കൂര്മപുരാണമ്

വരാസനസ്ഥം ഗോവിന്ദം ദേവദേവാന്തികേ ഹരിമ്

അവിടെ, ദേവതകളുടെ ദൈവമായ ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ, ഗോവിന്ദൻ മനോഹരമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

മഹാദേവഗണൈഃ സിദ്ധൈര്യോഗിഭിഃ പരിവാരിതമ്

അവനെ മഹാദേവന്റെ സംഘവും സിദ്ധന്മാരും യോഗികളും ചുറ്റി നിന്നു.

നിവേദയാമാസ ഹരേഃ പ്രവൃത്തിം ദ്വാരകേ പുരേ

ദ്വാരകാപുരിയിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ഹരിയോട് അവൻ അറിയിച്ചു.

ആജഗാമ പുരീം കൃഷ്ണഃ സോ ഽനുജ്ഞാതോ ഹരേണ തു

പിന്നീട് ഹരിയുടെ അനുമതിയോടെ കൃഷ്ണൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

വചോഭിരമൃതാസ്വാദൈര്മാനിതോ മധുസൂദനഃ

അമൃതംപോലുള്ള മധുരമായ വാക്കുകളിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട മധുസൂദനൻ യാത്രയായി.

അന്വഗച്ഛന് മഹോയോഗം ശങ്ഖചക്രഗദാധരമ്

ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവനെ മഹായോഗികൾ പിന്തുടർന്നു.

യയൌ സ തൂര്ണം ഗോവിന്ദോ ദിവ്യാം ദ്വാരവതീം പുരീമ്

ഗോവിന്ദൻ അതിവേഗം ദിവ്യമായ ദ്വാരവതിപ്പുരിയിലേക്കു പോയി.

നിശേവ ചന്ദ്രരഹിതാ വിനാ തേന ചകാശിരേ

ചന്ദ്രൻ ഇല്ലാത്ത രാത്രികൾ അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു.

മണ്ഡയാഞ്ചക്രിരേ ദിവ്യാം പുരീം ദ്വാരവതീം ശുഭാമ്

അവർ ദിവ്യവും ശുഭവുമായ ദ്വാരവതിപ്പുരിയെ അലങ്കരിച്ചു.

ലാജാദിഭിഃ പുരീം രമ്യാം ഭൂഷയാഞ്ചക്രിരേ തദാ

അന്നസമയത്ത് അവർ ലാജ് മുതലായവ കൊണ്ട് ആ മനോഹരമായ നഗരിയെ അലങ്കരിച്ചു.

ശങ്ഖാന് സഹസ്ത്രശോ ദധ്മുര്വോണാവാദാന് വിതേനിരേ

ആയിരക്കണക്കിന് ശംഖുകൾ മുഴക്കി, മൃദംഗങ്ങളുടെ ശബ്ദം മുഴുവൻ പരന്നു.

അഗായന് മധുരം ഗാനം സ്ത്രിയോ യൌവനശാലിനഃ

യൗവനം നിറഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ മധുരമായ ഗാനങ്ങൾ പാടുകയായിരുന്നു.

മുമുചുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി വസുദേവസുതോപരി

വസുദേവന്റെ മകന്മേൽ അവർ പുഷ്പവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.

വരാസനേ മഹായോഗീ ഭാതി ദേവീഭിരന്വിതഃ

മഹായോഗി മനോഹരമായ സിംഹാസനത്തിൽ ദേവികൾ ചുറ്റി ഇരുന്നുകൊണ്ട് പ്രകാശിച്ചു.

ആത്മജൈരഭിതോ മുഖ്യൈഃ സ്ത്രീസഹസ്ത്രൈശ്ച സംവൃതഃ

അവൻ പ്രധാനപ്പെട്ട പുത്രന്മാരും ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളും ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ഭ്രാജതേ മാലയാ ദേവോ യഥാ ദേവ്യാ സമന്വിതഃ

ദേവൻ തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം മാലയുമായി ഇരുന്നപ്പോൾ ദൈവം ദേവിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

മഹര്ഷയഃ പൂര്വജാതാ മാര്കണ്ഡേയാദയോ ദ്വിജാഃ

മാർകണ്ടേയൻ തുടങ്ങിയ പുരാതന മഹർഷികളും ദ്വിജന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

നനാമോത്ഥായ ശിരസാ സ്വാസനം ച ദദൌ ഹരിഃ

ഹരിച്ഛേതിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, തലകുനിച്ച്, തന്റെ ഇരിപ്പിടം അർപ്പിച്ചു.

വിസര്ജയാമാസ ഹരിര്ദത്ത്വാ തദഭിവാഞ്ഛിതാന്

അവരവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂരിപ്പിച്ച ശേഷം, ഹരി അവരെ വിടവാങ്ങാൻ അനുവദിച്ചു.

സ്നാത്വാ ശുക്ലാമ്ബരോ ഭാനുമുപതിഷ്ഠത് കൃതാഞ്ജലിഃ

കുളിച്ച് വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, കൈകൂപ്പി സൂര്യന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

തര്പയാമാസ ദേവേശോ ദേവേശോ ദേവാന് മുനിഗണാന് പിതൄന്

ദേവന്മാർക്കും, മുനികൾക്കും, പിതാക്കള്ക്കും ദേവേശ്വരൻ തൃപ്തി അർപ്പിച്ചു.

പൂജയാമാസ ലിങ്ഗസ്ഥം ഭൂതേശം ഭൂതിഭൂഷണമ്

ലിംഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന, ചാരമണിഞ്ഞ ഭൂതേശ്വനേ അവൻ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.

ഭോജയിത്വാ മുനിവരം ബ്രാഹ്മണാനഭിപൂജ്യ ച

മുനിശ്രേഷ്ഠനെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരപൂർവ്വം അത്തിരിപ്പിച്ചു.

കഥാഃ പൌരാണികീഃ പുണ്യാശ്ചക്രേ പുത്രാദിഭിര്വൃതഃ

മക്കളും മറ്റുള്ളവരും ചുറ്റിയിരുന്നപ്പോൾ, അവൻ പുണ്യമായ പുരാണകഥകൾ പറഞ്ഞു.

മാര്കണ്ഡേയോ ഹസന് കൃഷ്ണം ബഭാഷേ മധുരം വചഃ

മാർകണ്ഡേയൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൃഷ്ണനോടു മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ബ്രൂഹി ത്വം കര്മഭിഃ പൂജ്യോ യോഗിനാം ധ്യേയ ഏവ ച

നീ പറയൂ, ഭക്തിക്രമങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനും യോഗികൾ ധ്യാനിക്കുന്നവനും നീയല്ലേ.

ഭാരാവതരണാര്ഥായ ജാതോ വൃഷ്ണികുലേ പ്രഭുഃ

ഭൂഭാരമൊഴിക്കാൻ വൃഷ്ണികുലത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ് പ്രഭു.

ശൃണ്വതാമേവ പുത്രാണാം സര്വേഷാം പ്രഹസന്നിവ

മക്കളൊക്കെയും കേൾക്കുമ്പോൾ, അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു.

തഥാപി ദേവമീശാനം പൂജയാമി സനാതനമ്

എന്നാലും, ഞാൻ ശാശ്വതനായ ദേവദേവനേ ആരാധിക്കുന്നു.