കൂര്മപുരാണമ്

ശങ്കരായ മഹേശായ ഗിരീശായ ശിവായ ച

ശങ്കരനോടും മഹേശ്വരനോടും പർവ്വതങ്ങളുടെ ദൈവത്തോടും ശിവനോടും.

സംസാരസാഗരാദസ്മാദചിരാദുത്തരിഷ്യസി

നീ ഈ സാംസാരികസമുദ്രം ഉടൻ കടന്നുപോകും.

ജഗാമ മനസാ ദേവമീശാനം വിശ്വതോമുഖമ്

അവൻ മനസ്സിൽ വിശ്വതോമുഖനായ ഈശാനദേവനേ സമീപിച്ചു.

ജഗാമ ചേപ്സിതം ദേശം ദേവദേവസ്യ ശൂലിനഃ

അവൻ ത്രിശൂലധാരിയായ ദേവദേവന്റെ ഇഷ്ടസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.

ശൃണുയാദ് വാ പഠേദ് വാപി സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

ഇത് ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനാകും.

വാസുദേവസ്യ വിപ്രേന്ദ്രാഃ പാപം മുഞ്ചിതി മാനവഃ

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, വാസുദേവനാൽ മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

ഏവമാഹ മഹായോഗീ കൃഷ്ണദ്വൈപായനഃ പ്രഭുഃ

ഇങ്ങനെ മഹായോഗിയായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ പ്രസ്താവിച്ചു.

അജീജനന്മഹാത്മാനം സാമ്ബമാത്മജമുത്തമമ്

അവൾ ഉത്തമനും മഹാത്മാവുമായ സാംബനെ മകനായി പ്രസവിച്ചു.

താവുഭൌ ഗുണസംപന്നൌ കൃഷ്ണസ്യൈവാപരേ തനൂ

അവരിരുവരും ഗുണസമ്പന്നരായിരുന്നു; അവർ കൃഷ്ണന്റെ മറ്റൊരു രൂപങ്ങളായിരുന്നു.

വിജിത്യ ലീലയാ ശക്രം ജിത്വാ ബാണം മഹാസുരമ്

ഇന്ദ്രനെയും മഹാസുരനായ ബാണനെയും എളുപ്പത്തിൽ ജയിച്ച ശേഷം,

ചക്രേ നാരായണോ ഗന്തും സ്വസ്ഥാനം ബുദ്ധിമുത്തമാമ്

നാരായണൻ തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങാൻ ഉത്തമമായ ബുദ്ധിയോടെ തീരുമാനിച്ചു.

ആജഗ്മുര്ദ്വാരകാം ദ്രഷ്ടും കൃതകാര്യം സനാതനമ്

സനാതനനായ അവൻ, തന്റെ കർമ്മം പൂർത്തിയാക്കി, ദ്വാരകയിലേക്ക് എത്തി.

ആസനേഷൂപവിഷ്ടാന് വൈ സഹ രാമേണ ധീമതാ

ബുദ്ധിമാനായ രാമനോടൊപ്പം അവൻ ആസനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.

കൃതാനി സര്വകാര്യാണി പ്രസീദധ്വം മുനീശ്വരാഃ

എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയായി; മഹർഷിമാരേ, ദയവായി സന്തോഷിക്കൂ.

ഭവിഷ്യന്തി ജനാഃ സര്വേ ഹ്യസ്മിന് പാപാനുവര്തിനഃ

ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ എല്ലാവരും പാപത്തിന്റെ വഴിയിൽ പോകും.

യേനേമേ കലിജൈഃ പാപൈര്മുച്യന്തേ ഹി ദ്വിജോത്തമാഃ

ഇതിലൂടെ, കലിയുഗത്തിൽ ജനിക്കുന്ന പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാർ മോചിതരാകും.

തേഷാം നശ്യതു തത് പാപം ഭക്താനാം പുരുഷോത്തമേ

പുരുഷോത്തമനിൽ ഭക്തിയുള്ളവരുടെ പാപം നശിക്കട്ടെ.

വിധാനാ വേദദൃഷ്ടേന തേ ഗമിഷ്യന്തി തത് പദമ്

വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധികൾ അനുസരിച്ച് അവർ ആ സ്ഥിതിയിൽ എത്തും.

തേഷാം നാരായണേ ഭക്തിര്ഭവിഷ്യതി കലൌ യുഗേ

കലിയുഗത്തിൽ അവർക്കു നാരായണനിൽ ഭക്തി ഉണ്ടാകും.

ന തേ തത്ര ഗമിഷ്യന്തി യേ ദ്വിഷന്തി മഹേശ്വരമ്

മഹേശ്വരനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർ അവിടെ എത്താൻ കഴിയില്ല.

തേഷാം വിനശ്യതി ക്ഷിപ്രം യേ നിന്ദന്തി പിനാകിനമ്

പിണാകധാരിയെ നിന്ദിക്കുന്നവർ വേഗത്തിൽ നശിക്കും.

വിനിന്ദ്യ ദേവമീശാനം സ യാതി നരകായുതമ്

ഈശാനദേവനെ അപമാനിക്കുന്നവൻ അനേകം നരകങ്ങളിൽ പോകും.

കര്മണാ മനസാ വാചാ തദ്ഭക്തേഷ്വപി യത്നതഃ

കർമ്മത്താൽ, മനസ്സാൽ, വാക്കിലൂടെ, അതിന്റെ ഭക്തന്മാരോടും പോലും, ശ്രമപൂർവ്വം ചെയ്താൽ.

ഭവിഷ്യന്തി കലൌ ഭക്തൈഃ പരിഹാര്യാഃ പ്രയത്നതഃ

കലിയുഗത്തിൽ ഭക്തർ അത്തരക്കാരെ ശ്രദ്ധയോടെ ഒഴിവാക്കണം.

ശപ്താശ്ച ഗൌതമേനോര്വ്യാം ന സംഭാഷ്യാ ദ്വിജോത്തമൈഃ

ഗൗതമൻ ഭൂമിയിൽ ശപിച്ചവരെ ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാർ സംസാരിക്കരുത്.

ഓമിത്യുക്ത്വാ യയുസ്തൂര്ണംസ്വാനി സ്ഥാനാനി സത്തമാഃ

'ഓം' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ശ്രേഷ്ഠന്മാർ വേഗത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിൽ പോയി.

സംഹൃത്യ സ്വകുലം സര്വം യയൌ തത് പരമം പദമ്

സ്വകുലം മുഴുവൻ പിൻവലിച്ച്, അവൻ ആ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് യാത്രയായി.

ന ശക്യോ വിസ്തരാദ് വക്തും കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛഥ

ഇത് വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് കൂടുതൽ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹം?

സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്ത് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.