണന്ത മധു ചാമാക്ഷികം ബലാത്

അവൻമാർ ആ വൃക്ഷങ്ങളും തേനും ബലമായി പിടിച്ചെടുത്തു.

പ്രണഷ്ടാമധുനാ സാര്ധം കല്പവൃക്ഷാഃ ക്വചിത് ക്വചിത്

തേൻ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, ആ ആശാവൃക്ഷങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടയിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി.

ദ്വന്ദ്വൈഃ സംപീഡ്യമാനാസ്തു ചക്രുരാവരണാനി ച

ഇരട്ടത്വങ്ങൾ കൊണ്ടു പീഡിതരായി, അവർ ചുറ്റും തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.

നഷ്ടേഷു മധുനാ സാര്ധം കല്പവൃക്ഷേഷു വൈ തദാ

അപ്പോൾ തേനും ആശാവൃക്ഷങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ,

വാര്തായാഃ സാധികാ ഹ്യന്യാ വൃഷ്ടിസ്താസാം നികാമതഃ

അവർക്കു മറ്റൊരു ഉപജീവന മാർഗം, അതായത് ധാരാളം മഴ ലഭിച്ചു.

അവഹന് വൃഷ്ടിസംതത്യാ സ്ത്രോതഃ സ്ഥാനാനി നിമ്നഗാഃ

തുടർച്ചയായ മഴയാൽ നദികൾ അവരുടെ പാതകളിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

അപാം ഭൂണേശ്ച സംയോഗാദോഷധ്യസ്താസ്തദാഭവന്

ജലം ഭൂമിയുമായി ചേർന്നപ്പോൾ ഔഷധികൾ അന്നേം ഉണ്ടായി.

ഋതുപുഷ്പഫലൈശ്ചൈവ വൃക്ഷഗുല്മാശ്ച ജജ്ഞിരേ

കാലാനുസൃതമായി പുഷ്പവും ഫലവും കായുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും ചെടികളും ജനിച്ചു.

അവശ്യം ഭാവിനാര്ഽഥേ ന ത്രേതായുഗവശേന വൈ

ഇത് സംഭവിക്കേണ്ടതായതായിരുന്നു, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടല്ല.

വൃക്ഷഗുല്മൌഷധീശ്ചൈവ പ്രസഹ്യ തു യഥാബലമ്

വൃക്ഷങ്ങളും ചെടികളും ഔഷധികളും ഓരോരുത്തരുടെയും ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ബലമായി പിടിച്ചെടുത്തു.

പിതാമഹനിയോഗേന ദുദോഹ പൃഥിവീം പൃഥുഃ

പിതാമഹന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പൃഥു ഭൂമിയെ പാൽകയറ്റി.

വസുദാരധനാദ്യാംസ്തു ബലാത് കാലബലേന തു

അവൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നിധികളും സമ്പത്തും കാലത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ബലമായി എടുത്തു.

സസര്ജ ക്ഷത്രിയാന് ബ്രഹ്മാ ബ്രാഹ്മണാനാം ഹിതായ ച

ബ്രഹ്മാവ് ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ക്ഷത്രിയരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

യജ്ഞപ്രവര്തനം ചൈവ പശുഹിംസാവിവര്ജിതമ്

അവൻ മൃഗഹത്യയില്ലാത്ത യജ്ഞങ്ങൾ നടത്താൻ ക്രമീകരിച്ചു.

രാഗോ ലോഭസ്തഥാ യുദ്ധം തത്ത്വാനാമവിനിശ്ചയഃ

കാമം, ലാഭം, യുദ്ധം, സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ അനിശ്ചിതത്വം എന്നിവ ഉദിച്ചു.

വേദവ്യാസൈശ്ചതുര്ധാ തു വ്യസ്യതേ ദ്വാപരാദിഷു

വേദവ്യാസൻ ദ്വാപരയുഗത്തിലും അതിനുശേഷവും വേദം നാലായി വിഭജിച്ചു.

മന്ത്രബ്രാഹ്മണവിന്യാസൈഃ സ്വരവര്ണവിപര്യയൈഃ

മന്ത്രങ്ങളും ബ്രാഹ്മണങ്ങളും ക്രമീകരിക്കുകയും, സ്വരങ്ങളിലും അക്ഷരങ്ങളിലും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയും ചെയ്തു.

സാമാന്യാദ് വൈകൃതാച്ചൈവദൃഷ്ടിഭേദൈഃ ക്വചിത് ക്വചിത്

പൊതുവായും പ്രത്യേകമായും മാറ്റങ്ങൾ, വ്യത്യസ്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ വ്യാഖ്യാനഭേദങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടായി.

ഇതിഹാസപുരാണാനി ധര്മശാസ്ത്രാണി സുവ്രത

നല്ലവളേ, ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും,

വാങ്മനഃ കായജൈര്ദുഃ സൈര്നിര്വേദോ ജായതേ നൃണാമ്

വാക്ക്, മനസ്സ്, ശരീരം ഇവകൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്ന ദു:ഖങ്ങൾ മൂലം മനുഷ്യർക്കു നിരാശ വരുന്നു.

വിചാരണാച്ച വൈരാഗ്യം വൈരാഗ്യാദ് ദോഷദര്ശനമ്

ചിന്തയിലൂടെ വിരക്തി ഉണ്ടാകുന്നു; വിരക്തിയിലൂടെ ദോഷങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.

ഏഷാ രജസ്തമോയുക്താ വൃത്തിര്വൈ ദ്വാപരേ സ്മൃതാ

രജസ്സും തമസ്സും കൂടിയ ഈ പ്രവൃത്തി ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു.

ദ്വാപരേ വ്യാകുലീഭൂത്വാ പ്രണശ്യതി കലൌ യുഗേ

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഈ പ്രവൃത്തി അശാന്തമാകുന്നു; കലിയുഗത്തിൽ അതു നശിക്കുന്നു.

സാധയന്തി നരാ നിത്യം തമസാ വ്യാകുലീകൃതാഃ

തമസ്സിൽ അലയുന്ന മനുഷ്യർ എല്ലായ്പ്പോഴും അതിനായി ശ്രമിക്കുന്നു.

അനാവൃഷ്ടിഭയം ഘോരം ദേശാനാം ച വിപര്യയഃ

ദേശങ്ങളിൽ ഭയങ്കരമായ വരൾച്ചയും ദുരന്തങ്ങളും ഉണ്ടാകും.

അനൃതം വദന്തി തേ ലുബ്ധാസ്തിഷ്യേ ജാതാഃ സുദുഃ പ്രജാഃ

ലോഭികൾ അസത്യങ്ങൾ പറയും; ദുഷ്ടരായ ജനങ്ങൾ ജനിച്ച് വലിയ ദു:ഖം ഉണ്ടാകും.