കൂര്മപുരാണമ്

ഉപമങ്ഗുസ്തഥാ മങ്ഗുരന്യേ ച ബഹവഃ സുതാഃ

ഉപമംഗു, മംഗു എന്നിങ്ങനെ അനേകം പുത്രന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നുവു.

ഉപദേവശ്ച പുണ്യാത്മാ തയോര്വിശ്വപ്രമാഥിനൌ

അവരിൽ ഉപദേവൻ പുണ്യാത്മാവും, വിശ്വപ്രമാഥിൻ എന്നവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അശ്വഗ്രീവഃ സുബാഹുശ്ച സുപാര്ശ്വകഗവേഷണൌ

അശ്വഗ്രീവൻ, സുബാഹു, സുപാർശ്വൻ, കഗവേഷണൻ എന്നിങ്ങനെയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കുകുരം ഭജമാനം ച ശുചിം കമ്ബലബര്ഹിഷമ്

കുകുരൻ, ഭജമാനൻ, ശുചി, കംബലബർഹിഷൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നുവു.

കപോതരോമാ വിപുലസ്തസ്യ പുത്രോ വിലോമകഃ

കപോതരോമൻ, വിപുലൻ, വിപുലന്റെ മകൻ വിലോമകൻ എന്നിങ്ങനെയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഖ്യായതേ തസ്യ നാമാനുരനോരാനകദുന്ദുഭിഃ

അവന്റെ പേര് അനു എന്നും ആനകദുന്ദുഭി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

വരം തസ്മൈ ദദൌ ദേവോ ബ്രഹ്മാ ലോകമഹേശ്വരഃ

അവനു ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവു ഒരു വരം നൽകി.

ഗുരോരഭ്യധികം വിപ്രാഃ കാമരൂപിത്വമേവ ച

മഹർഷിമാരേ, അവൻ ഗുരുവിനേക്കാൾ മേൽക്കൈയും മനസ്സനുസരിച്ച് രൂപം മാറാനുള്ള കഴിവും ലഭിച്ചു.

പൂജയാമാസ ഗാനേന സ്ഥാണും ത്രിദശപൂജിതമ്

അവൻ ഗാനം കൊണ്ട് ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന സ്ഥാണുവിനെ ആരാധിച്ചു.

കന്യാരത്നം ദദൌ ദേവോ ദുര്ലഭം ത്രിദശൈരപി

ദേവൻ അവനു ദേവന്മാർക്കു പോലും അപൂർവമായ ഒരു കന്യാരത്നം സമ്മാനിച്ചു.

അശിക്ഷയദമിത്രഘ്നഃ പ്രിയാം താം ഭ്രാന്തലോചനാമ്

ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ ആ പ്രിയപ്പെട്ട ഭ്രമിച്ച കണ്ണുള്ള പെൺകുട്ടിയെ പഠിപ്പിച്ചു.

രൂപലാവണ്യസംപന്നാം ഹ്രീമതീമപി കന്യകാമ്

ആ കന്യക സൌന്ദര്യവും ആകർഷണവും നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു, ലജ്ജാശീലവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശിക്ഷയാമാസ വിധിവദ് ഗാനവിദ്യാം ച കന്യകാമ്

അവൻ ആ കന്യകയെ യഥാവിധി ഗാനവിദ്യ പഠിപ്പിച്ചു.

ഉദ്വവാഹാത്മജാം കന്യാം ഗന്ധര്വാണാം തു മാനസീമ്

അവൻ ഗാന്ധർവന്മാരുടെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു.

വീണാവാദനതത്ത്വജ്ഞാന് ഗാനശാസ്ത്രവിശാരദാന്

അവൻ വീണ വായനയുടെ തത്ത്വവും ഗാനശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും അറിഞ്ഞവനായിരുന്നു.

പൂജയാമാസ ഗാനേന ദേവം ത്രിപുരനാശനമ്

അവൻ ഗാനം പാടി ത്രിപുരം നശിപ്പിച്ച ദേവനെ ആരാധിച്ചു.

സുബാഹുര്നാമ ഗന്ധര്വസ്താമാദായ യയൌ പുരീമ്

സുബാഹു എന്ന ഗാന്ധർവ്വൻ അവളെ കൂട്ടി തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.

സുഷേണവീരസുഗ്രീവസുഭോജനരവാഹനാഃ

സുഷേണൻ, വീരൻ, സുഗ്രീവൻ, സുഭോജനൻ, രവാഹനൻ—

പുനര്വസുശ്ചാഭിജിതഃ സംബഭൂവാഹുകഃ സുതഃ

പുനർവസു, ആഭിജിതൻ, സംബഭൂവൻ ഇവർ അവന്റെ മക്കളായിരുന്നു.

ദേവകസ്യ സുതാ വീരാ ജജ്ഞിരേ ത്രിദശോപമാഃ

ദേവകന്റെ വീര്യശാലികളായ പുത്രന്മാർ ദേവന്മാരെപ്പോലെ ജനിച്ചു.

തേഷാം സ്വസാരഃ സപ്താസന് വസുദേവായ താ ദദൌ

അവരുടെ ഏഴു സഹോദരിമാരെ വസുദേവനു നൽകി.

ദേവകീ ചാപി താസാം തു വരിഷ്ഠാഭൂത് സുമധ്യമാ

അവരിൽ ഏറ്റവും മനോഹരമായ രൂപമുള്ള ദേവകിയാണ് പ്രധാനി.

സുഭൂമീ രാഷ്ട്രപാലശ്ച തുഷ്ടിമാഞ്ഛങ്കുരേവ ച

സുഭൂമി, രാജ്യരക്ഷകൻ, തുഷ്ടിമാൻ, ശങ്കുരൻ—

തസ്യ ശൂരഃ ശമിസ്തസ്മാത് പ്രതിക്ഷത്രസ്തതോ ഽഭവത്

അവനിൽ നിന്ന് ശൂരൻ ജനിച്ചു; ശൂരനിൽ നിന്ന് ശമിസ്ഥൻ; അവനിൽ നിന്ന് പ്രതിക്ഷത്രൻ.

സ ശൂരസ്തത്സുതോ ധീമാന് വസുദേവോ ഽഥ തത്സുതഃ

ആ ധീരനായ ശൂരന്റെ മകൻ വസുദേവൻ; അവന്റെ മകൻ—

ബഭൂവ ദേവകീപുത്രോ ദേവൈരഭ്യര്ഥിതോ ഹരിഃ

ദേവകിയുടെ മകനായ ഹരിയെ ദേവന്മാർ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

അസൂത പത്നീ സംകര്ഷം രാമം ജ്യേഷ്ഠം ഹലായുധമ്

അവന്റെ ഭാര്യ ജ്യേഷ്ഠനായ ഹലായുധൻ രാമനെ, സംകർഷണനെ പ്രസവിച്ചു.

ഹലായുധഃ സ്വയം സാക്ഷാച്ഛേഷഃ സംകര്ഷണഃ പ്രഭുഃ

ഹലായുധൻ സംകർഷണൻ, ആ പ്രഭു, തന്നെയാണ് ശേഷൻ.

ബഭൂത തസ്യാം ദേവക്യാം രോഹിണ്യാമപി മാധവഃ

ദേവകിയിലും രോഹിണിയിലും നിന്നുമാണ് മാധവൻ ജനിച്ചത്.