കൂര്മപുരാണമ്

വത്സ വത്സ ഹരേ വിശ്വം പാലയൈതച്ചരാചരമ്

കുഞ്ഞേ, കുഞ്ഞേ, ഹരിയേ, ഈ സകല ജഗത്തെയും ചലനസ്ഥിരങ്ങളൊക്കെയും സംരക്ഷിക്കു.

സര്ഗരക്ഷാലയഗുണൈര്നിര്ഗുണോ ഽപി നിരഞ്ജനഃ

സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, ലയം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവനായി, ആ പരമാത്മാവ് എല്ലാം തൊടാതെ തന്നെ ഈ ഗുണങ്ങൾ കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നു.

ഭവിഷ്യത്യേഷ ഭഗവാംസ്തവ പുത്രഃ സനാതനഃ

ഈ ഭാഗ്യവാൻ, ശാശ്വതസ്വഭാവമുള്ളവൻ, നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും.

ശൂലപാണിര്ഭവിഷ്യാമി ക്രോധജസ്തവ പുത്രകഃ

കോപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനായി ഞാൻ നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും.

അനുഗൃഹ്യ ച മാം ദേവസ്തത്രൈവാന്തരധീയത

ദേവൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചശേഷം അവിടെത്തന്നെ അദൃശ്യനായി.

ലിങ്ഗ തല്ലയനാദ് ബ്രഹ്മന് ബ്രഹ്മണഃ പരമം വപുഃ

ബ്രഹ്മനേ, ആ ലിംഗത്തിൽ ലയിച്ചാൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പരമരൂപം പ്രാപിക്കാം.

ഏതദ് ബുധ്യന്തി യോഗജ്ഞാ ന ദേവാ ന ച ദാനവാഃ

ഇത് യോഗജ്ഞാനമുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ മനസ്സിലാവൂ; ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും അറിയാൻ കഴിയില്ല.

യേന സൂക്ഷ്മമചിന്ത്യം തത് പശ്യന്തി ജ്ഞാന വക്ഷുഷഃ

ജ്ഞാനമുള്ളവർക്ക് അത്യന്തം സൂക്ഷ്മവും അകൽക്കാനാകാത്തതുമായത് അതിനാൽ കാണാൻ സാധിക്കും.

മഹാദേവായ രുദ്രായ ദേവദേവായ ലിങ്ഗിനേ

മഹാദേവനോടും രുദ്രനോടും ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തോടും ലിംഗധാരിയോടും നമസ്കാരം.

വിഭീഷണായ ശാന്തായ സ്ഥാണവേ ഹേതവേ നമഃ

ഭയങ്കരനും ശാന്തനും അചഞ്ചലനും എല്ലാറ്റിനും കാരണം ആണവനോടും നമസ്കാരം.

ശങ്കരായ മഹേശായ ഗിരീശായ ശിവായ ച

ശങ്കരനോടും മഹേശ്വരനോടും പർവ്വതങ്ങളുടെ ദൈവത്തോടും ശിവനോടും.

സംസാരസാഗരാദസ്മാദചിരാദുത്തരിഷ്യസി

നീ ഈ സാംസാരികസമുദ്രം ഉടൻ കടന്നുപോകും.

ജഗാമ മനസാ ദേവമീശാനം വിശ്വതോമുഖമ്

അവൻ മനസ്സിൽ വിശ്വതോമുഖനായ ഈശാനദേവനേ സമീപിച്ചു.

ജഗാമ ചേപ്സിതം ദേശം ദേവദേവസ്യ ശൂലിനഃ

അവൻ ത്രിശൂലധാരിയായ ദേവദേവന്റെ ഇഷ്ടസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.

ശൃണുയാദ് വാ പഠേദ് വാപി സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

ഇത് ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനാകും.

വാസുദേവസ്യ വിപ്രേന്ദ്രാഃ പാപം മുഞ്ചിതി മാനവഃ

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, വാസുദേവനാൽ മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

ഏവമാഹ മഹായോഗീ കൃഷ്ണദ്വൈപായനഃ പ്രഭുഃ

ഇങ്ങനെ മഹായോഗിയായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ പ്രസ്താവിച്ചു.

അജീജനന്മഹാത്മാനം സാമ്ബമാത്മജമുത്തമമ്

അവൾ ഉത്തമനും മഹാത്മാവുമായ സാംബനെ മകനായി പ്രസവിച്ചു.

താവുഭൌ ഗുണസംപന്നൌ കൃഷ്ണസ്യൈവാപരേ തനൂ

അവരിരുവരും ഗുണസമ്പന്നരായിരുന്നു; അവർ കൃഷ്ണന്റെ മറ്റൊരു രൂപങ്ങളായിരുന്നു.

വിജിത്യ ലീലയാ ശക്രം ജിത്വാ ബാണം മഹാസുരമ്

ഇന്ദ്രനെയും മഹാസുരനായ ബാണനെയും എളുപ്പത്തിൽ ജയിച്ച ശേഷം,

ചക്രേ നാരായണോ ഗന്തും സ്വസ്ഥാനം ബുദ്ധിമുത്തമാമ്

നാരായണൻ തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങാൻ ഉത്തമമായ ബുദ്ധിയോടെ തീരുമാനിച്ചു.

ആജഗ്മുര്ദ്വാരകാം ദ്രഷ്ടും കൃതകാര്യം സനാതനമ്

സനാതനനായ അവൻ, തന്റെ കർമ്മം പൂർത്തിയാക്കി, ദ്വാരകയിലേക്ക് എത്തി.

ആസനേഷൂപവിഷ്ടാന് വൈ സഹ രാമേണ ധീമതാ

ബുദ്ധിമാനായ രാമനോടൊപ്പം അവൻ ആസനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.

കൃതാനി സര്വകാര്യാണി പ്രസീദധ്വം മുനീശ്വരാഃ

എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയായി; മഹർഷിമാരേ, ദയവായി സന്തോഷിക്കൂ.

ഭവിഷ്യന്തി ജനാഃ സര്വേ ഹ്യസ്മിന് പാപാനുവര്തിനഃ

ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ എല്ലാവരും പാപത്തിന്റെ വഴിയിൽ പോകും.

യേനേമേ കലിജൈഃ പാപൈര്മുച്യന്തേ ഹി ദ്വിജോത്തമാഃ

ഇതിലൂടെ, കലിയുഗത്തിൽ ജനിക്കുന്ന പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാർ മോചിതരാകും.

തേഷാം നശ്യതു തത് പാപം ഭക്താനാം പുരുഷോത്തമേ

പുരുഷോത്തമനിൽ ഭക്തിയുള്ളവരുടെ പാപം നശിക്കട്ടെ.

വിധാനാ വേദദൃഷ്ടേന തേ ഗമിഷ്യന്തി തത് പദമ്

വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധികൾ അനുസരിച്ച് അവർ ആ സ്ഥിതിയിൽ എത്തും.

തേഷാം നാരായണേ ഭക്തിര്ഭവിഷ്യതി കലൌ യുഗേ

കലിയുഗത്തിൽ അവർക്കു നാരായണനിൽ ഭക്തി ഉണ്ടാകും.