കൂര്മപുരാണമ്

നമോ മുക്താട്ടഹാസായ ഭീമായ ച നമോ നമഃ

മുത്ത് ചിരിയോടെ ഉഗ്രനാദം മുഴക്കുന്നവനേ, ഭയങ്കരനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.

നമോ ഭൈരവവേഷായ ഹരായ ച നിഷങ്ഗിണേ

ഭൈരവവേഷം ധരിച്ചവനേ, ഹരനേ, വാൾ കൈവശമുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

നമോ ഽമ്ബികാധിപതയേ പശൂനാം പതയേ നമഃ

അംബികയുടെ നാഥനേ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും അധിപനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

നരനാരീശരീരായ സാംഖ്യയോഗപ്രവര്തിനേ

പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരുപോലെ രൂപമായവനേ, സംഖ്യയും യോഗവും ആരംഭിപ്പിക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

കുമാരഗുരവേ തുഭ്യം ദേവദേവായ തേ നമഃ

കുമാരന്റെ ഗുരുവായ ദേവദേവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

മൃഗവ്യാധായ മഹതേ ബ്രഹ്മാധിപതയേ നമഃ

വന്യമൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്ന മഹാനായവനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അധിപനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

യോഗിനേ യോഗഗമ്യായ യോഗമായായ തേ നമഃ

യോഗിയേ, യോഗത്തിലൂടെ പ്രാപ്യമാകുന്നവനേ, യോഗമായാവിന്റെ സ്വരൂപമായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

കപാലിനേ നമസ്തുഭ്യം ജ്യോതിഷാം പതയേ നമഃ

കപാലം കൈവശമുള്ളവനേ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അധിപനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

മഹ്യം സര്വാത്മനാ കാമാന് പ്രയച്ഛ പരമേശ്വര

പരമേശ്വരാ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും മുഴുവൻ ആത്മാവോടെ എന്നെ അനുവദിക്കണമേ.

പപാത പാദയോര്വിപ്രാ ദേവദേവ്യോഃ സ ദണ്ഡവത്

അവൻ ദൈവ ദമ്പതികളുടെ കാൽതലയിൽ ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്ത് വീണു.

ബഭാഷേ മധുരം വാക്യം മേഘഗമ്ഭീരനിഃ സ്വനഃ

അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, അവന്റെ ശബ്ദം മേഘഗംഭീരമായിരുന്നു.

ത്വമേവ ദാതാ സര്വേഷാം കാമാനാം കാമിനാമിഹ

ഇവിടെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നവൻ നീയത്രേ.

നാനവാപ്തം ത്വയാ താത വിദ്യതേ പുരുഷോത്തമ

പുരുഷോത്തമാ, നിന്നാൽ ലഭിക്കാത്തത് ഒന്നുമില്ല.

മഹാദേവം മഹായോഗം സ്വേന യോഗേന കേശവ

കേശവ, മഹാദേവനും മഹായോഗിയും തന്റെ യോഗശക്തിയാൽ—

ഉവാച വീക്ഷ്യ വിശ്വേശം ദേവീം ച ഹിമശൈലജാമ്

വിശ്വനാഥനെയും ഹിമപർവതപുത്രിയായ ദേവിയെയും കണ്ടു—

ഇച്ഛാമ്യാത്മസമം പുത്രം ത്വദ്ഭക്തം ദേഹി ശങ്കര

ശങ്കരാ, എന്റെതുപോലെയുള്ള, നിന്നോടു ഭക്തിയുള്ള ഒരു മകനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി അതു നൽകേണമേ.

ദേവീമാലോക്യ ഗിരിജാം കേശവം പരിഷസ്വജേ

ഗിരിജയായ ദേവിയെ കണ്ടു കേശവൻ അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.

വ്യാജഹാര ഹൃഷീകേശം ദേവീ ഹിമഗിരീന്ദ്രജാ

ഹിമഗിരിരാജപുത്രിയായ ദേവി ഹൃഷീകേശനോടു സംസാരിച്ചു.

അനന്യാമീശ്വരേ ഭക്തിമാത്മന്യപി ച കേശവ

കേശവാ, ഈശ്വരനിൽ അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും, അതുപോലെ തന്നെ സ്വയം ഭക്തിയും—

പ്രാര്ഥിതോ ദൈവതൈഃ പൂര്വം സംജാതോ ദൈവകീസുതഃ

ദേവതകൾ മുമ്പ് പ്രാർത്ഥിച്ചതു പോലെ, ദേവകിയുടെ മകൻ ജനിച്ചു.

നാവയോര്വിദ്യതേ ഭേദ ഏവം പശ്യന്തി സൂരയഃ

നമ്മിടയിൽ യാതൊരു ഭേദവും ഇല്ല; മഹാത്മാക്കൾ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് കാണുന്നത്.

ഈശ്വരേ നിശ്ചലാം ഭക്തിമാത്മന്യപി പരം ബലമ്

ഈശ്വരനിലേക്കുള്ള അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും, സ്വയം പരമശക്തിയും—

ആശിഷം ശിരസാഹൃങ്ണാദ് ദേവോ ഽപ്യാഹ മഹേശ്വരഃ

തലകൂന്തി ആശീർവാദം ഉച്ചരിച്ച് മഹേശ്വരനും അനുഗ്രഹിച്ചു.

ര് ജഗാമ കൈലാസഗിരിം ഗിരീശഃ

ഗിരീശൻ കൈലാസപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.

രരാമ ഭഗവാന് സോമഃ കേശവേന മഹേശ്വരഃ

ഭഗവാൻ സോമൻ, മഹേശ്വരൻ, കേശവനോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു.

പൂജയാഞ്ചക്രിരേ കൃഷ്ണം ദേവദേവമഥാച്യുതമ്

അപ്പോൾ അവർ ദേവദേവനായ അച്യുതനായ കൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചു.

കിരീടിനം ശാര്ങ്ഗപാണി ശ്രീവത്സാങ്കിതവക്ഷസമ്

കിരീടം ധരിച്ചവൻ, ശാരംഗം കൈവശമുള്ളവൻ, ശ്രീവത്സമുദ്രയുള്ള നെഞ്ചുള്ളവൻ—

ദധാനമുരസാ മാലാം വൈജയന്തീമനുത്തമാമ്

അപരിമിതമായ വൈജയന്തി മാല നെഞ്ചിൽ ധരിച്ചവൻ—

പദ്മാങ്ഘ്രിനയനം ചാരു സുസ്മിതം സുഗതിപ്രദമ്

താമരപ്പൂവ് പോലെ പാദവും കണ്ണുകളും, മനോഹരമായ, സുന്ദരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, നല്ല ഭാഗ്യം നൽകുന്നവൻ—