കൂര്മപുരാണമ്

തേഷാം സ്വസാരഃ സപ്താസന് വസുദേവായ താ ദദൌ

അവരുടെ ഏഴു സഹോദരിമാരെ വസുദേവനു നൽകി.

ദേവകീ ചാപി താസാം തു വരിഷ്ഠാഭൂത് സുമധ്യമാ

അവരിൽ ഏറ്റവും മനോഹരമായ രൂപമുള്ള ദേവകിയാണ് പ്രധാനി.

സുഭൂമീ രാഷ്ട്രപാലശ്ച തുഷ്ടിമാഞ്ഛങ്കുരേവ ച

സുഭൂമി, രാജ്യരക്ഷകൻ, തുഷ്ടിമാൻ, ശങ്കുരൻ—

തസ്യ ശൂരഃ ശമിസ്തസ്മാത് പ്രതിക്ഷത്രസ്തതോ ഽഭവത്

അവനിൽ നിന്ന് ശൂരൻ ജനിച്ചു; ശൂരനിൽ നിന്ന് ശമിസ്ഥൻ; അവനിൽ നിന്ന് പ്രതിക്ഷത്രൻ.

സ ശൂരസ്തത്സുതോ ധീമാന് വസുദേവോ ഽഥ തത്സുതഃ

ആ ധീരനായ ശൂരന്റെ മകൻ വസുദേവൻ; അവന്റെ മകൻ—

ബഭൂവ ദേവകീപുത്രോ ദേവൈരഭ്യര്ഥിതോ ഹരിഃ

ദേവകിയുടെ മകനായ ഹരിയെ ദേവന്മാർ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

അസൂത പത്നീ സംകര്ഷം രാമം ജ്യേഷ്ഠം ഹലായുധമ്

അവന്റെ ഭാര്യ ജ്യേഷ്ഠനായ ഹലായുധൻ രാമനെ, സംകർഷണനെ പ്രസവിച്ചു.

ഹലായുധഃ സ്വയം സാക്ഷാച്ഛേഷഃ സംകര്ഷണഃ പ്രഭുഃ

ഹലായുധൻ സംകർഷണൻ, ആ പ്രഭു, തന്നെയാണ് ശേഷൻ.

ബഭൂത തസ്യാം ദേവക്യാം രോഹിണ്യാമപി മാധവഃ

ദേവകിയിലും രോഹിണിയിലും നിന്നുമാണ് മാധവൻ ജനിച്ചത്.

നിയോഗാദ് വാസുദേവസ്യ യശോദാതനയാ ഹ്യഭൂത്

വസുദേവന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം യശോദയ്ക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.

പ്രാഗേവ കംസസ്താന് സര്വാന് ജഘാന മുനിപുങ്ഗവാഃ

അതിനു മുമ്പ്, മഹർഷികളേ, കംസൻ അവരെല്ലാം കൊല്ലുകയായിരുന്നു.

ഋജുദാസോ ഭദ്രദാസഃ കീര്തിമാനപി പൂര്വജഃ

ഋജുദാസൻ, ഭദ്രദാസൻ, കീർത്തിമാൻ എന്ന മുതിർന്നവൻ—

അസൂത രാമം ലോകേശം ബലഭദ്രം ഹലായുധമ്

അവൾ ലോകനാഥനായ രാമനെയും, ബലഭദ്രനെയും, ഹലായുധനെയും പ്രസവിച്ചു.

അസൂത ദേവകീ കൃഷ്ണം ശ്രീവത്സാങ്കിതവക്ഷസമ്

ദേവകി ശ്രീവത്സം അങ്കത്തിൽ ചാർത്തിയ കൃഷ്ണനെ പ്രസവിച്ചു.

തസ്യാമുത്പാദയാമാസ പുത്രൌ ദ്വൌ നിശഠോല്മുകൌ

അവളിൽ നിന്ന് ഇരുവർ, വാൾ കൈയിൽ പിടിച്ച ഭയങ്കരനായ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ബഭൂവുരാത്മജാസ്താസു ശതശോ ഽഥ സഹസ്ത്രശഃ

അവർക്കു നൂറുകണക്കിന്, പിന്നെ ആയിരക്കണക്കിന് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ചാരുശ്രവാശ്ചാരുയശാഃ പ്രദ്യുമ്നഃ ശങ്ഖ ഏവ ച

അവരിൽ ചാരുശ്രവാ, ചാരുയശസ്, പ്രദ്യുമ്നൻ, ശംഖൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിശിഷ്ടാഃ സര്വപുത്രാണാം സംബഭൂവുരിമ് സുതാഃ

ഈ പുത്രന്മാർ എല്ലാവരിലും ഏറ്റവും പ്രശസ്തരായി.

ജാമ്ബവത്യബ്രവീത് കൃഷ്ണം ഭാര്യാ തസ്യ ശുചിസ്മിതാ

ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ള ജാംബവതി, ഭർത്താവായ കൃഷ്ണനോടു പറഞ്ഞു.

സുരേശസദൃശം പുത്രം ദേഹി ദാനവസൂദന

"ദാനവരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ദേവേന്ദ്രനോടു തുല്യനായ ഒരു പുത്രനെ എനിക്ക് തരണമേ."

സമാരേഭേ തപഃ കര്തും തപോനിധിരരിന്ദമഃ

ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനും തപസ്സിന്റെ നിധിയായവനും തപസ്സ് ചെയ്യാൻ മനസ്സുറച്ചു.

ദൃഷ്ട്വാ ലേഭേ സുതം രുദ്രം തപ്ത്വാ തീവ്രം മഹത് തപഃ

കഠിനമായ മഹത്തായ തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ രുദ്രനെ പുത്രനായി ലഭിച്ചു.

തതാപ ഘോരം പുത്രാര്ഥം നിദാനം തപസസ്തപഃ

പുത്രനുവേണ്ടി, തപസ്സിന്റെ മൂലമായ ഭയങ്കരമായ തപസ്സ് അവൻ ചെയ്തു.

ചചാര സ്വാത്മനോ മൂലം ബോധയന് ഭാവമൈശ്വരമ്

അവൻ ആത്മാവിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഉണർത്തി, ദൈവികമായ ബോധത്തിന്റെ സ്വരൂപം അഭ്യസിച്ചു.

ആശ്രമം തൂപമന്യോര്വൈ മുനീന്ദ്രസ്യ മഹാത്മനഃ

അവൻ മഹാത്മാവായ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ ഉപമന്യുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.

ശങ്ഖചക്രഗദാപാണിഃ ശ്രീവത്സകൃതലക്ഷണഃ

ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശം വച്ചും, ശ്രീവത്സം അടയാളമായി അങ്കത്തിൽ ചാർത്തിയും അവൻ നിന്നു.

ഋഷീണാമാശ്രമൈര്ജുഷ്ടം വേദഘോഷനിനാദിതമ്

മുനിമാരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, വേദഘോഷം മുഴങ്ങുന്ന സ്ഥലം ആകുന്നു.

വിമലസ്വാദുപാനീയൈഃ സരോഭിരുപശോഭിതമ്

വിമലവും മധുരവും തണുത്തതുമായ തടാകങ്ങൾ അവിടെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.

ഋഷികൈരൃഷിപുത്രൈശ്ച മഹാമുനിഗണൈസ്തഥാ

അവിടെ മുനിമാരും അവരുടെ പുത്രന്മാരും മഹാമുനികളുടെ കൂട്ടങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.