ദൃഷ്ട്വാ തം പരമം ജ്ഞാനം ലബ്ധവാനീശ്വരേശ്വരമ്
അവനെ കണ്ടു, പരമജ്ഞാനംയും ദേവനാഥനെയും ലഭിച്ചു.
അവിന്ദത് പുത്രകാന് രുദ്രാത് സുരഭിര്ഭക്തിസംയുതാ
ഭക്തിയോടെ സുരഭി രുദ്രനിൽ നിന്ന് പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു.
ദൃഷ്ടവന്തോ ഹരം ശ്രീമന്നിര്ഭയാ നിര്വൃതിം യയുഃ
ശ്രീമാനായ ഹരനെ കണ്ടവർ ഭയമില്ലാതെ ആനന്ദം നേടി.
ലബ്ധവാന് പരമം യോഗം ഗ്രന്ഥകാരത്വമുത്തമമ്
അവൻ പരമയോഗവും ഉത്തമമായ ഗ്രന്ഥരചനയും നേടി.
പൌരാണികീം സുപുണ്യാര്ഥാം സച്ഛിഷ്യേഷു ദ്വിജാതിഷു
അവൻ പുണ്യമുള്ള പുരാണം യോഗ്യരായ ദ്വിജന്മാർക്ക് പഠിപ്പിച്ചു.
ദ്വാദശൈവ സഹസ്ത്രാണി ശ്ലോകാനാം പുരുഷോത്തമ
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതിൽ പന്ത്രണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഇഹൈവ ഖ്യാപിതം ശിഷ്യൈഃ ശാംശപായനഭാഷിതമ്
ഇവിടെ തന്നെ ശിഷ്യന്മാർ ശാംശപായനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രസിദ്ധമാക്കി.
ചകാര തന്നിയോഗേന യോഗശാസ്ത്രമനുത്തമമ്
അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അതുല്യമായ യോഗശാസ്ത്രം രചിച്ചു.
ശുക്രോ മഹേശ്വരാത് പുത്രോ ലബ്ധോ യോഗവിദാം വരഃ
യോഗജ്ഞന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായ ശുക്രൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്നാണ് പുത്രനായി ലഭിച്ചത്.
ദ്രഷ്ടുമര്ഹസി വിശ്വേശമുഗ്രം ഭീമം കപര്ദിനമ്
നീ ഭയങ്കരനും ഭീഷണനും ജടാമുടിയുമുള്ള വിശ്വേശ്വരനെ കാണാൻ യോഗ്യനാണ്.
വ്രതം പാശുപതം യോഗം കൃഷ്ണായാക്ലിഷ്ടകര്മണേ
പാശുപതവ്രതവും യോഗവും കൃത്യങ്ങൾക്കൊന്നും ദോഷമില്ലാത്ത കൃഷ്ണനു നൽകി.
തത്രൈവ തപസാ ദേവം രുദ്രമാരാധയത് പ്രഭുഃ
അവിടെത്തന്നെ, ആ പ്രഭു തപസ്സിലൂടെ രുദ്രനെ ആരാധിച്ചു.
ജജാപ രുദ്രമനിശം ശിവൈകാഹിതമാനസഃ
ശിവനിൽ മാത്രം മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, അവൻ രാവും പകലും രുദ്രമന്ത്രം ജപിച്ചു.
അദൃശ്യത മഹാദേവോ വ്യോമ്നി ദേവ്യാ മഹേശ്വരഃ
മഹാദേവൻ, മഹേശ്വരൻ, ദേവിയോടൊപ്പം ആകാശത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദേവ്യാ മഹാദേവമസൌ ദദര്ശ
ദേവിയോടൊപ്പം മഹാദേവനെ അവൻ കണ്ടു.
സഹസ്ത്രസൂര്യപ്രതിമം ദദര്ശ
ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനെയവൻ കണ്ടു.
പ്രാണേശ്വരം ശംഭുമസൌ ദദര്ശ
പ്രാണങ്ങളുടെ നാഥനായ ശംഭുവിനെയും അവൻ കണ്ടു.
തമാദിദേവം പുരതോ ദദര്ശ
ആ ആദിദേവനെ തന്റെ മുന്നിൽ അവൻ കണ്ടു.
ശങ്ഖാസിചക്രാര്പിതഹസ്തമാദ്യമ്
ശംഖവും വാളും ചക്രവും കൈവശമുള്ള ആദിപുരുഷനെയും അവൻ കണ്ടു.
പിതാമഹം ലോകഗുരും ദിവസ്ഥമ്
ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവും പിതാമഹനുമായവനെ ആകാശത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നതും കണ്ടു.
കുമാരമഗ്നിപതിമം സശാഖമ്
കുമാരനെയും അഗ്നിദേവനെയും കിരീടവും കുന്തവും കൈവശമുള്ളതും കണ്ടു.
സ്വായംഭുവം ചാപി മനും ദദര്ശ
സ്വായംഭുവമനുവിനെയും അവൻ കണ്ടു.
സ്വാത്മന്യഥാത്മാനമസൌ വിചിന്ത്യ
സ്വന്തം ആത്മാവിൽ തന്നെ ആത്മാവിനെ അവൻ ധ്യാനിച്ചു.
ത്വാമേവ സര്വ പ്രവദന്തി സന്തഃ
നിനക്കൊന്നിനെയാണ് സന്മാർഗ്ഗികൾ എല്ലാം എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.
സത്വാമേകം ശരണമുപൈമി ദേവമീശമ്
ദൈവമേ, ഈശ്വരനേ, ഒരുവൻ മാത്രമായ നിന്നിൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ ആശ്രയം തേടുന്നത്.
ത്വാമേകം ശരണമുപൈമി ദേവമീശമ്
ദൈവമേ, ഈശ്വരനേ, ഒരുവൻ മാത്രമായ നിന്നിൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ ആശ്രയം തേടുന്നത്.
സ്മൃത്വാ തേ പദയുഗലം ഭവത്പ്രസാദാത്
നിന്റെ കാൽതൂണുകളെ കൃപയാൽ ഓർത്തു ഞാൻ,
നിത്യം ത്വാമഹമുപൈമി സത്യവിഭവംവിശ്വേശ്വരന്തംശിവമ്
എല്ലായ്പ്പോഴും സത്യമായ മഹത്വമുള്ള സർവ്വലോകനാഥനായ ശിവനേ, ഞാൻ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു.
മഹാദേവായ തേ നിത്യമീശാനായ നമോ നമഃ
മഹാദേവനായും ശാശ്വതനാഥനായും നിന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദിക്കുന്നു.
നമസ്തേ വജ്രഹസ്തായ ദിഗ്വസ്ത്രായ കപര്ദിനേ
വജ്രം കൈവശമുള്ളവനേ, ദിശകളെ വസ്ത്രമാക്കി, ജടാമുടിയോടെ ഉള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.