കൂര്മപുരാണമ്

പ്രാഗേവ കംസസ്താന് സര്വാന് ജഘാന മുനിപുങ്ഗവാഃ

അതിനു മുമ്പ്, മഹർഷികളേ, കംസൻ അവരെല്ലാം കൊല്ലുകയായിരുന്നു.

ഋജുദാസോ ഭദ്രദാസഃ കീര്തിമാനപി പൂര്വജഃ

ഋജുദാസൻ, ഭദ്രദാസൻ, കീർത്തിമാൻ എന്ന മുതിർന്നവൻ—

അസൂത രാമം ലോകേശം ബലഭദ്രം ഹലായുധമ്

അവൾ ലോകനാഥനായ രാമനെയും, ബലഭദ്രനെയും, ഹലായുധനെയും പ്രസവിച്ചു.

അസൂത ദേവകീ കൃഷ്ണം ശ്രീവത്സാങ്കിതവക്ഷസമ്

ദേവകി ശ്രീവത്സം അങ്കത്തിൽ ചാർത്തിയ കൃഷ്ണനെ പ്രസവിച്ചു.

തസ്യാമുത്പാദയാമാസ പുത്രൌ ദ്വൌ നിശഠോല്മുകൌ

അവളിൽ നിന്ന് ഇരുവർ, വാൾ കൈയിൽ പിടിച്ച ഭയങ്കരനായ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ബഭൂവുരാത്മജാസ്താസു ശതശോ ഽഥ സഹസ്ത്രശഃ

അവർക്കു നൂറുകണക്കിന്, പിന്നെ ആയിരക്കണക്കിന് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ചാരുശ്രവാശ്ചാരുയശാഃ പ്രദ്യുമ്നഃ ശങ്ഖ ഏവ ച

അവരിൽ ചാരുശ്രവാ, ചാരുയശസ്, പ്രദ്യുമ്നൻ, ശംഖൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിശിഷ്ടാഃ സര്വപുത്രാണാം സംബഭൂവുരിമ് സുതാഃ

ഈ പുത്രന്മാർ എല്ലാവരിലും ഏറ്റവും പ്രശസ്തരായി.

ജാമ്ബവത്യബ്രവീത് കൃഷ്ണം ഭാര്യാ തസ്യ ശുചിസ്മിതാ

ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ള ജാംബവതി, ഭർത്താവായ കൃഷ്ണനോടു പറഞ്ഞു.

സുരേശസദൃശം പുത്രം ദേഹി ദാനവസൂദന

"ദാനവരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ദേവേന്ദ്രനോടു തുല്യനായ ഒരു പുത്രനെ എനിക്ക് തരണമേ."

സമാരേഭേ തപഃ കര്തും തപോനിധിരരിന്ദമഃ

ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനും തപസ്സിന്റെ നിധിയായവനും തപസ്സ് ചെയ്യാൻ മനസ്സുറച്ചു.

ദൃഷ്ട്വാ ലേഭേ സുതം രുദ്രം തപ്ത്വാ തീവ്രം മഹത് തപഃ

കഠിനമായ മഹത്തായ തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ രുദ്രനെ പുത്രനായി ലഭിച്ചു.

തതാപ ഘോരം പുത്രാര്ഥം നിദാനം തപസസ്തപഃ

പുത്രനുവേണ്ടി, തപസ്സിന്റെ മൂലമായ ഭയങ്കരമായ തപസ്സ് അവൻ ചെയ്തു.

ചചാര സ്വാത്മനോ മൂലം ബോധയന് ഭാവമൈശ്വരമ്

അവൻ ആത്മാവിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഉണർത്തി, ദൈവികമായ ബോധത്തിന്റെ സ്വരൂപം അഭ്യസിച്ചു.

ആശ്രമം തൂപമന്യോര്വൈ മുനീന്ദ്രസ്യ മഹാത്മനഃ

അവൻ മഹാത്മാവായ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ ഉപമന്യുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.

ശങ്ഖചക്രഗദാപാണിഃ ശ്രീവത്സകൃതലക്ഷണഃ

ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശം വച്ചും, ശ്രീവത്സം അടയാളമായി അങ്കത്തിൽ ചാർത്തിയും അവൻ നിന്നു.

ഋഷീണാമാശ്രമൈര്ജുഷ്ടം വേദഘോഷനിനാദിതമ്

മുനിമാരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, വേദഘോഷം മുഴങ്ങുന്ന സ്ഥലം ആകുന്നു.

വിമലസ്വാദുപാനീയൈഃ സരോഭിരുപശോഭിതമ്

വിമലവും മധുരവും തണുത്തതുമായ തടാകങ്ങൾ അവിടെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.

ഋഷികൈരൃഷിപുത്രൈശ്ച മഹാമുനിഗണൈസ്തഥാ

അവിടെ മുനിമാരും അവരുടെ പുത്രന്മാരും മഹാമുനികളുടെ കൂട്ടങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

യോഗിഭിര്ധ്യാനനിരതൈര്നാസാഗ്രഗതലോചനൈഃ

ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായി, മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിൽ ദൃഷ്ടി കെട്ടിയ യോഗിമാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

നദീഭിരഭിതോ ജുഷ്ടം ജാപകൈര്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ

നദികൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയതും, ജപമരതന്മാരും ബ്രഹ്മവിഷയത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നവരും നിറഞ്ഞതുമായ സ്ഥലം ആകുന്നു.

പ്രശാന്തൈഃ സത്യസംകല്പൈര്നിഃ ശോകൈര്നിരുപദ്രവൈഃ

ശാന്തരും സത്യനിശ്ചയമുള്ളവരും ദുഃഖമില്ലാത്തവരും പ്രശാന്തരായവരുമായവർ ആ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.

സേവിതം താപസൈര്നിത്യ ജ്ഞാനിഭിര്ബ്രഹ്മചാരിഭിഃ

അവിടം സദാ തപസ്സുചെയ്യുന്നവരും ജ്ഞാനികളുമായവരും ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരും സേവനം ചെയ്യുന്നു.

ഗങ്ഗാ ഭഗവതീ നിത്യം വഹത്യേവാഘനാശിനീ

ദൈവമായ ഗംഗാ എപ്പോഴും അവിടെ ഒഴുകുന്നു, പാപങ്ങൾ എല്ലാം നീക്കുന്നതാണ് അവൾ.

പ്രണാമേനാഥ വചസാ പൂജയാമാസ മാധവഃ

മാധവൻ വാക്കുകളോടും വിനയപൂർവ്വമായ നമസ്കാരത്തോടും കൂടി ആരാധന നടത്തി.

പ്രണേമുര്ഭക്തിസംയുക്താ യോഗിനാം പരമം ഗുരുമ്

ഭക്തിയോടെ നിറഞ്ഞവർ യോഗിമാരുടെ പരമഗുരുവിനോട് നമസ്കരിച്ചു.

പ്രോചുരന്യോന്യമവ്യക്തമാദിദേവം മഹാമുനിമ്

അവർ പരസ്പരം അവ്യക്തനും ആദിദേവനും മഹാമുനിയുമായവനെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു.

അഗച്ഛത്യധുനാ ദേവഃ പുരാണപുരുഷഃ സ്വയമ്

പഴയ പുരുഷനായ ദൈവം സ്വയം അവിടെ എത്തി.

അമൂര്തോ മൂര്തിമാന് ഭൂത്വാ മുനീന് ദ്രഷ്ടുമിഹാഗതഃ

രൂപമില്ലാത്തവൻ, പിന്നീട് രൂപം സ്വീകരിച്ച്, സന്മുനികളെ കാണാൻ അവിടെ എത്തി.