കൂര്മപുരാണമ്

യദ് സാക്ഷാദേവ വിശ്വാത്മാ മദ്ഗേഹം വിഷ്ണുരാഗതഃ

ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായ ആ വിഷ്ണു നേരെ എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി.

താദൃശസ്യാഥ ഭവതഃ കിമാഗമനകാരണമ്

ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാരണം എന്താണ്?

വ്യാജഹാര മഹായോഗീ വചനം പ്രണിപത്യ തമ്

മഹായോഗി അവനോട് വന്ദനം ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

സംപ്രാപ്തോ ഭവതഃ സ്ഥാനം ഭഗവദ്ദര്ശനോത്സുകഃ

ഭഗവാന്റെ ദർശനം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ എത്തി.

മയാചിരേണ കുത്രാഹം ദ്രക്ഷ്യാമി തമുമാപതിമ്

ഊമയുടെ നാഥനെ ഞാൻ എവിടെ, എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞ് കാണും?

ഭക്ത്യാ ചോഗ്രേണ തപസാ തത്കുരുഷ്വേഹ യത്നതഃ

ഭക്തിയും ശക്തമായ തപസ്സും കൊണ്ട് ഇവിടെ മനസ്സോടെ അതു ചെയ്യണം.

ധ്യായന്തോ ഽത്രാസതേ ദേവം ജാപിനസ്താപസാശ്ച യേ

ഇവിടെ ധ്യാനിക്കുന്നവരും ജപം ചെയ്യുന്ന തപസ്വികളും ദേവനിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.

ക്രീഡതേ വിവിധൈര്ഭൂതൈര്യോഗിഭിഃ പരിവാരിതഃ

വിവിധ ജീവികളുമായി, യോഗിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അയ്യൻ കളിക്കുന്നു.

ലേഭേ മഹേശ്വരാദ് യോഗം വസിഷ്ഠോ ഭഗവാനൃഷിഃ

ഭഗവാൻ വസിഷ്ഠൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് യോഗം നേടി.

ദൃഷ്ട്വാ തം പരമം ജ്ഞാനം ലബ്ധവാനീശ്വരേശ്വരമ്

അവനെ കണ്ടു, പരമജ്ഞാനംയും ദേവനാഥനെയും ലഭിച്ചു.

അവിന്ദത് പുത്രകാന് രുദ്രാത് സുരഭിര്ഭക്തിസംയുതാ

ഭക്തിയോടെ സുരഭി രുദ്രനിൽ നിന്ന് പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു.

ദൃഷ്ടവന്തോ ഹരം ശ്രീമന്നിര്ഭയാ നിര്വൃതിം യയുഃ

ശ്രീമാനായ ഹരനെ കണ്ടവർ ഭയമില്ലാതെ ആനന്ദം നേടി.

ലബ്ധവാന് പരമം യോഗം ഗ്രന്ഥകാരത്വമുത്തമമ്

അവൻ പരമയോഗവും ഉത്തമമായ ഗ്രന്ഥരചനയും നേടി.

പൌരാണികീം സുപുണ്യാര്ഥാം സച്ഛിഷ്യേഷു ദ്വിജാതിഷു

അവൻ പുണ്യമുള്ള പുരാണം യോഗ്യരായ ദ്വിജന്മാർക്ക് പഠിപ്പിച്ചു.

ദ്വാദശൈവ സഹസ്ത്രാണി ശ്ലോകാനാം പുരുഷോത്തമ

മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതിൽ പന്ത്രണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ഇഹൈവ ഖ്യാപിതം ശിഷ്യൈഃ ശാംശപായനഭാഷിതമ്

ഇവിടെ തന്നെ ശിഷ്യന്മാർ ശാംശപായനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രസിദ്ധമാക്കി.

ചകാര തന്നിയോഗേന യോഗശാസ്ത്രമനുത്തമമ്

അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അതുല്യമായ യോഗശാസ്ത്രം രചിച്ചു.

ശുക്രോ മഹേശ്വരാത് പുത്രോ ലബ്ധോ യോഗവിദാം വരഃ

യോഗജ്ഞന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായ ശുക്രൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്നാണ് പുത്രനായി ലഭിച്ചത്.

ദ്രഷ്ടുമര്ഹസി വിശ്വേശമുഗ്രം ഭീമം കപര്ദിനമ്

നീ ഭയങ്കരനും ഭീഷണനും ജടാമുടിയുമുള്ള വിശ്വേശ്വരനെ കാണാൻ യോഗ്യനാണ്.

വ്രതം പാശുപതം യോഗം കൃഷ്ണായാക്ലിഷ്ടകര്മണേ

പാശുപതവ്രതവും യോഗവും കൃത്യങ്ങൾക്കൊന്നും ദോഷമില്ലാത്ത കൃഷ്ണനു നൽകി.

തത്രൈവ തപസാ ദേവം രുദ്രമാരാധയത് പ്രഭുഃ

അവിടെത്തന്നെ, ആ പ്രഭു തപസ്സിലൂടെ രുദ്രനെ ആരാധിച്ചു.

ജജാപ രുദ്രമനിശം ശിവൈകാഹിതമാനസഃ

ശിവനിൽ മാത്രം മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, അവൻ രാവും പകലും രുദ്രമന്ത്രം ജപിച്ചു.

അദൃശ്യത മഹാദേവോ വ്യോമ്നി ദേവ്യാ മഹേശ്വരഃ

മഹാദേവൻ, മഹേശ്വരൻ, ദേവിയോടൊപ്പം ആകാശത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ദേവ്യാ മഹാദേവമസൌ ദദര്ശ

ദേവിയോടൊപ്പം മഹാദേവനെ അവൻ കണ്ടു.

സഹസ്ത്രസൂര്യപ്രതിമം ദദര്ശ

ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനെയവൻ കണ്ടു.

പ്രാണേശ്വരം ശംഭുമസൌ ദദര്ശ

പ്രാണങ്ങളുടെ നാഥനായ ശംഭുവിനെയും അവൻ കണ്ടു.

തമാദിദേവം പുരതോ ദദര്ശ

ആ ആദിദേവനെ തന്റെ മുന്നിൽ അവൻ കണ്ടു.

ശങ്ഖാസിചക്രാര്പിതഹസ്തമാദ്യമ്

ശംഖവും വാളും ചക്രവും കൈവശമുള്ള ആദിപുരുഷനെയും അവൻ കണ്ടു.

പിതാമഹം ലോകഗുരും ദിവസ്ഥമ്

ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവും പിതാമഹനുമായവനെ ആകാശത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നതും കണ്ടു.